A tak sobie beztrosko chodziłam po bardziej dzikiej północy Bali😁Nocleg w bańce w dżungli przy wodospadzie to totalny sztos! 
Myślę, że można przyjechać na Bali, być tu i... w ogóle Bali nie doświadczyć. Widzę to rozmawiając z ludźmi, młodzi chłopcy z Australii przyjeżdzają tutaj surfować - siedzą cały czas w tym Canggu, nie mają żadnej ciekawości świata, jeżdżą jak kretyni bez kasków, cieszą się, że tu jest luźniej, że wszystko kosztuje dla nich „jakieś śmieszne pieniądze”, chociaż sami hajs mają od rodziców i nic o zarabianiu nie wiedzą😉O tym, że są chłopcami nie świadczy wiek, a sposób życia. Totalna beztroska.
Nie mówię, że to źle! Raz na jakiś czas sama mam ochotę nasmarować tyłek olejekiem i poleżeć nad basenem, ale świat jest taki ciekawy!!! Na Bali można robić wiele rzeczy. To jak go doświadczamy zależy bardziej od nas samych niż tego, jaka jest wyspa. Jeden będzie jadł codziennie tosty z awokado w fancy knajpkach i opowie, że wyspa jest turystyczna i komercyjna, drugi będzie biegać po szamanach i powie, że magiczna. W mojej ocenie Bali jest jak lustro, zobaczysz w nim to, co jest w Tobie☺️
Ja ledwie liznęłam wyspę, a już trzeba powoli pakować walizkę dalej. Mogłabym tu zrobić jeszcze mnóstwo rzeczy, ale wyrosłam z tego „jestem tu raz w życiu, muszę jeszcze to, to i to”. Nie muszę, może jeszcze wrócę, kto wie!
#indonezja #bali #aniamaluje #podróże #podróżemałeiduże #wakacje #solofemaletraveler #szczerze_pisząc #infinitydress #multiwaydress #dżungla

A tak sobie beztrosko chodziłam...

Ale się cieszę, że mogę pokazać Wam moją ulubioną część świata! Zieloną, barwną, zupełnie inną! Nabieram tutaj potrzebnego mi dystansu i pokory. Jest taka książka profesora Obuchowskiego „Galaktyka potrzeb” i oprócz tych znanych z klasycznej piramidy, opowiada właśnie o potrzebie dystansu. Mam dystans do siebie, do swoich wpadek, do życia. Bez niego bym zwariowała! Ale nigdzie nie nabieram takiego dystansu jak właśnie w Azji. Traktuję tutaj życie tak, że nie mam szczegółowego planu, mówię TAK! wszystkiemu, co do mnie przychodzi i na co moje ciało nie spięło się w obronnym NIE. Dziękuję, że śledzicie moje przygody, wkładam mnóstwo czasu w złożenie relacji, dlatego dziękuję za ich wyświetlanie! ♥️
I jaram się ogromnie, że jest Was już tutaj 50 TYSIĘCY🎈 dziękuję każdemu, kto podsyłał moje stories albo mój profil dalej - czuję radochę, że mogę pokazać Wam to, czego doświadczam i jeszcze większą na myśl, że powoli kończę ebooka ze wskazówkami jak zorganizować sobie do A do Z podróż na własną rękę. Wiem, że wielu z Was wybiera biura podróży bo nie wie jak. Pokażę! 
W końcu jestem pedagożką, moją życiową misją jest stawanie się tym mostem, po którym można przejść dalej, do przodu.
Tak mi kiedyś napisał Nietzsche, tego się trzymam!
Dzięki raz jeszcze, uwielbiam Was🥰
#redress #czerwonasukienka #aniamaluje #travelbloger #solofemaletraveler #bali #wakacje #podróże #podróżemałeiduże #blogerka #indonezja #azja #aniamaluje #szczerze_pisząc

Ale się cieszę, że mogę...

