Wiele rzeczy w życiu myli! Na zdjęciu jestem szczęśliwa, serio. Było ciepło i miło, napoiłam i wygłaskałam pieska, zjadłam coś pysznego.
Często też krzyżuję ręce i nogi, ale nie jestem wtedy „zamknięta” albo „znudzona”, tylko wyrównuję sobie ciśnienie, bo mam niższe a tak czuję się lepiej 😉
I tak samo cudowne insta życie też jest mylące🤭. Ludzie pokazujący swoje sukcesy nie pokazują upadków i nieudanych działań (nie dziwię się, „propaganda sukcesu” bardzo dobrze sprzedaje!). Insta laski trudniące się prostytucją nie pokazują co muszą robić za te torebki,  buty i podróże.
Szczęśliwe mamy „wszystko jest kwestią organizacji” nie pokazują swojej frustracji gdy dziecko zwymiotuje na ostatnie czyste śpioszki.
Ja sama bardzo dbam o to co pokazuję, a czego nie. Nie chodzi o to, że nie jestem prawdziwa (bo jestem), po prostu moje życie to nie Big brother ;)
Wybieram się do Azji solo, więc nie będę wrzucać stories w czasie rzeczywistym. Nie chcę też siedzieć z nosem w telefonie, wolę sobie na godzinkę usiąść w hotelu i dorobić napisy do relacji. Trochę szukam zatem nowej formuły!
Dajcie znać czyje stories najbardziej lubicie, szukam świeżych inspiracji.
Moje aktualne top 3 to:
1. @szafasztywniary - nie potrzebuje 10 kafelków by powiedzieć „sto lat!”, merytorycznie, ze spokojem
2. @kasia_coztymseksem - Kasie śledzę jeszcze od czasów gdy nie opowiadała na insta o seksie i wiem, że bardzo potrzeba kogoś takiego w Polsce!
3. @evrdtrp - uwielbiam merytoryczne i fajne storiski z podróży❤️
Tych osób jest oczywiście dużo więcej, ale takie aktualne top3 stories w które klikam to właśnie te!
Dajcie znać kogo warto oglądać! Od razu mówię - nie lubię dram, ludzi o agresywnym tonie, filtrów „upiększających” ludzi i widoczki, i „smacznej kawusi”😁 Lubię ludzi konkretnych!
Kto wzbogaca Twoje chwile na insta?

#wakacje #podrozemaleiduze #lato #urlop #blogipodroznicze #blogpodrozniczy #travelpassion #relaks #motywacja #travelstagram #wspomnienia #grecja #korfu #kerkira #greece #girlswhotravel #polishtraveller #girlswhoexplore #collectmoments #mytravels #wearetravelgirls #traveljournal #girlslovetravel

Wiele rzeczy w życiu myli!...

Pytacie, czy nie boję się do Azji sama. Jasne, że się boję! Może nie w tym sensie, że jestem przerażona, ale czuję dreszcz niepokoju. Na bank się któregoś dni rozpłaczę, bo coś mi nie wyjdzie😉 na bank a chwilę później będę się z tego śmiała!
Już na starcie robię to źle, bo zamiast spakować się w plecak (potrafię!) jadę z walizką, bo chcę odwiedzić kilka osób i przywieźć im z Polski rzeczy, za którymi tęsknią i których im brak.
Ja w ogóle mam 2 stany (oba w 100% prawdziwe!). W jednym z nich z łatwością poznaję ludzi, jestem otwarta i znajduję nowe przygody, w drugim moje spojrzenie mówi „Idź stąd”. Czasami zadziwia mnie jak szybko potrafię się pomiędzy nimi przełączać! 
Myślę, że będzie fajnie, bardzo potrzebuję takiego czasu dla mnie! Już jaram się na myśl o tym, że będzie mi się w tym wilgotnym powietrzu doskonale oddychać. Na myśl o pysznym jedzonku i porządnych masażach!
Zrezygnowałam na ten moment z Myanmaru i prawdopobnie będzie to Pekin(na chwilę!)- Bangkok-Koh Chang- Bali i na koniec dwa tygodnie w Wietnamie. Zacznę z dołu, ruszę w górę. Znając mnie - zmienię pewnie plan z 10x ;) I spoko, na tym polega zabawa, nie biorę życia już tak bardzo serio, staram się bardziej z niego korzystać, mniej się spinać. Dlatego teraz wskakuję do wanny pełnej piany, zapalam świeczki i pora na totalny relaks🥰

Wyobraź sobie, że problemu w stylu brak urlopu/kasy/towarzystwa/z kim zostawić psa/ nie znam języka nie istnieją. Jest czarodziej, robi plum i ich nie ma🧙🏻‍♂️. Gdzie w tej sytuacji chcesz pojechać? Co robisz, gdy nic cię nie ogranicza?☺️ Daj znać!
#podróże #podróżemałeiduże #wakacje #lato #azja #travelphotography #travelgirl #girlswhotravel #solotravel #langkawi #malaysia #malezja

Pytacie, czy nie boję się...

