Jak wejdziecie w lokalizację, to zobaczycie jak to POWINNO wyglądać. Cóż, być w jednym z najbardziej zapierających dech w piersiach miejscu i go nie zobaczyć, bo chmury - zdarza się! :D Potem zaczął padać deszcz, więc ja zaczęłam mieć z tego radochę😅
Pytacie, dlaczego tak mało się stresuję! Słuchajcie, ja kiedyś byłam tą osobą, którą ze stresu zawsze bolał brzuch. Przed egzaminem, zawodami, konkursem... dzisiaj stresik czuję tylko przed podróżą (czyli chyba długo nie poczuję🙈) a częściej towarzyszy mi EKSCYTACJA. Większy problem mam z napięciem, ono się silnie odbija na moim ciele. Zazwyczaj szłam je wybiegać, ale ponieważ wróciłam przed obowiązkową kwarantanną, narzuciłam sobie własną i... chodzę po ścianach, bo moje najlepsze sposoby na rozładowanie napięcia są niedostępne🙈Nie cierpię biegać. Ale lubię zgrzana wrócić do mieszkania i mieć ten uśmiech na twarzy, że już wszystko za mną😅

A nie stresuje się, bo nie pozwalam, by rzeczy, które są poza moją kontrolą władały moim umysłem. Poza moją kontrolą jest to, ile potrwa pandemia, ile osób umiera każdego dnia, jak wygląda stan opieki zdrowotnej w Polsce, czy będzie szczepionka albo kiedy będzie i ile potrwają obostrzenia.
Ale mam kontrolę nad najważniejszymi rzeczami: mogę ograniczyć do minimum wyjścia (spacerek do sklepu po jedną rzecz nigdy tak nie kusił, co?😉), poprawnie myć ręce, unikać dotykania buzi, dbać o odporność, być aktywna fizycznie, słuchać komunikatów GiS i dostosować swoją sytuację finansową do zmieniających się warunków (przyciąć wydatki? przebranżowić się? podnieść ceny usług czy obniżyć i iść na ilość?).
Skupiam się nad tym, nad czym mam kontrolę. Zawsze!
Nie wiem czy na egzaminie dostanę trudne pytania, nad tym nie mam kontroli. Ale mam kontrolę nad tym, jak przyswoję materiał.
A u Was jak? Stres? Czarne myśli? Czy spokój na myśl o tym, że cokolwiek przyniesie życie, będzie trzeba się do tego dostosować?
#stres #szczerze_pisząc #emocje #stacalm #stayhome #vietnam #goldenhandsbridge

Jak wejdziecie w lokalizację, to...

Ale mam dzisiaj kiepski dzień! Chyba będę ładną sumkę w plecy. Auć! Bolesna lekcja, by nie robić czegoś „jednym okiem”. Pomyślałam, że podzielę się kilkoma swoimi wpadkami i poproszę Cię o to samo 👉🏻 zatytułowałam oficjalny przelew „pieniądze za las”. Byłam rozkojarzona!
👉🏻 kilka razy wysłałam polecony do samej siebie, jakoś odruchowo wpisuje mi się mój własny adres 🤷🏻‍♀️
👉🏻 wybrałam się na basen i nie spakowałam stroju, zorientowałam się już w szatni
👉🏻 bez portfela to też wyszłam wiele razy
👉🏻 wysłałam klientowi plik o tytule „wersjaostatecznailetychpoprawekjapierdole.pdf”
👉🏻 wyszłam z knajpy i zapomniałam zapłacić. Biegłam przeprosić i uregulować należność ze zwieszonym jęzorem a oni się nawet nie zorientowali! Przeprosiłam chyba z 5x🙈

Teraz Ty, będzie mi raźniej!
Zdjęcie z Bali! Było pięknie, mam nadzieję, że Balijczycy dadzą sobie radę z kryzysem, żyli w dużej mierze z turystyki :( #wpadka #aniamaluje #szczerze_pisząc #wodospad #waterfall #podrozemaleiduze #podróże

Ale mam dzisiaj kiepski dzień!...

Mam taką ulubioną grę, gdzie zadaję ludziom pytania w stylu „wolisz do końca życia jeść tylko sernik, czy tylko burgery?”. Nawet mam jej karcianą wersję (nazwa się „Dylematy” i pytania są w niej czasami na maksa odjechane!) ale i tak wolę zadawać własne😈. Zasady są proste! 👉🏻 odpowiadasz na dowolne pytanie z tego wątku (moje, cudze)
👉🏻 kupujesz sobie w ten sposób prawo, by zadać własne pytanie 
Można uzasadniać, wychodzą z tego super dyskusje!!! Uwielbiam w to grać! I na żywo i przez smsy jak na żywo nie można pogadać.
Więc ja zacznę, a Wy mam nadzieję, będziecie w komentarzach aktywni. Pytanie które wrzucam, pochodzi z gry „Dylematy”:
2 osoby zaproponowały ci namiętny pocałunek. Jedna z nich to 10 w Twojej osobistej skali, ale jest w związku. Druga to singiel, ale w twojej skali „5”. Kogo wybierasz? Napisz, a potem stwórz własny „dylemat”😉 Zawsze trzeba coś wybrać, nawet jak obie opcje są złe 🙃
Odpowiedz i zadaj swoje pytanie.

