Dzisiaj świętujemy 30 lat od podpisania Konwencji o Prawach Dziecka. UNICEF zaprosił mnie, żebym o tym opowiedziała. To się może wydawać dzisiaj takie oczywiste, że dzieci mają prawa, ale nad ich ustaleniem przywódcy państw debatowali całą dekadę! To dzięki temu dzisiaj żadne dziecko nie może być skazane na dożywocie (bez możliwości zwolnienia wcześniej) ani na karę śmierci. Wcześniej mogło.
Jestem pedagożką, terapeutką, tą od „dzieci z trudnościami”. Jednak najbardziej trudni są w tym wszyscy dorośli. 
Zapominający, że dzieci nie są ich własnością, tylko ludźmi.
Dlatego założyłam kanał, na którym opowiadam uczniom o ich prawach. Jestem przerażona jak  często są łamane i z jaką lekkością dorosłym to przychodzi. Chciałabym żyć w świecie, w którym prawa dzieci są oczywistością i nie mam o czym nagrywać, bo nikt z tym nie dyskutuje.
Zostawiam Wam Korczaka pod rozwagę 👍🏻 „Bo dorosłemu nikt nie powie: ‘Wynoś się’, a dziecku często się tak mówi. Zawsze jak dorosły się krząta, to dziecko się plącze, dorosły żartuje, a dziecko błaznuje, dorosły płacze, a dziecko się maże i beczy, dorosły jest ruchliwy, dziecko wiercipięta, dorosły smutny, a dziecko skrzywione, dorosły roztargniony, dziecko gawron, fujara. Dorosły się zamyślił, dziecko zagapiło. Dorosły robi coś powoli,
a dziecko się guzdrze. Niby żartobliwy język, a przecież niedelikatny. Pędrak, brzdąc, malec, rak – nawet kiedy się nie gniewają, kiedy chcą być dobrzy. Trudno, przyzwyczailiśmy się, ale czasem przykro i gniewa takie lekceważenie.” Trudne pytanie - masz poczucie, że twoje prawa w dzieciństwie były szanowane? Mi dobierano notorycznie prawo do odpoczynku - od „dzwonek jest dla nauczyciela” po zadania na ferie.  #world'schildren'sday #dlakażdegodziecka #dzieńprawdziecka #unicefpolska

Dzisiaj świętujemy 30 lat od...

Dziewczyno, kiedy ostatni raz sobie odpuściłaś? Sama sobie.

Zastanawiałam się czemu podróż do Odessy była najfajniejszą tego roku. Odpaliłam macbooka raz, by nas odprawić. Nie zrobiłam zdjęć z myślą o blogu, nawet nie miałam jakiegoś tam poczucia, że coś muszę zobaczyć. Jednego dnia wykupiliśmy sobie takie wielkie łóżko z baldachimem i dogorywaliśmy na kacu na plaży, bez  poczucia, że szkoda jednego z ledwie czterech dni. Nie szkoda!

Nie jestem wielką fanką alkoholu, ale rzadko mam poczucie, że mogę. Ostatni raz jak byłam na shotach w pijalni wódki z rok temu, to podeszła do mnie czytelniczka, powiedzieć że lubi mojego bloga. Cały następny dzień zastanawiałam się o czym ja wcześniej pijana rozmawiałam. Nie jestem jakąś rozpoznawalną osobą, ale miałam kilka takich sytuacji i nie do końca potrafię przez nie wyluzować🙈
Odessa była cudowna, bo wyluzowałam. bo nie było spiny w związku z niczym. Mieliśmy korzystać z ekscytującego życia nocnego, ale chyba zaszkodziły nam rapany? Spoko, pijąc gorący rumianek śpiewaliśmy utwory Cher huśtając się na hamaku i huśtawce  w mieszkaniu.
Zero spiny!

Teraz zrobiłam wielki krok, bo ograniczyłam instagrama i pozbyłam się poczucia, że muszę odpowiadać na komentarze i wiadomości. Ogromnie dziękuję Wam za zaufanie jakim mnie obdarzacie, ale z problemami osobistymi i rodzinnymi i życiowymi zapraszam na grupę na fejsie albo (to lepiej!) na terapię. Ja po pierwsze nie jestem właściwą osobą, po drugie - nie czuję się spoko będąc obciążana waszymi przykrymi historiami. 
Wcześniej miałam poczucie winy, że powinnam być bardziej empatyczna, ale kurczę - jestem! Chcę zostawić tę część siebie dla przyjaciół i bliskich, bo każda taka wiadomość wysysa energię ze mnie.
Poczułam ulgę, odpuściłam sobie samej, bo jeszcze nikt na moje „nie” się nie obraził. Szanujecie moje granice, jesteście super ♥️
Jestem niemal pewna, że też robisz coś, czego wcale nie musisz i świat się nie zawali jak przestaniesz i sama sobie odpuścisz. Tak, sama sobie!
Padłaś? Poleż, nie poprawiaj korony i nie zasuwaj dalej.
#szczerze_pisząc #aniamaluje #wakacje #odessa #podróże #podróżemałeiduże #throwback

Dziewczyno, kiedy ostatni raz sobie...