Dziewczyno, jeśli czekasz jak na szpilkach czy chłopak odpisze- wyłącz te cholerne powiadomienia! Za każdym razem jak słyszysz charakterystyczny dźwięk🔔, uwalnia się kortyzol a ty masz reakcję stresową. A potem i tak jesteś rozczarowana, że to 20% rabatu na sandały, a nie książę z tindera💁🏻‍♀️ PLUM-stres-PLUM-stres-PLUM-stres - zwariować można!
Plus może warto przemyśleć, czy to właściwa relacja? Nie fajniej dostawać niespodziewane wiadomości od których się rumienisz, niż czekać aż ktoś odpisze?
Oczywiście dotyczy to relacji nazwijmy to... romantycznych, nie takich bez zobowiązań!😉 Piszę o tym przy okazji zadania numer 16 w ramach wyzwania. Dopóki nie oddałam tej działki mojemu przyjacielowi i menadżerowi @troyann (takie 2w1 bywa wygodne!), cały czas byłam w trybie stand-by czekając na umowę, ustalenia, akcept, dalsze negocjacje. Piątkowy wieczór, daleka podróż - wieczny podryg na dźwięk powiadomienia, bo może to akurat to, na które czekam... Zawsze na jakieś czekałam!😏
Maciek przekonał mnie w Gruzji, bym się ich pozbyła. Na bieżąco migają mi tylko podczas korzystania z instagrama, co jest wygodne, szczególnie gdy odpowiadam na pytania do wyzwania. Ale uwolniłam się od maila! Lubię kontakt z Wami, ale z umiarem!
Prawie w ogóle nie odpowiadam już na messengerze, jeśli mam do kogoś coś pilnego - dzwonię lub piszę SMS. Wiem, że jeśli ktoś będzie miał coś pilnego do mnie - też wybierze taką formę!
I jasne, pierwszą rzeczą, którą kupię w Bangkoku będzie karta SIM i internet (ostatnio też tak było🙈), ale zrobię to by ogarnąć transport i nocleg, a nie by sprawdzić czy przez moją nieobecność w sieci świat czasem nie spłonął ;) Jeśli nie jesteś gotowa na krok o którym mówię, pomyśl o tych wszystkich razach, gdy czekałaś na kuriera z paczką i specjalnie nie wychodziłaś z domu, a on cię olał i zostawił paczkę w punkcie, albo napisał, że przyjedzie jutro🙄
Dziewczyno! Życie Ci przelatuje przez palce na tym czekaniu!
Napisałam to pod wpływem wiadomości z uczestniczką wyzwania, której smartfon przyrósł do ręki bo wiecznie czeka! ;) zdjęcie zrobiłam 3 lata temu po Azji, kojarzy mi się z wolnością!
#szczerze_pisząc #motywacja #wyzwanie #aniamaluje #powiadomienia #stres

Dziewczyno, jeśli czekasz jak na...

Nie wiem jak szybki musiałby być aparat, aby uchwycić ten uśmiech na mojej twarzy😅 niestety mam domyślny bitch face, co nie znaczy, że odpowiada on temu co dzieje się u mnie w środku ;). Faktem jest jednak, że ludzie zawsze zauważają „ty się uśmiechasz” gdy się uśmiecham, bo jak ten uśmiech długo jest na mojej twarzy, to znaczy, że jest mi dobrze i błogo.
Ale dzisiaj to się śmieję cały dzień🤣 Nie dość, że wszystko mi fajnie wyszło, to jeszcze rozbawiły mnie do łez wasze wiadomości o tym, co dziwnego zrobiłyście podczas PMS🤪. Chodźcie na stories, jest fajnie! (Serio ten uśmiech jest rzadki, nie umiem się tak uśmiechnąć sztucznie, musi być totalnie autentyczny!)
#aniamaluje #szczerze_pisząc #zamioculcas #plantlady #crazyplantlady #pms #blogerka #uśmiech #radocha #frajda

Nie wiem jak szybki musiałby...

Ależ ja miałam od kilku dni podły humor! Niczym kiepski detektyw chwytałam się banalnych tropów, jak osłabienie i rozdrażnienie po chorobie, ciśnienie, pełnia księżyca, zły stan powietrza... Ten stan narastał od kilku dni, a ja miałam takie „wtf, o co ci chodzi dziewczyno?” Wszystko w życiu idzie jak trzeba, niektóre rzeczy nawet lepiej, skąd ten nastrój?
Zrzuciłam wszystko co mi leżało na wątrobie i co mnie gniotło w różnych sytuacjach, ale nie pomogło.
W życiu bym nie wpadła na to, że z opóźnieniem trzepnęła mnie książka i czytanie o szalenie skomplikowanej sytuacji w Myanmarze (Birmie).
Tak już czasami mam, że reaguję z opóźnieniem. 
Czasami zadziwia mnie z jaką lekkością jednego dnia przeżywam frustrację, bo w żaden sposób nie mogę spuścić napięcia, a drugiego mam wyborny humor, uśmiecham się szeroko i zaśmiewam z prymitywnych memów.
Tylko czemu zawsze to uwolnienie przychodzi wtedy, gdy pozwolę sobie na te brzydkie emocje i przestanę z nimi walczyć?
Pewnie z tego samego powodu, dla którego ludziom wychodzi podryw gdy odpuszczą, a nie desperacko próbują bardziej.
Ale mi teraz dobrze po pozbyciu się tego dziwnego ładunku! Uczucie jak zdjęcie niewygodnych butów po całym dniu! Albo jak dobiegnięcie do domu i zrobienie siusiu po godzinie wstrzymywania resztką woli🙃

Super ważna lekcja dla mnie: bardziej poddawać się falom, nie walczyć z nimi, bo się utopię!

#tajlandia #thailand #podróże #podróżemałeiduże #aniamaluje #szczerze_pisząc

Ależ ja miałam od kilku...