Możecie odpowiadać sobie nawzajem, będzie zabawnie! To jak, 5 czy 10? 
#gra #zostajewdomu #rozrywka #buivien #buivienstreet #vietnam #saigon #hochiminh #podróże #podróżemałeiduże #aniamaluje

Mam taką ulubioną grę, gdzie...

Idziesz do pracy, bo musisz? Źle, bo masz siedzieć na pupie. Bierzesz bezpłatny urlop, żeby siedzieć na pupie - źle, bo będzie kryzys, a w ogóle to ktoś musi w sklepach sprzedawać.
Wrzucasz związane w wirusem treści - źle, bo wszyscy już mają dość. Wrzucasz treści rozrywkowe - źle, bo jesteś ignorantem. Kupujesz papier dla siebie i rodziny - źle, bo panikujesz i „odbierasz innym”. Kupujesz tyle ile potrzebujesz - źle, bo nie myślisz o przyszłości.

Nie dajmy się zwariować. Jesteśmy różni! Przeżywamy sytuacje na swój sposób. Ktoś, kto lubi siedzieć w domu nie zrozumie kogoś, kto serio chodzi od tego po ścianach. za dzieciaka byłam często chora i 2 tygodnie na dupsku to dla mnie żadna nowość. Przyznam, że czasami wręcz chciałam mieć anginę, żeby oglądać na satelicie bajki na jakimś Rai due czy niemieckim RTL2, oglądać reklamy produktów, których w Polsce nie ma, układać puzzle, czytać książki, wpuszczać psa do łóżka (chora, to mama przymknie oko) i układać domki z kart. Przeszłabym się chętnie, marzę o zakupach w lidlu, żałuję, że nie mam balkonu, ale jakieś wielkie wyrzeczenie to nie jest. Dla kogoś innego może być niemal traumatyczne i nie mam prawa tego oceniać! Jeden będzie tańczył i śpiewał, drugi zwinie się w kulkę i będzie mu smutno.
Dlatego proszę, nie oceniajmy się! Jeśli tylko słuchasz się do zaleceń i oficjalnych komunikatów - nie czuj wyrzutów sumienia, że masz ochotę spać albo leżeć zamiast pisać ebooki i tworzyć genialne biznesy. Albo na odwrót, że w tej sytuacji przyszedł Ci do głowy genialny produkt  i wchodzisz w to jak opętany!
Nie miej wyrzutów sumienia, że czujesz radochę na myśl o gotowaniu, porządkach w szafie i wszystkich rzeczach, na które brakowało ci czasu. Albo na odwrót - że zamawiasz na wynos i marzysz o pracy w której odwiedza cię pan kanapka. Ale nie oceniaj. 
Polecam z  stories @evrdtrp która pokazuje, jak odmienne mamy perspektywy i sytuacje życiowe. To nie są rzeczy czarne albo białe, raczej tak niedookreślone jak moja skora na tym zdjęciu. Opalona, spalona, czy blada? Wszystko po trochu!
Wspieranie, nie ocenianie. Proszę🤗
#staystrong #siedzęwdomu ... bo mam ten przywilej, nie każdy może.
Doceniam! #szczerze_pisząc #aniamaluje

Idziesz do pracy, bo musisz?...

Robicie czasami głupie rzeczy? Ja niestety ciągle! Czasami szybciej działam niż myślę, a refleksja nad głupotą przychodzi po fakcie. Osobiście za jedną z najgłupszych rzeczy na świecie uważam jednak palenie papierosów. Śmierdzą, trują, niszczą zęby i zdrowie - bez wahania zdecydowałam się dorzucić swoje 3 grosze do kampanii przeciwko paleniu!
Dajcie koniecznie znać w komentarzach czy kiedyś paliliście (albo palicie) i czego wam najbardziej w związku z tym żal!
Więcej na : http://stopfejkfriends.pl/ 
Post w tamach kampanii społecznej: #stopfejkfriends i „Papierosy i e-papierosy to fałszywi przyjaciele”

#aniamaluje #szczerze_pisząc

Robicie czasami głupie rzeczy? Ja...