Ta #podróż jest fajna, bo nie wiem jaki będzie mój kolejny krok. Biorę, co daje mi życie. Nie oceniam, obserwuję. Jak zawsze założenia kompletnie rozjechały się z rzeczywistością - przez ten cały czas przeczytałam może ze 20 stron książki! Scenariusze pisane przez życie są ciekawsze. A ja jestem ciekawska. Pytam, dopytuję, wściubiam nos tam, gdzie nie powinnam. Szukam różnych perspektyw. Miałam odpocząć, a każdego dnia zasypiam kamiennym snem z nadmiaru wrażeń! I podoba mi się to bardzo. Jestem w Azji solo, bo chciałam wyjść poza swoją bańkę. Poznać ludzi z innych kultur, prowadzących inny styl życia niż ja, mających fajne pomysły. 
Często w DM-kach pytacie jak to jest, że poznaję tylu ludzi. Gdzie poznać przyjaciółkę, gdzie chłopaka.
Moja wskazówka? Wyjdź z tego domu sama, nie czekaj na towarzystwo. Jak wyjdziesz z koleżanką, to z dużym prawdopodobieństwem pozostaniesz w towarzystwie tej koleżanki. Pozbądź się tego myślenia „poszłabym na jogę, ale nie mam z kim” i idź! 
Ja idę!
#aniamamuje #szczerze_pisząc #podróże #podróżemałeiduże #blogerka #canggu #beach #plaża 
#solotraveler #travelblogger

Ta #podróż jest fajna, bo...

Wielu ludzi w moim wieku nie godzi się na scenariusz studia-kredyt na 30 lat- praca do śmierci i chce od życia czegoś innego. Taki scenariusz też jest bardzo ok, czasami sama bym chciała być w stanie wykonywać prostą pracę, o której nie będę myśleć jak z niej wyjdę! Mój mózg tak nie potrafi, zawsze coś kombinuję! W moim pokoleniu mnóstwo ludzi nie szuka mało uczęszczanych ścieżek. Tworzymy własne. Ja nigdy nie sądziłam, że będę mogła utrzymywać się z bycia Anią. Każdego dnia jestem za to wdzięczna!
To zdjęcie zrobił mi Varin. Blade Runner (kocham! Ale jeszcze bardziej ostre pióro Philipa K. Dicka) odcisnął na nim takie wrażenie, że zajął się fotografią, której motywem są neony. Podkłada lusterko pod obiektyw i bach - gotowe. Zabawa trwa godzinę, kosztuje ok. 150 zł. Ze mną był jeszcze chłopak ze Słowacji. Varin ma ok. 20 bookingów miesięcznie i jest w stanie utrzymać się w Bangkoku z takiego pstrykania. Oznaczam go wam na zdjęciu!
Gdyby można było utrzymywać się ze wszystkiego, za co chciałbyś otrzymywać wynagrodzenie? Ja zawsze chciałam żyć z pisania. Jestem szalenie wdzięczna, że sobie taką możliwość stworzyłam a XXI wiek mi to umożliwił. 
A Ty? Może wystawisz na Airbnb za 200 zł naukę lepienia pierogów dla turystów? Why not! #neonbangkok #neonphotography #aniamaluje #travelgirl #podróże #podróżemałeiduże

Wielu ludzi w moim wieku...

Dla kogoś być może kolejna instagramerka z dupą na wierzchu, dla mnie zdjęcie na pamiątkę zachwytu nad cudownym wodospadem💧Z ekscytacji drżała mi cały czas łydka! Natura potrafi być majestatyczna!🌱
Sama wyspa ma różne oblicza. Na razie doświadczyłam #Bali dla lekko aroganckich młodych ludzi z lepszego (finansowo) świata, bujających się po instagramowych knajpkach. Bali komercyjnego i turystycznego, Bali pełnego przepięknej, dzikiej przyrody, Bali cudownych miejscowych ludzi i Bali mistycznego. Z pewnością perspektyw jest dużo więcej! Staram się patrzeć na świat pod różnymi kątami i zadawać wiele (czasami może ciut zbyt wścibskich) pytań. Ile ja się podczas takich podróży uczę, to o jeju!

A odnośnie pupy w bikini, to nie wrzucając takiego zdjęcia sama bym przyznała, że kobieta w bikini popełnia jakiś grzech, w odróżnieniu od mężczyzn z gołymi klatami. Nie postrzegam tak świata!😉 Pięknego piątku🌸
Fot: @czula.kaminska (mały spoiler tego, co jutro na stories)
#podróże #podróżemałeiduże #blogerka #wodospad #waterfall #bali #travelgirl #travelblogger #aniamaluje #szczerze_pisząc

Dla kogoś być może kolejna...