Którą Anią dzisiaj jesteś? 1 czy 2? I tak się zawsze kończy z nogami na ścianie🤣, ale taka mała refleksja, którą chcę się podzielić - jestem z siebie dumna! Kiedy bardziej chorowałam, wymyśliłam sobie, że muszę mieć w życiu coś, co da mi niezależność i pozwoli zarabiać nawet wtedy, gdy ja nie będę w stanie pracować. Aż do wczoraj nawalało mnie gardło, więc napakowałam czas spotkaniami towarzyskimi i nawet wciągnęłam serial, bo z pracką mimo chęci to jakoś nie szło. I super czuję się z tym, że:
- MOGŁAM.
Nie żyję bez poduszki finansowej, mogę powiedzieć sobie - Ania, teraz nie pracujesz, zluzuj
- nic nie robiąc* i tak zarabiałam. Moja wydana w 2013 książka, której w ogóle nie promuję bo mi się już nie podoba(!) jak co roku złapała się w styczniowe flow i dała mi hajs. 
I to jest super rzecz, za którą jestem bardzo wdzięczna, bo i tak pozwalam sobie na miesiąc w Azji (podczas którego nikt nie zwolni mnie z płacenia za mieszkanie itp), a tutaj niemiłe niespodzianki nie niszczą mojego komfortu.
Ogromnie mnie to cieszy, bo wiem, że wiele osób „nie może sobie pozwolić na L4” z grypą, bo niższa pensja oznacza kłopoty finansowe a normalnie jest na styk😪O ile w ogóle są ubezpieczonymi szczęśliwcami na etacie!
Cieszę się, że udało mi się od tego uchronić! *przesadziłam z tym „nic nie robiąc” bo believe me or not - pytania do wyzwania i wyzwanie sprawiają, że siedzę na IG 5h dziennie😰 ale robię to za darmo i od siebie, nigdy nie prosiłam o patronite itp, więc still - nie robię w styczniu nic zarobkowo.

Cholernie mnie to cieszy, że mam komfort życia bez strachu i chociaż nie zarabiam bardzo dużo, to mogę sobie pozwolić na luksus chorowania.
I przeraża mnie, że w 2020 chorowanie stało się luksusem. 
Strasznie! 
#aniamaluje #szczerze_pisząc #książka #czytam 
#parisvibes #neutralstyle #styledujour #lookdujour #parisstyle #classicstyle #womenwithstyle #theparisguru #frenchvibes #parismood #modeaparis  #aestheticlypleasing #aestheticoutfit #postitfortheaesthetics #ootdsubmit #darlingdaily

Którą Anią dzisiaj jesteś? 1...

Czy nie możemy próbować być TROSZKĘ lepsi bez tej całej napinki?
Bez zawstydzania nastolatek na utrzymaniu rodziców, że nie mają każdej jednej rzeczy eko i zero waste i w ogóle instagramowa policja approved?
Bez wytykania komuś lotu na chrzciny kuzynki, bo ślad węglowy i straszne zło?
Komuś, kto zaczął przygodę z byciem wege, że robi za mało?
 Nie podoba mi się napinka wyzwalająca poczucie, że jeśli stać cię tylko na malutki kroczek, to jesteś ZŁY I NIEDOBRY. Nie jesteś!
Wrzucając  jakieś linki do swoich starych tekstów (powiedzmy do 2016) często zaznaczam: dzisiaj napisałabym to inaczej. Dlaczego? Bo jestem bardziej empatyczna i rozumiejąca, złagodniałam. Nie lubię rewolucji, wolę łagodną ewolucję i dojrzewanie do zmian. Dlatego chociaż sercem jestem np. za bardziej eko, tańszymi i zdrowszymi (może za rok ukażą się badania, że jednak nie!) kubeczkami menstruacyjnymi, to nie wyobrażam sobie zawstydzania kobiet, dla których ten krok to za dużo. Bo mogę edukować i wyjaśniać, ale jestem za wyborem. I rozumiem gdy jest inny niż mój!
Tak samo jak rozumiem, że ktoś kupi bikini za 50 zł, na aliexpress zamiast takiego samego za 150 w sieciówce, bo ma ogólnie po opłaceniu wszystkiego 400 zł w budżecie i o takim szytym w Polsce w duchu eko to może pomarzyć. 
Chciałabym abyśmy bardziej próbowali się rozumieć, a mniej oceniać i osądzać. Pokaz innym jak żyjesz, zainspiruj do czegoś fajnego, ale nie wywołuj poczucia, że jest gorszym człowiekiem. Po co?
Nie zawsze da się wybrać idealnie, warto pomyśleć, że inni dokonują najlepszych wyborów jakich potrafią.
#noshame #aniamaluje #szczerze_pisząc #piesek #dogsofinstagram #wakacje #lato #toniemojpies #niestety

Czy nie możemy próbować być...

Jakiś czas temu wróciłam do robienia sobie autoportretów. Kiedyś dawało mi to frajdę, potem uznałam za dziecinne i głupie. Dzisiaj uważam, że dziecinne to jest nazywanie rzeczy przynoszących frajdę dziecinnymi🙃

Gdyby nie samowyzwalacz i kilka serii, to pośród kilku całkiem niezamierzonych sexy póz, nie znalazłabym tej! Perełka🤣
Mama całe dzieciństwo mi mówiła: usiądź jak człowiek! 
Dzisiaj to samo mówi mi fizjoterapeuta. A moje nogi plączą się na przedziwne sposoby i na krześle i na tym legowisku, które zrobiłam sobie do czytania😅
Co jest ironiczne, bo mam szeroki parapet o którym zawsze marzyłam, że czytanie z kubkiem gorącej czekolady w oknie... kupiłam nawet piankę tapicerską na ten parapet by było miękko w tyłek i co? W ogóle na nim nie siadam! 
Fun fact: kiedyś potrafiłam założyć sobie nogi za głowę, ale raz nie mogłam się z tego potem rozplątać😅
Czy są tu jakieś osoby dzielące mój problem z nogami? Odezwijcie się, może moja mama zrozumie, że to nie jest moja złośliwość, że przy obiedzie zdarzyło mi się siedzieć po turecku🤦🏻‍♀️ #aniamaluje  #szczerze_pisząc #czytanie #książka #nogi #autoportret #interiordesign #zamioculcas #plants

Jakiś czas temu wróciłam do...