Na tym zdjęciu moja mina mówi „czy mogę już iść?” i nawet powiedziałam to na głos do @czula.kaminska bo obok latał jakiś szerszeń, a ja się panicznie boję🙈
Bo ja wcale nie jest odważna! 
Życie jest przewrotne. Pojechałam solo, żeby sama pobyć ze swoimi myślami - nie spędziłam sama ani jednego dnia! A teraz siedzę na tyłku jak wszyscy i mam to swoje wyciszenie, chociaż czas po wyjeździe miał być turbo intensywny🤪
🌱Fajnie jest być gdzieś z kimś. Dzielić zachwyt, czasami pokazać coś swoimi oczami, czasami rozproszyć poczucie odpowiedzialności by nie ciążyło tylko na jednej osobie, czasami by poczuć się bezpieczniej. 🌱Podróżowanie solo jest inne. Ludzie dzielą z Tobą jakieś fragmenty drogi, ale na Twoich zasadach. Zero kompromisów, dostosowywania się, szukania knajp gdzie będzie coś bez pszenicy albo gaszenia światła bo ktoś chce spać, a ty jeszcze nie. Omijania czegoś, bo komuś za gorąco albo za daleko, za blisko, za brzydko, za ładnie, zawsze coś.
🌱Łatwiej poznaje się ludzi. Ja na nowo uwierzyłam, że w ludziach jest dobro. Spotkałam się z wielką życzliwością, chęcią pomocy, wskazówkami. Ktoś mnie podwiózł, ktoś naprawił laptopa, ktoś pokazał fajne zakątki, ktoś zrobił zdjęcie, ktoś popilnował rzeczy. To było piękne!🥰
🌱Podróżowanie solo nie jest ani lepsze ani gorsze. Jest zupełnie inne. 
Polecam przeżyć chociaż raz w życiu, może jak wszystko się uspokoi? ☀️Ja lubię mieć jakąś nagrodę w perspektywie. Jeśli ogarnę to finansowo to po tej całej pandemii chciałabym wybrać się do Włoch i zjeść nieprzyzwoicie pyszną pizzę. I makaron. I potańczyć. I pośpiewać pijąc nad morzem ich domowe wino z plastikowej butelki.
Tak będzie, musi być! 
Każda burza się kiedyś kończy, w to chcę wierzyć!
Zabawmy się! Wyobraź sobie, że pandemia się skończyła, Twoje finanse i rodzina mają się dobrze.
Pierwsze co robisz „w nagrodę” aby to odreagować to?
Ja totalnie wybieram się na pizzę! #podróże #solo #solotravel #drzewo #szczerze_pisząc #aniamaluje #infinitydress #multiwaydress

Na tym zdjęciu moja mina...

To, co dzisiaj wydaje się dramatem, kiedyś może okazać się cenną lekcją. Pamiętam jak z dnia na dzień straciłam źródło dochodu nie mając planu B. Bolało, ale od tej pory pamiętałam, że „najpierw płacę sobie”. No matter what! Budowałam poduszkę finansową, chociaż było bardzo ciężko. Za drugim razem gdy straciłam głównego klienta też bolało potwornie. Wtedy wyciągnęłam kolejną lekcję i postawiłam na dywersyfikację. Teraz przy okazji wirusa moje źródełka powysychały albo stały się mniejsze, ale jedno, zupełnie pasywne działa nadal i to lepiej niż wcześniej. Książka, którą napisałam w 2013! (Dostępna na legimi).
Kryzysy są ciężkie, ja się cieszę, że dostałam mocno po dupie bardzo młodo. Że przegadałam sobie kilka tematów i np. podjęłam trudną decyzję, że nie stać mnie na pracę w szkole, (wtedy byle ósemka do wyrwania oznacza tarapaty finansowe).
Czasami te bolesne lekcje po czasie okazują się bardzo cenne! 
Mam taką zasadę, że porażkę zawsze zamieniam w „teachable moment”. Wypisuję 10 rzeczy, których nauczyła mnie ta sytuacja i wdrażam wnioski w życie.
Z takim podejściem z wielu problemów wychodzimy silniejsi!
Gdybym nie przerobiła tego problemu 10 lat temu, dzisiaj też z przerażeniem patrzyłabym na topniejący stan konta😰ale czasami żeby było lepiej, przez chwilę musi być trochę gorzej! Dzisiaj widzę, że przez ten kryzys podjęłam decyzje, które zapewniają mi całkiem wygodne życie.
Teraz wydaje się ciężko, ale jeśli wyciągniemy z tego lekcje, to będzie lepiej.
Każdy zna chyba kogoś, kto załamał się po rozpadzie związku a potem poznał partnera pod każdym kątem nieporównywalnie lepszego, prawda?
Wierzę, że tak to się skończy! 
Masz jakąś historię życiowej tragedii, która okazała się potrzebną lekcją i chcesz się nią podzielić?
#aniamaluje #szczerze_pisząc #saigon #hochiminh #kryzys #staystrong

To, co dzisiaj wydaje się...