Nie wszystkie zdjęcia muszą być wymuskane ;) 🌸Moja pogadanka na temat „chłopak by mnie nie puścił” wywołała spore zamieszanie! Opisujecie swoje toksyczne relacje z partnerami, którzy „zabraniali” wam przeróżnych rzeczy. Czasami toksyczne byłyście Wy, w ciągłym strachu, że partner zdradzi. Dzisiaj jesteście w innych relacjach i wiecie, że to nie powinno tak działać i wyglądać. I wspaniale! Lepiej przejrzeć na oczy późno, niż wcale!
Szkoda życia na kogoś, kto podcina Ci skrzydła. Jeśli masz coś, przed czym chcesz ostrzec inne dziewczyny - dawaj śmiało! Czasami zaczyna się od „nie podoba mi się jak chodzisz w sukienkach”
Pozdrowienia z #Bali! 
#aniamaluje #szczerze_pisząc #balibowlsandsmoothies #relacje

Nie wszystkie zdjęcia muszą być...

Wyprawa solo jak dotąd:
👉🏻Ani jednego dnia nie spędziłam zupełnie sama! Poznałam mnóstwo ludzi, z innymi polubiłam się bardziej, bo miałam okazję lepiej ich poznać. 👉🏻Popełniłam sporo błędów organizacyjnych. Np. teraz jestem na #Bali i już czuję, że bez skutera będzie ciężko (mam problem z błędnikiem, nie będę ryzykować), ale jestem dobrej myśli.
👉🏻Do tej pory nie udało mi się popracować! Spędziłam na pracy może godzinę, no chyba, że liczyć składanie relacji na insta, to wtedy pracowałam ze 3h dziennie. Byłaby to jednak najmniej płatna praca świata, bo nic nie zarobiłam🤣🙈
👉🏻Jestem zupełnie nieprzygotowana na #Wietnam! Poranki i wieczory są podobno chłodne (16 stopni). Z polskiej perspektywy to się wyda śmieszne, ale ja mam tu 35 stopni i takie właśnie ubrania.
👉🏻Możliwe więc, że zamiast 2 tygodni w Wietnamie zmyję się szybciej na jakąś wyspę w Tajlandii (Ko Chang albo Ko Samui) albo na Koh Rong w Kambodży :) Ogólnie mordka mi się śmieje cały czas, jest fajnie, jest dobrze!
Teraz pora się trochę opalić.
Mam nadzieję, że podobają Wam się moje przygody na stories! Wielu rzeczy i ludzi też nie pokazuję, ale może wykorzystam te historie w jakiś luźniejszy dzień. Dzisiaj np. chciałabym nagrać krótką pogadankę 😁

Uściski z Bali!

Wyprawa solo jak dotąd: 👉🏻Ani...

Wciąż nie mogę uwierzyć, że smakował mi wege boczek🤯
To były bardzo intensywne dni w Bangkoku, pora na kolejną przygodę - co powinnam zrobić na Bali?
Jakieś rekomendacje? Nie mogę prowadzić skutera, mój błędnik nie ogarnia, więc pewnie będzie ciężko, ale nastawiam się pozytywnie do całej przygody😊
Poleżałabym ze dwa dni na plaży z jakąś książką, bo z nadmiaru wrażeń i emocji moja czaszka dymi😁.
Zastanawiam się też, którego dnia dopadnie mnie kryzys tej podróży, ale czas pokaże!
Podrzućcie swoje rekomendacje a ja powalczę z walizką i idę spać 😘
#Bangkok #vege #foodie #podróże #podróżemałeiduże #aniamaluje

Wciąż nie mogę uwierzyć, że...