No i jak, miała być realizacja postanowień „od nowego roku” a jakoś kacyk i zmęczenie nie sprzyjają treningowi a ze zdrowym odżywianiem też ciężko?
Startuję z czymś banalnym, bo cóż może być bardziej oklepanego niż wyzwanie styczniowe?🤪Ale na zachętę powiem, że miało wystartować rok temu, ale uznałam, że jest niedopracowane. Dałam je dziesięciu osobom, które przesłały mi swoje uwagi, podzieliły się trudnościami i je ulepszyłam.
UWAGA! To nie jest jedno z tych pięknych wyzwań, gdzie zapisujesz swoje wyniki w ślicznym notesie brokatowymi cienkopisami. Tu trzeba trochę pozasuwać w realu, nie w marzeniach!
Nie chciałam, by było jak te wszystkie rzeczy z pinteresta albo filmiki z pięciominutowymi DIY, które oglądasz, mówisz pod nosem, że fajne (a może nawet zapisujesz w zakładkach!) ale nigdy nie realizujesz🤫
Ono jest po prostu skuteczne.
30 zadań, na które jest 45 dni.
Lżejsze i trudniejsze.
Codziennie na stories! 
Aha, oczywiście wystartowałam z wyzwaniem, ale nie wymyśliłam nazwy, więc przygarnę propozycje 
#wyzwanie #nowyrok #motywacja #aniamaluje #szczerze_pisząc #nogi #nylons #rajstopy #kropki #kropeczki #polkadot #zamioculcas

No i jak, miała być...

Nadchodzi fala podsumowań  od tych, którym wszystko się udało (i fajnie!👏🏻) a przyznam, że nie zrealizowałam żadnego kluczowego celu na 2019🤪
I nie jestem zła! Ani trochę!😲
Miałam jakieś założenia odnośnie tego, co bym chciała osiągnąć.
A potem poczułam, że sama kasa jest dla mnie za małą motywacja i mogę to zrobić, ale nie czuję z tego radochy. 
W 2019 dałam sobie plaska w twarz i zastanowiłam się , czego NAPRAWDĘ CHCĘ. Nie zawsze to były fajne myśli! ✅przestałam uciszać ten głos, który mówił czego pragnę, a który uciszałam, bo nie pasował mi do moich wyobrażeń o mnie samej.
Ale kiedy ich posłuchałam, to o jeju! Zaczęło mi być fajniej w życiu. ✅ Np. niedziele tylko dla mnie (dzisiaj to święto ruchome). Nie zdawałam sobie sprawy jak ja bardzo potrzebuję przestrzeni TYLKO dla siebie! ✅ Jestem asertywna bez poczucia winy i strachu przed tym, że ktoś uzna mnie za niemiłą (nie muszę być miła!)✅ Piszę bloga znowu dla przyjemności, bo choć Wasze propozycje tematów są super, to ja muszę czuć moment i dać myślom dojrzeć, nie jestem wyrobnikiem tworzącym na zawołanie. Nie chcę być!
✅ Przestałam patrzeć  na liczby i zastanowiłam się, czy w ogóle chcę być instagramerką i blogerką. Nie chcę. Chcę być Anią, która ma bloga i instagrama.

To był naprawdę dobry rok, chociaż nie postawię spektakularnych ptaszków na kartce z celami! Jak ja mogłam w ogóle mieć cele, nie wiedząc czego chcę?🙈
To był mój taki gap year, w którym przypadkiem zarobiłam najwiecej w życiu (i większość przehulałam!) ale niczego nie żałuję!

#aniamaluje #szczerze_pisząc #barcelona #parkguell #sukienka #podróże #podróżemałeiduże #catalunya #cele #podsumowanieroku #podsumowanie2019 #motywacja

Nadchodzi fala podsumowań od tych,...

Ciekawostki o Gruzji, przez które mam ochotę spakować walizkę i tam pojechać

Ilekroć jestem we Lwowie, zaglądam do gruzińskiej knajpki w której robią przepyszne chinakli i chaczapuri po adżarsku. Ilekroć robię zakupy na Hali Mirowskiej, zaglądam do gruzińskiej piekarenki kupić sobie na wynos ciepłe chaczapuri (przetestowałam wszystkie smaki), a na kolację pyszne puri. To taki rwany chlebek, najlepszy na ciepło. Czasami zanim dojadę do domu, to zdążę sobie połowę zjeść na przystanku.

Nie jestem szefem kuchni w restauracji z gwiazdką Michelin, ale lubię dobrze zjeść. Gdybym miała opisać tę część gruzińskiej kuchni, którą znam, opowiedziałabym, że to to jakby zmieszać najlepsze elementy z kuchni włoskiej z kuchnią babci. Takiej babci, która lepi pyszne pierogi i wszystkiego ładuje od serca.

Nie kłamię, kocham gruzińskie jedzenie.

Ostatnio spodobały wam się ciekawostki z San Marino, dzisiaj pora na te z Gruzji. W przygotowaniu wpisu pomogły mi rozmowy ze znajomymi – Kamilem, który w Gruzji był 4 razy i ma znajomego Gruzina, Magdą, która była co prawda tylko raz, ale na długo, bo się w Gruzji (i Gruzinie :)) zakochała i Kubą, który był kilka razy, sam nie pamięta już ile, bo w międzyczasie zmieniał paszport.