Surowi rodzice wychowują najlepszych kłamców. To totalnie nie jest czas na te wszystkie wrogie spojrzenia i wytykanie innym co zrobili nie tak! W Tajlandii starsze małażeństwo z Chin pozarażało innych, bo bali się linczu i bali się iść do szpitala. U nas ludzie zatajają, że byli we Włoszech właśnie przez takie komentarze! Z kolei gdy restauratorka z Bangkoku dała znać klientom na fejsie, że ma wirusa, zamyka lokal i prosi osoby, które w nim były o sprawdzenie swojego zdrowia - ludzie pisali, że dziękują za jej odpowiedzialność i poinformowanie. Takie samo podejście ma Tajwan. Pisałam kiedyś, że wiara w „sprawiedliwy świat” sprzyja kulturze wtórnej wiktymizacji ofiar. Bo gdy wszyscy myślimy „jak będę ostrożna to nikt mnie nie zgwałci”, to z automatu cześć winy idzie zawsze na zgwałconą kobietę. „Mnie jakoś takie rzeczy nie spotykają a chodzę tedy 20 lat”🙄. To od naszego podejścia zależy, czy ludzie będą zgłaszać swoje objawy, czy nie. Wirus może przytrafić się każdemu, nawet najbardziej ostrożnemu człowiekowi! To nie jest moment na „to przez tego, to przez tamtego”. To moment na słuchanie się do zaleceń i siedzenie w domu. Ja zdecydowałam się kontynuować relację z Azji z normalnym opóźnieniem (no, może ciut dłuższym, zbieram więcej info o ciemnych stronach Wietnamu😌). Czasy są ciężkie, miejcie u mnie trochę rozrywki i normalności! Pozostańmy silni, bez znaczenia, czy w Polsce czy gdzieś na świecie!♥️ Nie obwiniajmy się nawzajem, nikt nie przyniósł wirusa złośliwie! To i tak by się wydarzyło. Strach jest ok, panika nie. Panika to chaos. Potrzebujemy spokoju i opanowania😊 to nasze reakcje zadecydują o rozwoju wydarzeń.
#podróże #szczerze_pisząc #aniamaluje #wirus #zostajewdomu

Surowi rodzice wychowują najlepszych kłamców....

Jedna z moich największych obaw odnośnie podróży solo?
„Ale jak ja pójdę na plażę?!”🤣
Biegam szybko, ale jednak nie chciałabym wyskakiwać z morza aby dogonić  złodzieja, który połasił się na mój telefon.
Tymczasem moje  obawy okazały się zupełnie bezzasadne! Poznałam wielu spoko ludzi, którym postanowiłam zaufać i rzadko bywałam sama. Ale czasami chciałam! I co wtedy? Raz ratownik zaproponował, że wrzuci moje „belongings” do swojej łódki. Raz wrzuciłam telefon, kasę i klucz do woreczka strunowego i zakopałam pod palmą. A kilka razy wyszłam zupełnie bez niczego. Zostawiałam klucz na recepcji i odcinałam się.
Było super! 
Chcę bardziej być niż mieć. Nie wiem jak mogłam kiedyś pozwolić na to, aby strach o durne rzeczy mnie blokował.
Dzisiaj widzę, jak był irracjonalny 🙈 nie mam za wielu zdjęć z plaży, ale było fajnie! Jestem za to na wielu zdjęciach wietnamskich chłopców (na Bali też mi się zdarzyło)🤣 Widzą białą dziewczynę i pytają, czy mogą fotkę. I czy mogą mnie do tej fotki objąć. Przedmiotowe? Szczerze? Ja też robię fotki lokalsom i chociaż sami zachęcają, to w pewien sposób czuję, że pozując do zdjęć spłacam jakiś dług. Chłopcy są zawsze bardzo grzeczni i mili. Nie spotkało mnie tu nic „disrescpectful”. Po fakcie zawsze dziękują, chwilę pogawędzimy. To dla mnie ok, bez względu na to, co opowiedzą kolegom pokazując zdjęcie. W mojej opowieści też każdy pająk jest 3 razy większy, a każdy z nas ma koleżankę, do której idol na koncercie puścił oczko😉

Nigdy w życiu nie uśmiechałam się tyle, co na tym wyjeździe!!! Nie wiem jak mogła mnie blokować myśl o tym, że ktoś mnie okradnie🙈
„Pod łóżka włażą, złodzieja węszą, 
Łbem o nocniki chłodne trącając.
I znowu sprawdzą kieszonki, kwitki, 
Spodnie na tyłkach zacerowane, 
Własność wielebną, święte nabytki, 
Swoje, wyłączne, zapracowane.”
#wietnam #azja #podróże #podróżemałeiduże #vietnam #aniamaluje #szczerze_pisząc #plaża

Jedna z moich największych obaw...