Jestem wkurzona. Że musimy udawać, że mamy mężów i nosić fejkowe obrączki, aby pozbyć się niechcianych adoratorów. Że samo „nie” nie wystarcza i żaden argument nie ma takiej mocy, jak bycie „przypisaną” do jakiegoś faceta. Jakbyśmy same się nie liczyły jako jednostki ludzkie.
Chciałabym mieć poczucie, że mogę robić swobodnie wszystko to, co mężczyźni.
Moim kolegom nikt nie radzi, by dla bezpieczeństwa wracali po ciemku w towarzystwie kobiety.
Nie zwraca uwagi, że przebijają im przez t-shirt sutki. Nie szukają w podróży hosteli z pokojami tylko dla mężczyzn, podczas gdy „female dormitory” to nie jest pomysł, który wziął się z powietrza, a realnej potrzeby.
Ja nie chcę pieprzonych przywilejów. Chcę mieć poczucie, że jesteśmy takimi samymi jednostkami ludzkimi. Ale jak się naczytałam o Waszych fejkowych obrączkach i pierścionkach, to zrobiło mi się naprawdę przykro łamane na jestem wkurzona.

Kobieto, co robisz dla swojego bezpieczeństwa i spokoju, czego nie robią mężczyźni? Wyjdźmy z priv, napisz tutaj!
#podróże #szczerze_pisząc #aniamaluje #kobieta #wkurw

Jestem wkurzona. Że musimy udawać,...

Śmiesznie tu stoję, ale mam nadzieję, że widzicie - jestem w Azji na maksa szczęśliwa, wszystko mnie cieszy! W tym klimacie oddycha mi się wspaniale (nawet w Bangkoku!) każda drobna rzecz jest przygodą! Mnóstwo nowych bodźców, smaków, tekstur, zapachów. Tym razem zamiast wygodnego mieszkania z dostępem do basenu i siłowni wybrałam hostel i zbieram inne przeżycia. Poznaję ludzi z taką samą zajawką na doświadczanie podróży jak ja. Wymieniam setki uśmiechów dziennie, próbuję mówić „dziękuję” po tajsku, unikać jednorazowego plastiku, zachwycać się myjącym pupę kibelkiem i cieszyć z masażu, po którym chodzę lekkim krokiem. Tak lekkim, że zrobiłam ich dzisiaj 25 tysięcy😊. Kocham #Bangkok, kocham tę część Azji, uwielbiam wieczorem składać dla Was relację z tego wszystkiego, co mnie spotyka. Moim marzeniem jest zachęcić innych do tego samego! Chcę rozwiać Twoje obawy i uprzedzenia, pokazać, że to jest proste i da się na własną rękę bez stresu!
#podróże #podróżemałeiduże #travelgirl #femalesolotraveler #solotravel #bangkok #wakacje #aniamaluje #blogerka #blogerkapodróżnicza #pieszopomieście

Śmiesznie tu stoję, ale mam...

O tym, że przytyłam a śpiącej królewny nikt nie pocałował [TYGODNIK]