Ogród Botaniczny w Batumi - Gruzja
Ogród Botaniczny w Batumi, fot. Materiały prasowe

1.Do Gruzji wcale nie potrzeba paszportu!

Też byłam zdziwiona. Gruzja nie jest w Unii Europejskiej, ale MSZ potwierdza opinię moich znajomych: Obywatele Polscy mogą przekraczać granicę zarówno na paszporcie, jak i dowodzie osobistym. Rekomendujemy jednak, oprócz dowodu osobistego, posiadanie ze sobą paszportu, ponieważ większość gruzińskich urzędów oraz punktów usługowych uznaje wyłącznie paszport, jako dokument potwierdzający tożsamość. https://www.gov.pl/web/dyplomacja/gruzja
Ja jednak paszport z całego serca rekomenduję, bo MSZ podaje także, że wiele punktów usługowych czy urzędów honoruje tylko paszport. Poza tym – bardzo wygodnie jest mieć oba dokumenty w różnych miejscach. W razie zgubienia jednego, bez problemu wrócimy z kraju na drugim.

2. W Batumi jest fontanna, z której leje się darmowy alkohol.

Podobno 🙂 Kogokolwiek kto był w Batumi pytam, mówi, że o 19:00 owszem, widział, ale ludzi pod wieżą. Nie tylko turystów, ale też lokalnych degustatorów, ale nic się nie lało. Magda specjalnie w tej sprawie skontaktowała się dla mnie z ex. On zarzeka się, że to prawda i o 19:00 przez kilka minut 4 kraniki obok Cha cha Tower leją lokalny wysokoprocentowy alkohol (cha chę) za darmo. Szkopuł polega na tym, że nikt nie wie którego dnia tygodnia to się stanie.
W najgorszym razie można kupić pół litra za 10 lari (13 zł po dzisiejszym kursie) od kogoś pod fontanną. Levan zarzeka się, że to prawda i cha cha leje się nie 10, tylko 15 minut.
Sprawdzić nie zaszkodzi, miejskie legendy mają swój urok. Istnieją filmy potwierdzające teorię
adres: 4 Gogebashvili St, Batumi, Gruzja

3. Komunikacja publiczna jest śmiesznie tania

A mówiąc śmiesznie tania, mam na myśli bardzo groszowe sprawy. Pociąg z Tibilisi do Batumi (trochę dalej niż z Warszawy do Gdańska) kosztuje 25 lari (32 zł). A podobno warto wybrać marszrutkę (busik), co ze względu na widoki i styl jazdy poleca Kuba.

4. Położenie Gruzji pozwala na zwiedzenie mniej turystycznych miejsc

Kamil polecał mi z całego serca Armenię, Magda wspomina jak z Levanem wybrali się nocnym pociągiem z Tibilisi do Baku w Azerbejdżanie. Koszt – mniej niż 100 lari (130 zł). Loty z Polski do Baku są bardzo drogie, więc warto rozważyć. I to działa oczywiście w dwie strony, bo jeśli komuś z was zdarzy się odwiedzić Baku albo Armenię, to wręcz koniecznie trzeba wybrać się do Gruzji

Dolina Truso (fot. materiały prasowe), Gruzja
Dolina Truso (fot. materiały prasowe)

5. Loty do Gruzji są bardzo tanie

W ciepłych miesiącach z 600 zł za lot w obie strony, generalnie bardzo często za 300, a jak ktoś ma ochotę po prostu pozwiedzać i pogoda mu niestraszna – da się znaleźć poniżej 100 zł w obie strony, ale w grudniu. Strona z archiwalnymi prognozami pogody pokazuje, że temperatura zazwyczaj oscyluje wtedy między 6 a 10 stopni.

2 minuty szukania i znalazłam przykładowe loty za 78 zł.
Do Gruzji lata między innymi Wizzair i ląduje w Kutaisi. Do nadmorskiego Batumi jest 120 km, do Tibilisi, stolicy Gruzji – 200 km.

6. Ludzie w Gruzji są bardzo mili i uwielbiają Polaków

Raczej nie przypisuję narodom cech charakteru, ale ze wszystkich usłyszanych historii płynie jeden wniosek – Gruzini są przemili i bardzo pomocni. Biorą ludzi na autostopa, częstują wszystkim co mają, proponują nocleg i traktują gości z wielką sympatią. Gdy usłyszą, że jesteś Polakiem, to dodatkowo zyskujesz punkty do sympatii. I chociaż wiele w tym zasługi Lecha Kaczyńskiego, który ma swoją ulicię w Tibilisi, to historia dobrych stosunków polsko-gruzińskich jest sporo dłuższa.
Ta gruzińska gościnność jest cudowna, i niejedną osobę skłoniła do zmiany planów. Dlatego Kamil radzi, by Gruzji sztywno nie planować, bo cały urok w jej doświadczaniu. Noclegi są tanie, można rezerwować z dnia na dzień.
Przykładowe i ręczę, że nie sortowałam po opcji “najtańsze”. 6 nocy w Kutaisi dla dwóch osób za 500 zł

Gdybym posortowała po cenie, znalazłabym taki za mniej niż 100 zł. WOW.