O tym, że wymyśliłam sobie zabrać @pranamat_polska do Gruzji i zrobić tam piękne zdjęcia w górach - wiecie. Że mimo przygotowania się do wyboru terminu trafiły nam się dwa dni srogiej kaukaskiej zimy i ze zdjęć nici - też wiecie. Czasami tak bywa! Zero stresu. 
Gdy muszę, to potrafię spakować się w podręczny, ale w zasadzie to opcja tych zdjęć sprawiła, że @pranamat_polska zasponsorowało mi bagaż rejestrowany😉. Mata przydała się po przemierzaniu kraju bardzo ciasnymi busikami, po których moje plecy były jeszcze bardziej spięte niż zawsze (tak, to możliwe🤪). Na fizjoterapii jestem co 2-3 tygodnie, na macie mogę leżeć codziennie i staram się to robić. Albo podkładać sobie poduszkę do akupresury pod kark. Wiecie, bo i tak często widać je gdzieś w tle moich stories, po prostu kocham to kolczaste cudo całym sercem i tak - to boli (jakby zaśpiewał Freddie - pain is so close to pleasure), ale ulga potem... nowe plecy. Staram się pamiętać o ruchu i gimnastyce ale jak mam wenę, to potrafię siedzieć przed komputerem od rana do 15-tej i dopiero po zerknięciu na zegarek zorientować się, że wypiłam tylko jedną herbatę, nic nie zjadłam, nie byłam nawet siku, co tu mówić o rozciąganiu😏🙈 Jeśli tak jak ja, nie jesteście idealni i dużo siedzicie - na hasło aniamaluje jest 30% na zestaw mata+poduszka albo 20% na pojedynczy element.
Jutro dowiem się do kiedy! Szczegółowy opis wrażeń ze stosowania tej maty jest na blogu - ja nie umiem już bez niej żyć! Serio, miłość! (Kiedyś nie dodałabym zdjęcia dokumentującego ciążę spożywczą z jaką chodziłam po Gruzji, ale to jedzenie było tego warte!) #zpoleceniaaniamaluje #pranamatpolska #pranamateco #pranamat #mójpranamat #mata #relaks #batumi #gruzja #współpraca #podróże #podróżemałeiduże

O tym, że wymyśliłam sobie...

Wczoraj miałam cudowną rozmowę z @magdalena_komsta, jedną z najmądrzejszych kobiet jakie znam. Rozmawiałyśmy np. o tym, ile to razy zastanawiamy się, czy strój nie przyćmi kompetencji. Bo prowadzisz prelekcję do której się długo przygotowywałaś i jednak chcesz potem usłyszeć, że była dobra, a nie, że twój tyłek świetnie wygląda w tej sukience.  Mężczyźni mają mniej seksualizowane ciała (aczkolwiek uważam, że Vladimir Putin nosi mistrzowsko skrojone garnitury🔥) i nie muszą się aż tak nad tym zastanawiać. I spoko, założysz mniej ładną sukienkę żeby „się dopasować” i „nie było gadania” ale przypadkiem utrwalisz dychotomię - ładna/sexy ALBO mądra i kompetentna.
Trudne wybory!

Miałam w życiu dwa takie przekorne momenty, gdy jednocześnie podkreślałam i talię i cycki i tyłek i nogi i jeszcze zakładałam szpilki. Wiele razy byłam oceniona powierzchownie jako niezbyt lotna laska, ale cholernie tych momentów potrzebowałam. Dzięki nim dzisiaj:
👉🏻 nikt nie jest w stanie mnie zawstydzić 👉🏻 mogę unieść brew pogardy, gdy na panelu inny panelista z niekrytym uznaniem pomieszanym ze zdziwieniem powie „ale ty jesteś mądra” po mojej wypowiedzi 👉🏻 kompletnie nie uzależniam swojego poczucia własnej wartości od tego, co mam na tyłku, bo tylko przeczołgawszy się przez etap skrajnie obcisłych sukienek mogę mieć pewność, że moje czucie się dobrze z samą sobą płynie z wewnątrz.

Bardzo często widząc kobiety oceniamy je przez pryzmat własnych wartości i poglądów. Że ubrała się tak by kogoś kusić, że na pewno jest jej niewygodnie na szpilkach i się poświęca, że to, że tamto.
Plx mniej oceniania ok? Może ta dziewczyna właśnie wyrwała się z toksycznego związku, w którym partner jej „nie pozwalał” wychodzić nigdzie w sukienkach i musi to sobie odbić? Może odeszła z jakiegoś ugrupowania oazowego albo ŚJ i ma potrzebę doświadczenia świata inaczej,by móc znaleźć swoją ulubioną wersję siebie? Nigdy nie wiesz!