Typowa ja! Nie pamiętam jak na imię miał właściciel piesełka, ale piesek miał na imię Tom i spędziliśmy razem kilka miłych chwil! 
Nie każde zdjęcie z podróży musi być wymuskane! To wywołuje we mnie miłe emocje, bo Tom był kuleczką radości.
Przy okazji - bycie opiekunem (nie lubię słowa „panem”) pieska to +100 do charyzmy i zwiększa szanse podrywu. Albo ułatwia kontakt. Lubię czytać książki w parku i w zeszłym roku kilkadziesiąt (!) razy zdarzyło się, że wbiegł we mnie albo mój koc czyjś piesek, co dało opiekunowi oczywisty pretekst do zagajenia rozmowy bez jakiejś niezręczności. Z trzema z tych osób się koleguję, jednego poznałam ze swoją koleżanką i są parą ;).
Pieski są super!!!
Pytanie do ludzi, którzy mają (albo kiedyś mieli) zwierzaka - jak się wabił? Imię typowo zwierzęce, czy ludzkie?
Ja miałam: kota o imieniu Trampek, owczarka szkockiego collie o imieniu Zija, (Zia) aka Ruda, drugiego psa o imieniu „Mała” (zwana Zazdrośnicą), kota Kiko i kotkę Ninę. Teraz w mojej rodzinie jest kotka Schwarz i piesek Niunio.
Każde imię z innej bajki!
Jak u Was?
#piesek #dogsofinstagram #wakacje #wietnam #vietnam #podróże #podrozemaleiduze #zwierzaki

Typowa ja! Nie pamiętam jak...

Ważne zmiany

Kochani,
jak pewnie wiecie, nie jestem osobą nastawioną na stałość. Moje życie to bardziej podróż, niekończący się rozwój. Niestety tak się wydarzyło, że ostatnich kilka dni  spędziłam w miejscu. Było to trochę potrzebne, a trochę nie.
Powód może wydać się dziwny i pewnie wiele osób go nie zrozumie, bo ciężko wczuć się w coś takiego komuś, kto nigdy tego nie przeżył.
Otóż jak nietrudno zauważyć – ostatnie lata mojego życia podporządkowane były
walce z chorobą układu oddechowego, a konkretniej – oskrzeli. W ostrą fazę tej walki wkroczyłam mniej więcej we wrześniu ubiegłego roku – w lipcu (w szpitalu) powiedziano mi, że nie mam co się łudzić, bo będzie coraz gorzej. Po prostu każdego dnia objawy będą się nasilać. Moim błędem było to, że uwierzyłam wtedy w te słowa. Wyryły się mocno w mojej świadomości i tkwiły w niej mniej więcej cały sierpień. Było to dla mnie coś innego, bo zawsze miałam duszę wojownika i każdego dnia, łykając masę leków który niosły za sobą nieprzyjemne skutki uboczne, wierzyłam, że robię to wszystko po to, aby było lepiej. Na szczęście tuż przed wrześniem się otrząsnęłam i wróciłam na dawne tory myślowe i tryb walki. Rozpoczęłam jeszcze bardziej wytężoną pracę nad sobą. Po drodze wydarzyło się kilka znaczących rzeczy, zaczęłam podejmować różne tygodniowe wyzwania, stworzyłam cykl ćwiczeń rozwojowych, ale nie da się ukryć – skupiałam się głównie nad swoim ciałem. Może nie w ten sposób co fitblogerki czy blogerki urodowe, ale bardziej od środka. Próbowałam różnych sposobów i metod, aby nauczyć moje oskrzela wydzielania odpowiedniej ilości śluzu, a nie ogromnej, jak do tej pory.
   Dzisiaj mogę z całym przekonaniem napisać, że się udało. Chociaż nie, to słowo wskazuje bardziej na łut szczęścia – powinnam napisać – zapracowałam sobie na to. Moja choroba weszła w stan remisji. Od miesiąca nie mam większości objawów (no, może kilka razy w nocy się dusiłam), moja temperatura ciała wynosi prawie 36 stopni Celsjusza a słowa lekarzy się nie sprawdziły.
A mimo to… nie skaczę ze szczęścia.
Potrzebowałam trochę czasu, aby się nad sobą zastanowić. W pewnym sensie podporządkowałam swoje życie walce o czyste oskrzela i kiedy wygrałam jedną bitwę zrozumiałam, że mimo moich starań, walka ta była jednym z najmocniejszych filarów mojego życia. W momencie kiedy główny cel ostatniego czasu został zrealizowany, zostałam bez celu. Owszem, miałam mnóstwo pomniejszych, takich jak zrobienie magisterki czy 100 celów mojego życia ale… poczułam się, jakby odebrano mi coś ważnego, część mnie.
Nie zrozumcie mnie źle – ja bardzo, ale to bardzo, niewypowiedzianie wprost cieszę się, że, prawie miesiąc funkcjonuję niemal normalnie. Oczywiście podtrzymałam wszystkie naturalne kuracje i staram się utrzymać stan remisji jak najdłużej.
Potrzebowałam jednak trochę czasu aby pomyśleć, co dalej…
Być może niedługo udowodnię sobie samej, że lekarze nie mieli racji. Że słowo nieuleczalne wraz ze słowem genetyczne nie mają takiej mocy, jaką im znaczeniowo nadano. Czeka mnie jeszcze terapia oczyszczająca organizm w o wiele większym stopniu niż wszystkie którym się poddałam. Będzie kosztować mnie wiele wysiłku (w sumie, kasy też :)), ale jestem na bardzo dobrej drodze do osiągnięcia tego, na czym mi tak bardzo zależy, czyli równowagi  w organizmie. Skąd więc pojawił się u mnie tak dziwny nastrój?