7. Gościnność jest cudowna, ale bądźmy przyzwoici

Tak już chyba jest, że najbiedniejsi podzielą się wszystkim co mają. Poczęstują obiadem, będą chcieli wznosić toasty, podwieźć czy przenocować, bo gościnność jest dla Gruzinów bardzo ważna. I to jest miłe, nie przeczę. Ale jeśli ktoś częstuje cię winem, to kup od niego trochę wina. Jak częstuje cię serem, kup trochę sera :). Albo czegoś innego, ale to w mojej ocenie bardzo ważne. To, że w Gruzji jest tanio jest dla nas, Polaków wygodne i fajne, ale pamiętajmy o drugiej stronie medalu – bo te ceny oznaczają, że Gruzini zarabiają mało.

wino, gruzja
Wino, fot. materiały prasowe

8. Być może mam trochę gruzińskiej krwi

Heh, to ciekawostka o mnie, a nie o Gruzji, ale moja prababcia (mama dziadka) była “gdzieś z Kaukazu”, ale to by tłumaczyło, czemu moje serce zdecydowanie mocniej bije na myśl o podróży na wschód niż na zachód.

9. W Gruzji można posmakować wyjątkowych warzyw

Bez tych wszystkich norm unijnych, które z jednej strony ułatwiają nam życie, a z drugiej utrudniają. Znajomi zachwalają np. kukurydzę, która nie wygląda jak równiuteńka kolba wyjęta wprost z taśmy produkcyjnej.

Czy ja w ogóle wspominałam, że gruzińskie jedzenie jest przepyszne?

https://www.tasteatlas.com/georgia

Z całego serca polecam stronę Taste Atlas gdzie można zobaczyć regionalne potrawy warte spróbowania.

10. Katie Melua urodziła w się w Gruzji

Konkretniej – w Kutaisi. Spędziła tam dzieciństwo, a potem uciekła z rodziną przed wojną.
Btw. Katie Melua odpowiada za mój wielki strach przed słuchawkami w samolotach. Właśnie w ten sposób w jej uchu znalazł się malutki pająk, którego potem usunął lekarz. Ale spokojnie, to nie było w Gruzji.


11. Możesz nie znać języków, a i tak się dogadasz

Potwierdzili mi to wszyscy. Trochę na migi, trochę gestami, jak będzie ciężko, to zawoła się kolegę, który przetłumaczy i się dogadasz. Aczkolwiek wygodnie jest znać kilka słówek i zwrotów po rosyjsku, bo jest tam praktyczniejszy niż angielski. A jeszcze lepiej nauczyć się wymawiać kilka podstawowych słów i zwrotów po gruzińsku.

12. Nie zapominajmy o wojnie

GruzjaGruzjaG Gruzjaajzu jest świeżo po wojnie i chociaż jest bezpieczna (nie ma jej na liście kierunków odradzanych przez MSZ) to nie da się ukryć, że sytuacja jest napięta. Kamil mi mówił, że nocą Rosjanie przesuwają sobie granicę o kilka metrów, na swoją korzyść rzecz jasna. Po prostu biorą pachołki i hop, powiększają swoje tereny. Niestety media to potwierdzają.

13. Gruzini wierzą, że wymyślili wino

A ja im wierzę, bo to rzeczywiście tradycja rozpoczynająca się kilka tysięcy lat przed naszą erą. Gruzińskie wina są pyszne. Ja lubię słodkie biało Saamo i chociaż ekspertką od win nie jestem, to te gruzińskie są naprawdę wyjątkowe. No i takie od serca, bo domowe wino sprzedaje się wszędzie. Albo wszędzie nim po prostu częstują.

Park Narodowy Javakheti, fot. materiały prasowe

14. Zakupy warto robić lokalnie

Zamiast szukać sklepów, pukać do domów. Jak ktoś nie sprzedaje sera, to powie który sąsiad sprzedaje. Gruzini sami wytwarzają mnóstwo lokalnych produktów i to chyba najfajniejszy sposób aby wesprzeć społeczność i jednocześnie poznać kulturę przez podniebienie. Mało jest supermarketów, za to sporo lokalnych sklepików.

15. W Batumi nie ma herbacianych pól!

Ale się odradzają na nowo pod Batumi. Podobno po słynnym hicie z lat 60. sporo osób o to dopytuje, ale uprawa herbaty ruszyła na nowo z kopyta 🙂

most pokoju, fot. materiały prasowe

16. Gruzja jest piękna

Myślę, że Keanu Reeves powiedziałby, że jest “breathtaking”. Widziałam ją tylko na zdjęciach i jeśli istnieje coś takiego jak eyegasm, to go doświadczyłam.
Gruzja jako pomost między Azją a Europą (leży na styku) kraj z Kaukazem, ale też nad Morzem Czarnym, kraj z dziewiczą przyrodą, miłymi ludźmi, przepyszną kuchnią i wybornym winem brzmi jak… raj?

Ten tekst powstał we współpracy z Georgian National Tourism Administration.

GruzjaGruzjaGruz Gruzja chciałaby się promować jako kierunek, który warto odwiedzić, a ja bardzo chętnie w tym zakresie pomogę. Za pokazanie fotek, filmików i wszystkie opowieści dziękuję moim znajomym, w szczególności Kamilowi, Kubie i Magdzie. Bo ja Gruzję widziałam dotąd tylko na zdjęciach.

No właśnie, jak to tak? Miałam być w Gruzji w zeszłym roku, ale wtedy nie wyszło. Dlatego teraz po prostu kupiłam bilety i… za miesiąc wybieram się w podróż po tym cudownym kraju. Na własną rękę, za własne pieniądze, więc wypatrujcie relacji, wpisów i zdjęć z mam nadzieję… raju. Nie mogę się doczekać!
Jeśli masz jakieś wskazówki albo rady, koniecznie daj znać w komentarzu.