Dziwnie się pisze z niesprawnym palcem. Jak uszkodzić sobie mały palec u dłoni, zapytacie. Potrzebowałam wstać wcześnie rano, bo pracki bardzo dużo. Nie umiem pisać dwóch tekstów po sobie (nawet, jeśli nie są na moje osobiste kanały, tylko dla klientów), bo niestety angażuję się cała w to, co robię. Dlatego między jednym tekstem a drugim potrzebuję długiego spaceru, gotowania albo trzydziestu minut na oglądanie filmów ze śmiesznymi kotkami. Mając na względzie ten margines oraz srogi deadline, kładąc się spać o 1:55, trzeźwo pomyślałam, że telefon z ustawionym budzikiem muszę zostawić w kuchni, bo jest najbardziej oddalona od łóżka. Zadowolona z tego pomysłu nastawiłam go na 5:30 i poszłam spać.
Mam tendencję do ignorowania budzika, zdarzyło mi się nawet prowadzić przez telefon godzinną rozmowę wciąż śpiąc. Rano zupełnie jej nie pamiętałam i bardzo się zdziwiłam, gdy rzeczywiście miałam ją w historii połączeń. Historię o tym jak w środku nocy mając gorączkę kupiłam za 80 zł solniczkę i pieprzniczkę z głową Lorda Vadera też pewnie kojarzycie. Zresztą każdy kto bardziej mnie poznał wie, że gadam głupoty przez sen a Marta śpiąc kiedyś ze mną w hotelu upuściła butelkę z wodą. I chociaż spałam, to wciąż śpiąc wstałam całkiem dosłownie, stanęłam na łóżku i tępo patrzyłam się w kierunku w którym upadła butelka, podobno dobrych kilka minut. Oczywiście w ogóle tego nie pamiętam, tak samo jak wpuszczenia  kiedyś przez okno kota sąsiadów, który był rano w równie wielkim szoku co ja.
W każdym razie – jest 5:30, dzwoni budzik, a ja bardzo niezadowolona z tego faktu bardzo energicznym krokiem zasuwam do kuchni w celu wyłączenia tego dźwięku i ustawienia drzemki. Szłam tak energicznie, że potknęłam się o własne nogi i wylądowałam na podłodze ze stłuczonym kolanem. Gdy już dałam radę się podnieść, wyłączyłam budzik z takim impetem, że właśnie mam spuchnięty palec. Co prawda do tej pory nie wiem jak udało mi się wcisnąć coś na telefonie przy użyciu małego palca, ale jest czerwony i spuchnięty ;). 
Zwalę to na okres 🙂 Poza tym, że odkryłam silną potrzebę posiadania sprawnego małego palca jako przeciwwagi dla pozostałych gdy piszę coś na klawiaturze, to miałam bardzo udany i fajny tydzień. 
Zaczął się w Krakowie, bo tam miałam przystanek wracając ze Lwowa. Śniadanie z Eli w Handelku było genialne. I tak przeglądając sobie zdjęcia z całego tygodnia (nie wszystko ląduje w tygodniku i SM) zdałam sobie sprawę, że mam przeogromne szczęście do ludzi w życiu. Otacza mnie wiele wspaniałych osób i jestem za to ogromnie wdzięczna!
Byłam na urodzinach Myszki Mickey w showroomie LPP, Bo House ma kolekcję nawiązującą właśnie do myszki. Zjadłam wiele pysznych rzeczy i chociaż mocno kocham mięso, to nadałam nieco więcej tempa szukaniu smacznych i satysfakcjonujących zamienników. Jakość mięsa coraz mniej mi odpowiada, jem je rzadziej, a jeśli jem – jest to raczej coś super. Skłamię oczywiście mówiąc, że boczuś czy kurczak to nigdy, ale jest tego mniej. Niestety jestem tym typem, który żelazo najlepiej przyswaja z mięsa i chociaż wiele produktów roślinnych ma wysoką jego zawartość – wyniki bardzo mi siadły mimo picia soku z pokrzywy. Co prawda już miesiąc picia soku bardzo mocno poprawił wyniki (nalegajcie zawsze na ferrytynę, można mieć żelazo w normie i anemię!). Gdybym nie wiedziała, że sok z pokrzywy leczy anemię byłabym pewnie teraz na zastrzykach.
Przypomniałam bardzo ważny moim zdaniem tekst o pułapce zaangażowania. Zbyt często rezygnację z czegoś postrzegamy jako porażkę i klęskę, a za rzadko widzimy w tym możliwość by pójść do przodu. Zauważyłam, że wiele osób boi się tego poczucia przegranej i oceny ze strony innych, więc kontynuuje trwanie w czymś, co z punktu widzenia otoczenia jest fajne, ale dla nas samych destrukcyjne. Np. tkwienie w związku małżeńskim z toksycznym partnerem w społeczności uznającej rodzinę za świętość a rozwódki za przegrane. Myślę o tym bo wróciłam właśnie z Solca, mojego rodzinnego miasteczka. Pomiziałam psa, zjadłam domowe jedzenie, odkryłam, że mój kot już mnie nie kocha 😉