Stanęłam na rozdrożu. W ostatnim czasie tak bardzo wytężyłam wysiłki w walce o normalne oddychanie, że zaniedbałam całą resztę. Oprócz malowania paznokci i przejeżdżania ciała depilatorem, nie robiłam dla siebie nic. Może kilka razy biegałam i dużo chodziłam i brałam zimne prysznice wraz z szorowaniem na sucho, ale temu przyświecał cel w postaci zdrowia. Nie dobrego samopoczucia, nie upiększenia się.
Od kiedy pozbyłam się z włosów czerni, nie zrobiłam nic aby poprawić ich wygląd. Nawet wyleciały mi z głowy aktualizacje włosowe (nadrobię!). Nie mówiąc już o tym, że ograniczałam się do mycia i rozczesania, albo związania w niedbały koczek (tak, nie nakładałam nawet odżywki!). Ok, czasem pomalowałam paznokcie. I to wszystko.

Pora zabrać się za SIEBIE. Wpadłam w tą samą pułapkę w którą wpadają niektóre matki, poświęcając absolutnie wszystko dla swoich dzieci. Mówię o kobietach, które budzą się z ręką w nocniku w momencie, kiedy dostają pozew rozwodowy albo dowiadują się, że mąż ma kochankę. I nagle uświadamiają sobie, że nie pamiętają kiedy ZROBIŁY COŚ DLA SIEBIE. Nie był od wieków u fryzjera, po domu chodzą w wyciągniętych dresach a dzieci jakoś nie okazują takich emocji jakie “powinny”, bo mama zapomniała, że szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko.


Postanowiłam wykorzystać dany mi czas na dokładne przemyślenie co dalej. Na wzięcie się za siebie, sprawianie sobie przyjemności i zrobienie rzeczy których robić nie mogłam. Na pierwszy strzał poszedł stomatolog – zazwyczaj nie mogłam do niego chodzić, bo nie oddychałam nosem a lepki śluz spływał mi po gardle, co uniemożliwiało wytrzymanie  z otwartą buzią bez uduszenia się 🙂 Moje zęby pozostawiają wiele do życzenia, mimo, że bardzo o nie dbam – niestety, winne są tu tetracykliny, fluoroza i brak możliwości szybkiego reagowania na niepożądane zmiany.
Na szczęście mam już za sobą najgorsze, czyli wyrwanie dwóch zębów. Mam nadzieję, że remisja utrzyma się na tyle długo, abym dokończyła leczenie stomatologiczne i mogła zacząć cieszyć się normalnym uśmiechem. No i abym pozbyła się wszystkich zębów leczonych kanałowo, aby móc rozpocząć terapię oczyszczającą.
Zrobiłam dzisiaj pieszo kilka kilometrów po lesie, nałożyłam na włosy olej a jutro podcinam mocno końce. 
Postanowiłam także, że rozszerzę nieco tematykę swojego bloga o to, co interesowało mnie i dawało mi frajdę zanim kilka lat temu moja choroba się zaostrzyła. Będą to wpisy z kreatywnością w głównej roli. Od zawsze lubiłam kreatywne reklamy oraz kreatywne gadżety, być może czytelnicy mojego starego bloga (są tu jeszcze jacyś?) pamiętają.

U góry wpisu przykład takiej kampanii reklamowej mającej na celu walkę z cukrzycą – (agencja reklamowa Greenroom Advertising z Indii).


Mam nadzieję, że  będzie już tylko lepiej!