Batumi, fot. materiały prasowe
Uściski, Ania

47
Dodaj komentarz

avatar
23 Comment threads
24 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
26 Comment authors
KlaudiaJudytaPiotrPoldekPolak we Francji Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Karolina
Gość

W Gruzji byłam w tym roku chociaż już bardzo długo chciałam ją zobaczyć. 10 dni pozwoliło dużo zobaczyć, zakochać się w niej i nawet to, że wróciłam z chorymi jelitami nie zmieniło mojej opinii, że był to najlepszy kraj, w którym byłam i najlepszy urlop. Niemożliwe okazało się bardzo możliwe, czyli ponad 3tys mnpm i 1500m przewyższenia (uwaga na kolana), wspaniałe krajobrazy, które śnią się po nocach. Polecam Gruzińską Drogę Wojenną (u wlotu do doliny Truso jest kolejka linowa, którą wjeżdża się na 2900, a potem na 2750mnpm 45 min w jedną stronę ok 50zł za obie strony), pełno owiec… Czytaj więcej »

Marlena
Gość

Kochan Gruzje 😍 Jednak żeby ją dobrze poznać polecam wynająć samochód i to koniecznie 4×4. Całe życie będę pamiętać picie wody gazowanej prosto ze skał oraz piękne lodowce.

Aga
Gość

Najpierw Globstory, później Martyna z Gruzji i The Travelling Onion, a teraz jeszcze Ty!
I jak nie wpisać tego kraju jako następny punkt na Bucket Liście miejsc do odwiedzenia? 😀

Aniamaluje
Gość
Aniamaluje

nie wiem, ja wpisałam 😀

Dominika
Gość

Kurcze, sama słyszałam same pozytywy na temat Gruzji oprócz jedzenia właśnie: D Ile ludzi tyle opinii, ale z relecji znajomych wynika, że umarłabym tam z głodu. Ale widoki i tak zachęcają żeby kiedyś zaryzykować zwiedzenie 🙂

Paulette
Gość

jejku, chciałabym jak najwięcej praktycznych wpisów, bardzo proszę 😘 to mój kierunek podróży w przyszłym roku!

Aniamaluje
Gość
Aniamaluje

myślę, że stworzę coś po wyjeździe 🙂

Olga
Gość
Olga

Ja również, wybieram się do Gruzji na tydzień wielkanocny 🙂

Kasia
Gość

Boje się jechać do Gruzji, bo jestem bardzo wrażliwa na dobro zwierząt. Słyszałam ze jest tam pełno bezdomnych i głodnych psów i kotów. Piękny kraj ale nie zrobię sobie tego 🙁

Alicja w swoim świecie
Gość

Powiem tak: ja to odebrałam nieco inaczej. Zwierzaki faktycznie nie są najczystsze, ale raczej nie wyglądają na zabiedzone i są bardzo ufne, stąd wnioskuję, że raczej nie są krzywdzone… Przez tydzień codziennie głaskałam po kilka słodkich piesków, które wyglądały na mega zadowolone. Kwestia tego, co uważamy za dobre dla nich. Tam nie zamyka się zwierząt w schroniskach, a szczepi, sterylizuje (podobno, tylko o tym słyszałam) i wypuszcza. Można więc powiedzieć, że są po prostu wolne, bo schroniskowa klatka rzadko jest wymarzonym miejscem do mieszkania 🙁 Zapraszam do przeczytania mojego wpisu na blogu, tam też o tym wspominam: http://alicjawswoimswiecie.pl/komu-na-pewno-spodoba-sie-gruzja-czy-warto-tam-jechac/ I żeby… Czytaj więcej »

paulina
Gość
paulina

O ile pieski w miastach i niżej są w miarę bezpiecznymi i miłymi towarzyszami wycieczek, o tyle tych w górach warto unikać. Często spędzają życie z dala od ludzi, nie są zsocjalizowane i potrafią być bardzo niebezpieczne.

Agnieszka
Gość

Widziałam tę fontannę z czaczą 😀 przewodniczka opowiadała nam o niej, ale niestety mam za krótką pamięć do takich szczegółów ;). Super, że lecisz do Gruzji! Koniecznie musisz zaliczyć tam jakąś tradycyjną suprę. Gruzini potrafią się dobrze bawić, choć ja będąc tam kilka lat temu w listopadzie (sezon na zimowe, szare ubrania) odniosłam wrażenie, że to dość smutny naród. Ale to prawda, że Gruzini są gościnni i lubią Polaków 🙂

paulina
Gość
paulina

niestety fontanna od kliku już sezonów nie działa – bimbrowe źródełko wyschło 😉

Paul.a
Gość

Gruzja jest bajkowo piękna i szczerze ją polecam – swego czasu zachwyciła nas tak bardzo, że pomieszkujemy tam z sumie trochę od lat. Przy całym mnóstwie zachęcających i polecających kraj artykułów i publikacji (z którymi szczerze się zgadzam) warto sięgnąć jednak choćby po książkę “Pokazucha” Stasi Budzisz. Nakreśla ona społeczno-kulturalne tło i sprawia, że mniej komfortowo, ale widzi się o wiele, wiele więcej. Na dłuższą metę nie jestem w stanie wytrzymać w Gruzji przez tamtejszy mizoginizm i to, gdzie społeczeństwo widzi kobiety, dlatego uciekam w przyrodę. A ta jest spektakularna. Pamiętaj o uważnym prześledzeniu swojej polisy ubezpieczeniowej – wiele z… Czytaj więcej »

Basia
Gość

Już samo to, że wymyślili wino przekonuje mnie do odwiedzin 😉 chyba mam kolejne marzenie do zrealizowania.