Byłam na dwudziestych urodzinach klubu karate, to którego chodziłam przez 10 lat! Szmat czasu, wiele godzin treningów. To jest fajne doświadczenie, bo chociaż z wieloma osobami mam kontakt i bardzo lubię tych ludzi, to z innymi kontakt się trochę urwał i fajnie jest zobaczyć kogoś, kogo ostatni raz widziało się mając naście lat, a teraz, dziesięć lat później wszyscy mają zupełnie inne życia i bardzo wydorośleli. Zabawne było też to, że spotkaliśmy się przy wódce, chociaż za czasów trenowania za wypicie coli czy zjedzenie chipsów były karne pompki 😀 Myślę o tym w kontekście miasteczka, bo usłyszałam kilka razy że “jeju, ty tyle osiągnęłaś” i bez fałszywej skromności – naprawdę tak tego nie postrzegam. Może właśnie wynika to z tego, że wśród moich znajomych napisanie książki to nie jest “big deal” i znam mnóstwo osób, które tworzą rozmaite treści. To jest bardzo przewrotne, bo na ludzi mówiących mi tyle miłych rzeczy sama patrzyłam z niekrytym podziwem gdy wymiatali zgarniając kolejne medale czy kopiąc poprawnie 
ushiro mawashi geri. Ja długo byłam niziutka, więc jak złączyli raz na zawodach moją kategorię wiekowo-wagową i wylosowałam dziewczynę dwie głowy wyższą ode mnie – po próbie wykonania kopnięcia sama wylądowałam na macie. Nikt mnie nie musiał uderzyć, sama się wyłożyłam 😀

No a zanim ruszyłam do Solca, to jeszcze zaliczyłam kolejny escape room. Jak się uda, to  niebawem obskoczę wszystkie pokoje tej sieci! No i pizza z dziewczynami w Mąka i Woda. Pychotka!!!

W sumie to patrzę na to wszystko i jest zabawnie, bo siadając do tygodnika myślałam – jeju, ale to będzie nudny “odcinek”, nic się przecież nie działo. A było jednak całkiem sporo!

Przytyłam. Praktycznie gdzieś od czerwca niewiele ćwiczę, bo ciągle jakieś wyjazdy albo chorowanko. Nie sądziłam, że z natury mam aż tak złą przemianę materii. Zrezygnowałam również na jakiś czas z chińskich taoistycznych ćwiczeń na bóle menstruacyjne i jebs – bóle powróciły. I to jest lekko chore, bo z pół roku temu obiecałam tekst o sposobach na bóle miesiączkowe i po prostu sprawdzam dokładnie na sobie te wszystkie metody raz jeszcze. 
Nie mam pojęcia ile teraz ważę, bo nie mam baterii w wadze, ale ledwo dopięłam żakiet, więc pora troszkę zabrać się za siebie.
W tym celu wprowadzam jakiś systematyczny plan naprawczy, ale nie zamierzam rezygnować z pysznego jedzenia. C’mon, czeka mnie lada moment Madryt, a potem jeszcze Mediolan. Na razie zaczęłam od najgorszej strony, czyli wyznaczyłam sobie nagrodę. Jedynym obszarem nad którym muszę popracować jest po prostu brzuch.
Stąd moja nagroda wygląda tak 😀 Chcę nosić jakieś crop topy by się pilnować. Na razie nie ma na to szans.  Na zdjęciach takie, które mi się spodobały czyli biały crop top, crop top z rękawem,  i czarny crop top.
Jeśli jakiś link nie działa – musisz wyłączyć adblocka na tym blogu. Niestety bywa nadgorliwy (nie mam wyskakujących okienek, spokojnie).
Pora na małe linkowisko 😉
na I i II stopniu studiów zdarzyło mi się np. jechać całą noc busem z Katowic do Bydgoszczy, bo w niedzielę odbierałam nagrodę, a w poniedziałek rano miałam swoją prezentację na zajęciach. Nie chciałam, żeby z powodu mojej nieobecności nastąpiło przesunięcie i inna osoba musiała się przygotować do swojego wystąpienia, z którym oczywiście była w lesie. 
Również w trakcie czekania na kolejne badania w szpitalu ubrałam się i poszłam pisać kolosa z matmy (szczęśliwie szpital od uczelni oddalony jest o 15 minut z buta).