PS. Czy jestem jedną z nielicznych osób które cieszą się z wizyt u stomatologa? 😉






Uściski, Ania

41
Dodaj komentarz

avatar
32 Comment threads
9 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
0 Comment authors
BogusiaMAniamalujeIllusions and DreamAgnieszkaBasia Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
rose vanilla
Gość

Trzymam kciuki za Ciebie 🙂 hah i tak jesteś dziwna bo cieszysz sięz wizyty u stomatologa 😛 Ja nie potrafię wymyśleć jednej rzeczy której bym nienawidziła bardziej niż dentysty :/

bloo.
Gość

cieszę się, że czujesz się lepiej, oby ten stan trwał jak najdłużej 🙂 co do ostatniego pytania: wolę pójść 2 razy w roku do dentysty na kontrolę i mieć święty spokój, więc można powiedzieć, że po się cieszę (np. z tego że nie muszę wydawać kolejnych kilkuset złotych ; ))

Anonimowy
Gość
Anonimowy

to trzymam kciuki aby się wszystko udało!|
co do kreatywnych wpisów: już się doczekać nie mogę:P a pamiętam Twoje wpisy na starym blogu:)ja uwielbiam kreatywne gadżety, reklamy i wogóle wszystko na co się dobrze patrzy, i ma ciekawy przekaz ; zresztą codziennie w internecie oglądam takie zdjęcia, po prostu się inspiruję: mam problem tylko z wdrażaniem niektórych ciekawych pomysłów w życie, ale naprawdę ogromną frajdę sprawia mi już samo czytanie i patrzenie o takich kreatywnych rzeczach i ludziach:)

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Aniu, pamiętam tamte wpisy i pamiętam sposób w jaki pisałaś kiedyś. Bardzo sie zmieniłaś (na tyle na ile moge to ocenić na podstawie blogów). Pamiętaj żeby nie zatracić siebie na rzecz zmian, żeby nie stać się kimś zupełnie innym.

hattu
Gość

trzymam kciuki Aniu i tak, są tu jeszcze czytelnicy starego bloga (melduję się!)

trzymaj się ciepło 🙂

jask-olka
Gość

Ania, do wszystkiego dążysz z głową i głównie dlatego położyłaś tę chorobę. osiągnęłaś bardzo wiele i mogłabyś teraz tryumfować. mimo to nie rozckliwiasz się, to dla ciebie mało i wciąż wytyczasz sobie nowe cele. po tym właśnie widzę, jak silną i mądrą jesteś kobietą. czapki z głów.
byle do przodu! 🙂

Agata Tarkowska
Gość

Każdy czasem potrzebuje takiego zastoju, żeby ruszyć znowu. Uda Ci się, jak wiele rzeczy do tej pory, trzymam kciuki 🙂

Ej, ja uwielbiam stomatologów i borowanie zębów ! 😀

agatheee
Gość

Zgłasza się czytelniczka starego bloga, a nawet wcześniejszego photobloga! Również trzymam kciuki ; ))

Agi
Gość

Trzymam za Ciebie kciuki:)

coraz-mniej
Gość

Myślę, że jesteś JEDYNĄ osobą, która cieszy się na dentystę…

Pięknie sobie radzisz, zapał i dążenie do jakiegoś celu mogą człowiekowi wiele pomóc. Gratuluję i mocno trzymam kciuki aby dalej było coraz lepiej! W każdej kwestii! 🙂

ona
Gość

Niesamowity tekst, chociaż znam Cię krótko, chcę więcej.
Też niejedno już przeszłam, załamałam się nie raz, ale to było, teraz walczę o siebie, bo nie ma nic piękniejszego niż życie, ludzie których możesz spotkać, miejsca które zobaczysz. I nawet wtedy kiedy ktoś mówi Ci, że się nie da, to koniec, walcz.
Marzenia się spełniają, 3mam kciuki za zdrowie i powodzenia.

Avenindra Rosjaneczka
Gość

Super, że zaczęłaś wygrywać z chorobą. Gratulacje – pewnie nie znalazłoby się wiele osób, które w Twojej sytuacji dokonałyby czegoś takiego 🙂A co do wizyt u stomatologa, to ja mam zawsze stresik przed (wkręcam sobie, że na pewno coś strasznego się dzieje z tymi zębami i połowę zaraz stracę – mam paradontozę, którą od kilku lat trzymam w ryzach – udało mi się zatrzymać jej rozwój). A potem z gabinetu wychodzę z ulgą, że generalnie wszystko jest w porządku. Zresztą lubię moją dentystkę i zawsze zadaję jej mnóstwo pytań, gdy mam jakieś wątpliwości co do dbania o uzębienie i dziąsła,… Czytaj więcej »

Oludzie
Gość

Ja uwielbiam chodzić do stomatologa ^^

Just.
Gość

ee tam, też uwielbiam chodzić do stomatologa, tylko nie lubię wydawać u niego kasy 😀
Pozdrowienia i dużo wytrwałości!

tonia
Gość

a dlaczego musisz sie pozbyc zebow leczonych kanalowo?

tonia
Gość

Oki, dzieki 🙂

A tow w ogóle tym postem znów nastawiłas mnie (bo przechodze chwilę załamania), że trzeba walczyć o zdrowie, a nie godzić sie z tym ze jest źle, dzięki :*

tonia
Gość

a tak w ogóle'