Alicja w swoim świecie
Gość

Muszę Ci podziękować za ten wpis! W czerwcu spędziłam tydzień w Gruzji i wróciłam totalnie zakochana. Od ponad dwóch miesięcy miałam na dysku napisany wpis, którego nie opublikowałam, bo chciałam najpierw stworzyć więcej treści na temat tego wyjazdu, ale… No cóż, jestem początkująca i mam świadomość, że artykuły nie trafią do milionów osób, więc trochę brakowało mi motywacji. Ale teraz w końcu wstawiłam go na stronę. Może wy mnie teraz zmobilizujecie do dalszej pracy 😉 Będzie mi bardzo miło, jeśli ktokolwiek wpadnie do mnie, przeczyta i da znać, czy byłby zainteresowany kolejnymi. Może w końcu się za nie poważnie wezmę… Czytaj więcej »

Aniamaluje
Gość
Aniamaluje

daj link 🙂

Alicja w swoim świecie
Gość
Alicja w swoim świecie
Gość

Czy moja odpowiedź doszła?

Natalia
Gość

Jedź koniecznie do Udabno w Gruzji! Raz, że tam Oasis Club prowadzi cudowna, polska ekipa, a dwa, że to bardzo blisko monastyrów David Gareja 🙂 w tym roku drugi raz zorganizowali Oodabno Festiwal, więc byliśmy z zespołem – mega wycieczka! A do Gareji jechaliśmy konno 😀

Pani.lisek
Gość

Do Gruzji chce pojechać od filmu Busem przez świat i globstory, ale jak na razie brakuje mi odwagi wyjechać samej do tak odległego kraju. A jednak nie mam w swoim gronie ludzi zainteresowanych tym wyjazdem, żeby wyjechać grupowo. Więc na początek mam cel: Estonia 😉😉 która chce zobaczyć odkąd był tam mój ojciec w ramach projektu unijnego i opowiadał, że kraj jest piękny. Nie widziałam żadnych zdjęć i filmów, to dopiero przede mną, jak będę planować urlop (niestety nie mam go dużo 😭 a tyle jeszcze jest krajów do zobaczenia)

Patrycja
Gość

W jakim terminie będziesz w Gruzji? 🙂 Ja lecę na 2 tygodnie 19 listopada 🙂 dzięki za wpis, sporo ciekawostek! Ogród w Batumi na pewno zobaczę 🙂

Ania
Gość

Potwierdzam! chacha leci (a przynajmniej leciała w 2014;)) z fontanny w Batumi. Najwyraźniej miałam szczęście jej spróbować. Gruzja jest piękna, zakochałam się w niej 5 lat temu i mam nadzieję w niedługiej przyszłości wrócić. Myślę, że też będziesz zachwycona (mamy bardzo podobne odczucia co do Lwowa i Kijowa, moje serduszko też jest na Wschodzie<3)

Magda K.
Gość

Szczególnie te fragmenty o winie mnie zaciekawiły. Nigdy nie byłam w Gruzji, ba nie znam nawet nikogo kto był, ale tak to opisałaś, że naprawdę mam ochotę poszukać biletów i fruuu 😉

Magdalena
Gość

W Tbilisi jest klub/bar o nazwie WARSZAWA, od góry do dołu powyklejany wycinkami z polskich gazet. 🙂

Zaczytana
Gość

Od kilku lat marzy mi się wyjazd do Gruzji. Mam nadzieję, że jak “młody” trochę podrośnie, będzie to możliwe. Marzenia trzeba przecież realizować:)

z-dusza.pl
Gość

Jeju, ile ciekawych rzeczy! Jakoś nigdy nie rozpatrywałam Gruzji pod względem turystycznym, ale może właśnie warto wybrać się w te mniej znane rejony. najbardziej zaciekawiły mnie krajobrazy i jedzonko 😉

Polak we Francji
Gość

Prawie magiczne, cudne fotki…dobry tekst.
Pozdrowienia z francuskiej emigracji, tu z kolei pachnie także rewolucją, ( albo śmierdzi upadającym systemem, jak kto woli ). A może na raz i jedno, i drugie…a poza tym, jeszcze, Francja- elegancja.

Poldek
Gość

jak patrzę na to Pani zdjęcie po prawej to od razu wpis się przyjemniej czyta:) pozdrawiam

Piotr
Gość

Gruzja jest rzeczywiście bardzo piękna, a podczas krótkich wypadków jest krajem, w którym chyba najłatwiej idzie zakochać się na zabój. Jednakże dla równowagi polecam książkę “Pokazucha” Stasi Budzisz, która zagląda w ciemne strony tego kraju. I niestety nie są one ukryte głęboko. Znajdują się zaraz za fasadą dla turystów, którzy przebywają w tym kraju do miesiąca czasu. Po przeczytaniu tej lektury złapałem się na tym, jak wiele z tych spraw widziałem podczas pobytu w Gruzji, a które wtedy były dla mnie folklorem. A są straszne. Ale możesz też przeczytaj dopiero po powrocie?

Judyta
Gość

Super sprawa z Gruzją, nie jest zasypana przez turystów i ma wiele do zaoferowania.
Idealne miejsce na chłonięcie lokalnej kultury i jedzenia ;D
Kierunek warty uwagi

Klaudia
Gość

no widzisz, a ja nawet bym nie pomyślała o takim kierunku podróży 🙂

Previous
Książki, które powinna przeczytać każda kobieta
Ciekawostki o Gruzji, przez które mam ochotę spakować walizkę i tam pojechać