Jak teraz czytam co napisałam, to byłam trochę patologicznie obowiązkowa. Dzisiaj spokojnie zostałabym sobie w poniedziałek w tych Katowicach, zamiast spać na siedząco w niewygodnym busie. Zamiast myśleć o kimś innym, pomyślałabym o sobie. Na pewno nie wychodziłabym też ze szpitala napisać kolosa w środku mroźnej zimy :D. Szczególnie, jeśli godzinę wcześniej straciłam przytomność podczas jonoforezy pilokarpinowej. Jeju, ja naprawdę byłam patologiczna!
Wpis o tym, jak wyszłam z patologicznej obowiązkowości . Jest tam też zdjęcie mnie mocującej się z żakietem, dla zobrazowania problemu z brzuchem 😀
Niosąc kaganek oświaty – usłyszałam ostatnio w aptece babkę narzekającą do koleżanki, że lekarz jest debilem, bo nie przepisał jej antybiotyku (miała wirusowe zapalenie gardła) a przecież jej ten antybiotyk zawsze pomaga. O durna kobieto, przez takie osoby jak Ty, które łykają antybiotyki jak cukierki – bakterie się uodparniają i szkodzą takim osobom jak ja.  Błagam, nie łykajcie na wirusówki antybiotyków, które zostały wam po poprzedniej kuracji!
Z cyklu – dlaczego kobiety nie zgłaszają gwałtów

I  w sumie druga smutna sprawa – wiecie, że przypadek z pytaniem o bieliznę ofiary był już wcześniej? Tylko wtedy dziewczyna popełniła samobójstwo. Pytania o wygląd ofiary są skrajnie nie na miejscu. Nieustannie przecieram oczy ze zdumienia, że są jeszcze ludzie o takich poglądach. W XXI wieku!

Musicie też zobaczyć ten filmik! To dziecko to moja bratnia dusza. Fragment programu “zamiana żon”. Ta nowa nie była fanką boczku…

A kiedy obejrzycie, to zobaczcie jeszcze komunijne januszostwo.

Argument za tym, by nie dawać dzieciom pieniędzy, tylko prezenty

W sumie dużo wspominam o boczku. Wiecie,  że to charakterystyczne miłe doznanie smakowe, lekko słone, lekko słodkie ma swoją nazwę? Osmazom.
Staram się jednak mimo wszystko uważniej podchodzić do tego, co jem. Zdrowotne argumenty o oleju palmowym mnie nie przekonały i chociaż mając do wyboru podobny produkt bez palmowego – wybierałam podobny, to nie byłam specjalnie radykalna. A teraz będę bardziej:

Niestety olej palmowy jest w wielu rzeczach, które bardzo lubię.  Można go pozyskiwać w sposób etyczny – i na tej stronie sprawdzić, czy firmy które lubisz są na liście https://www.rspo.org/
Jest tam wiele polskich firm, np.producent pysznego masła orzechowego- Sante.
 Chyba najmocniejsza reklama społeczna ever.

Znacie prawdziwą wersję Śpiącej Królewny? Jest mocna!

Ciach! Skaleczyła się i zapadła w sen. Czas mijał, zamek obrósł krzewami. W końcu pewien król (przystojnych królewiczów w bajkach szukacie? Seriously?) przejeżdżał na koniu (przynajmniej rumak się uchował) nieopodal zamku i postanowił sprawdzić co ów zamek w sobie kryje. A tu proszę: piękna, śpiąca królewna, która nie stawia oporu! Zacny król, jak na prawdziwego władcę z tamtego okresu przystało, postanowił skorzystać z okazji i dosiąść śpiącą piękność (zastanawiam się czy to podchodzi pod gwałt, czy nekrofilię?), która pod wpływem jego perwersyjnych amorów wcale się nie obudziła, więc ją zostawił. Teoretycznie w tym momencie bajka powinna się skończyć, ale nawet na to nie liczcie, bo dopiero zaczyna być super creepy! 

Dalej rzeczywiście jest jeszcze mocniej https://www.gosiarella.pl/2014/01/pewnego-razu-we-snie-czyli-spiaca.html

Kupowanie i wybieranie prezentów to dla mnie większa frajda niż ich dostawanie. Ostatnio ciągle pomykam w tym płaszczu z kapturem oraz bardzo wygodnych i super przylegających botkach na szpilce 🙂 Na razie widzę jest -20% an wszystko z kodem FUN20, ale jestem ciekawa czy będą jakieś super promki na black friday 🙂