Szuszi
Gość

cieszę się! naprawdę! pamiętam jak przeczytałam, że jesteś chora, jak myślałam co Ci jest, jak dowiedziałam się, że to może być ta wstrętna muko… pamiętam, że się bałaś, co dało się na blogu zauważyć, pamiętam Twój sen, który był dziwny i zmienił wszystko… naturalnie pamiętam też kagamu, który był kochany 🙂
Aniu, trzymam kciuki za Ciebie, cały czas 🙂

Bebe
Gość

Reperować swoje uzębienie skończyłam dwa lata temu, a uśmiech miałam bardzo oryginalny. Podobnie jak Ty cieszyłam się na wizyty u dentysty i orto 🙂
Ciekawa jestem zmian na Twoim blogu 🙂

Pauline92
Gość

Powodzenia, Aniu! To normalne, że teraz ten cel zniknął, ale się pojawi inny równie ważny..-już go ,asz-dbanie o siebie;) powodzenia, 3maj się!

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Oj doskonale Cię rozumiem sama wiem co to znaczy walka z chorobami i odstawianie ,,normalnego" życia na boczny tor, na później a gdy to później przychodzi to cóż różnie bywa…Czasem bardzo boleśnie, ale mi pomógł psychiatra żeby poukładać wszelkie zawiłości życia żeby iść dalej i nie popełniać wcześniejszych błędów.

Karolina M.
Gość

Ja tam lubię chodzić do stomatologa 😀

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Może w walce teraz o dobre widzenie siebie zewnętrznie zrób coś szalonego i zetnij mocno swoje nieczarne włosy, zrób zielone pasemka bądź coś w tym rodzaju? Może to będzie drastyczny krok w przód? 😉
Jestem uzależniona od twojego bloga, jest tu tyle energii i konsekwentnosci w dążeniu do celów. też pamiętam cie jeszcze z kagamu. Ty nie zrobiłaś kroku w przód. Ty zrobiłaś pierdyliard kroków. Galopem. Uśmiechaj się;)

Czarownicująca
Gość

Tak, nie znam nikogo, kto cieszyłby się z wizyty u stomatologa 🙂 Też mogę powiedzieć o pewnym braku celu w tej chwili, właśnie skończyło się coś, na co długo czekałam – i trzeba wymyślić nowy plan na najbliższą przyszłość 🙂 W temacie kreatywności – jak się czujesz na polu DIY? Mi nic nie sprawia takiej frajdy jak zrobienie sobie rzeczy, którą da się kupić. Kiedyś miałam milion takich rzeczy – torby, torebki szydełkowe, futeraliki, paski, hafty, ciuchy przerabiane po 100 razy tak ze już nie przypominają oryginału, biżuteria, obrazki, kosmetyki też 🙂 Teraz trochę zapomniałam, jak wymyślać takie rzeczy, ale… Czytaj więcej »

Cherie Currie
Gość

Podziwiam Cię i mocno trzymam za Ciebie kciuki 🙂
I nie, nie znam nikogo kto cieszyłby się na wizytę u stomatologa 😛

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Aniu, dziękujemy za wsparcie i trzymamy za Ciebie mocno kciuki! You got the power! 🙂

onepart0fme
Gość

ja dziś idę do stomatologa i się cieszę 😀

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Gratulacje 🙂

Melle Coccinelle
Gość

Aniu, oglądając Twoje zdjęcia z ostatniego miesiąca tak sobie właśnie myślałam, że chyba lepiej się czujesz – to naprawdę widać :)))

Basia
Gość
Basia

Gratulacje! Ja na Twoim miejscu pewnie dałabym się truć lekarzom ile wlezie bo "co ja tam wiem o medycynie". Dlatego szczerze podziwiam to, że chciało Ci się szukać innych rozwiązań, kombinować, próbować a przede wszystkim WIERZYĆ, że się uda! 🙂 jesteś bardzo inspirującą osobą!

Agnieszka
Gość
Agnieszka

Powodzenia 🙂 Wierzę w Ciebie 🙂

Illusions and Dream
Gość

A wiesz może po jakim czasie pojawiają sie skutki działania tetracyklin na zęby? Przez 3 pierwsze miesiące tego roku brałam tetralysal na trądzik (bardziej zaszkodził mi niż pomógł) i zastanawiam sie czy coś jeszcze może stać się z moimi zębami. W tym tygodniu miałam leczonego zęba (przez 2,5 roku był spokój), ciekawe czy to ma jakiś związek z tą kuracją. Pozdrawiam 🙂

BogusiaM
Gość

cieszę się, że stan twojego zdrowia się polepszył, wkrótce znajdziesz ważny cel w życiu i będziesz do niego dążyć z pełną siłą i energią:)

ja nie nawidzę wizyt u dentysty i w ogóle żadnych lekarzy :/ tak po prostu

Previous
50 faktów o mnie – Aniamaluje
Ważne zmiany