Na razie widzę, że Sephora ma rozsądne -30% na bestsellery, co chyba jest dobrym momentem na zakup prezentów świątecznych.  W Sephorze wolę kupować online, bo zawsze dorzucają miniaturki idealnie sprawdzające się w podróży 😉 w ogóle jestem fanką miniatur. Mało znam kobiet, które w całości zużywają róże, bronzery czy szminki, dlatego uważam że warto kupować takie rzeczy właśnie w mini formacie. Jak np. rozświetlacz Becca czy róż marki Benefit (od dwóch lat mam miniaturowy bronzer hoola 😉
Na sam koniec – czy możesz być marką premium? – tekst Ewy dał mi wiele do myślenia, ale też wiele kazał sobie przewartościować i utwierdził mnie w przekonaniu, że dobrze jest odmawiać niektórym programom TV.
A jeśli znajdziecie chwilkę… wczoraj byłam na herbacie z Dominiką, która odpowiada za projekt remontowania łazienek przez markę Domestos. Taka akcja, gdzie brzydkie, obrzydliwe toalety są remontowane. Jak znam życie i wiem, że żadna firma nie jest instytucją charytatywną tak też wiem, że duży buzz wokół akcji zawsze pomaga lepiej uargumentować jej przedłużenie czy powiększenie budżetu. Jeśli macie jakieś doświadczenia ze szkolnych lat w tej materii – będę wdzięczna za komentarze na instagramie pod tą fotką

Szkolna toaleta… Wiecie, że dzieci chcące siku nie potrafią się skoncentrować? To nie jest błahostka! Pamiętam chodzenie do wc parami, bo ktoś musiał trzymać drzwi. Albo że próbuję zrobić siku na stojąco, by nic nie dotknąć, a ręką przytrzymuję drzwi, by się nie otworzyły. W podstawówce (i w gimnazjum) toalety były obleśne. Dotknięcie czegoś było bardziej przerażające niż pójście do tablicy na matmie. Na szczęście gimnazjum było w tym samym budynku co liceum, więc nie zważając na krzyki i zakazy nauczycieli – na siku chodziłam tam. To nienormalne, że dzieci stresują się, że brud i brzydzą, że bakterii w toalecie tyle, że mogą założyć metropolię. Że śmierdzi i nie ma się czym wytrzeć. Dzieci nie szanują publicznej własności, a szkoły nie mają kasy? Tu wkracza program “Wzorowa Łazienka” marki Domestos i sypie groszem na remonty i odświeżenia toalet, oraz przekazuje środki czystości. Do tego edukuje – dziś 19.11 w Światowym Dniu Toalet – odbywa się Publiczna Lekcja Higieny dla uczniów szkół podstawowych. Ja to na maksa szanuję. Przesuwając zdjęcie możesz zobaczyć przykładowy remont. Mówię o akcji “Wzorowa łazienka” bo jestem kimś, kto tak bardzo brzydzi się publicznych toalet, że potrafi nie sikać kilkanaście godzin. A to szalenie niezdrowe. Co wkurzało was w szkolnych toaletach? Te doświadczenia pomagają zmieniać warunki sanitarne w szkołach, więc nie pytam dla nastukania komentarzy, tylko serio – to super ważne! #publicznalekcjahigieny #swiatowydzientoalet #wzorowalazienka #dziendobry #poniedziałek #trudnesprawy #szczerze_pisząc Post powstał we współpracy z marką Domestos.
Post udostępniony przez Ania (@aniamaluje) Lis 19, 2018 o 2:55 PST
Uściski serdeczne dla Was! <3




Bądź na bieżąco! 
  INSTAGRAM ❤ FACEBOOK 
❤ FACEBOOK MONIKI 

Niektóre teksty widzą tylko subskrybenci (nie lądują na “głównej”) –

 jeśli chcesz być na bieżąco, zostań obserwatorem w google lub na bloglovin 🙂 A jeśli dany tekst Ci pomógł, sprawisz mi przyjemność, jeśli klikniesz +1 w g+ pod tekstem 🙂

Komentując oświadczasz, że znasz regulamin

Uściski, Ania

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o
Previous
Jak przestałam się wszystkim przejmować – najgłupsza rada jaką przeczytasz. Ale skuteczna
O tym, że przytyłam a śpiącej królewny nikt nie pocałował [TYGODNIK]