Skłamię mówiąc, że nie mam z automatu założeń odnośnie nowo poznanych ludzi, bo jak każdy - mam, ale  unikam tych amatorskich psychoanaliz i was też do tego namawiam. Jeśli coś nikogo nie krzywdzi - who cares!
#aniamaluje #szczerze_pisząc

Wczoraj miałam cudowną rozmowę z...

Jak możesz być zadbana, będąc niezbadana?! Rzuciłam dzisiaj w żywej dyskusji z @kasia_coztymseksem. Kasia oczywiście jest mądra i się bada ale powiedziała, że mam to zapisać🙃
Rozmawiałyśmy o wielu rzeczach, np. o tym, że żyjemy w dziwnym kraju, w którym seks można uprawiać (nie lubię tego słowa, to nie pole) od 15-tego roku życia, a do ginekologa można iść od 18-ego. I tak sobie rozmawiamy o tym, co ja uważam, że Kasia fajnego robi dla kobiet ucząc je o tym, że seks może być fajny i przyjemny (a nie dla każdego niestety jest😥), i co Kasia uważa, że ja robię fajnego ucząc kobiety, że powinny mieć własne pieniądze a w relacje z innymi wchodzić bo chcą, a nie z ekonomicznej konieczności🙅🏻‍♀️💸
Gdzieś tam zawędrowałyśmy w odmęty relatywnie drogiego, szczególnie dla młodych ludzi dostępu do specjalistów.
I z jednej strony tak, totalnie się zgadzam. 15 minut wizyty bez żadnych badań to 150 zł (ja tyle płacę) a jak robisz przy okazji badania to kwota się zwiększa. To rzeczywiście może to boleć. Sama byłam w miejscu, w którym oglądałam każdą złotówkę 5x
✅ALE! Priorytety, dziewczyno, priorytety! Nigdy nie miałam problemu by określić, że są rzeczy ważne i ważniejsze.
Nie wiem i nie rozumiem, jak można co 3 tygodnie chodzić na rzęsy i hybrydy, a  3 lata nie być u ginekologa. Na tej samej zasadzie nie rozumiałam Gruzinów z nowymi telefonami, ale bez zębów🤯
Na studiach miałam stary model telefonu a mój pierwszy tablet, dzięki któremu mniej kserowałam i moglam czytać książki na legimi, nagrzewał się tak mocno, że musiałam go wkładać do lodówki by odpoczął. 
Ale zawsze mam zrobione badania i nie unikam lekarzy, bo to ważne❗️
Nie mówię zresztą tylko o finansach. Łatwiej jest „zadbać o siebie” idąc na te hybrydy niż pobiegać, prawda?
Don’t get me wrong, sama lubię mieć pomalowane paznokcie, lubię, a nawet uwielbiam Julię z @mayeye_warsaw , do której chodzę na rzęsy i chciałabym, aby jej biznes się rozkręcał.
Ale! First things first. Nie możesz być zadbana i niezbadana jednocześnie. Badaj się dziewczyno, ok? Gdy następnym razem gdy powiesz sobie „ale psycholog/ginekolog/terapeuta/fizjoterapeuta” jest drogi, zastanów się czy dobrze ustalasz priorytety. Nr 1 to Ty!

Jak możesz być zadbana, będąc...

Mój detoks od social mediów nadal trwa i dzielnie trzymam się narzuconej sobie maksymalnie godziny dziennie. Streszczając się powiem tylko, że wykorzystuję moment siedzenia na tyłku w Warszawie na spotkania z tymi wszystkimi cudownymi ludźmi, których przez ciągle bycie w rozjazdach nieco zaniedbałam. Podoba mi się to, chociaż dzisiaj naszło mnie na szybkie sklecenie „tygodnika”, więc macie coś do poczytania na blogu.
Zdjęcie w Tunezji zrobiła @ewaszabatin nie mam pojęcia kiedy, ale dobrze pokazuje mój mały problem z telefonem, który stał się przedłużeniem ręki. Kolory podkręciłam presetem Madryt, od @krzysztof_adamek i @instafiltry.pl, tylko zostawiłam po swojemu niebieski.

Pytanie za sto punktów: zerknij w zakładkę „twoja aktywność” na instagramie i napisz ile czasu dziennie spędzasz w tej aplikacji. Jestem ciekawa!
#aniamaluje #szczerze_pisząc #podróże #podróżemałeiduże #wakacje ##tunezja #zakochaniwtunezji #discovertunisia @discover_tunisia @sunfunholidays #lato #afryka #tunisia

Mój detoks od social mediów...

Uwielbiam to zdjęcie. Książki i wzorzyste rajstopy to najpopularniejsze prezenty jakie dostaję. Prezentem jaki sama chciałabym sobie podarować jest czas⏳ Właśnie zamknęłam ogromny projekt🥳. Powinnam uczcić to kieliszkiem szampana i relaksem, tymczasem  pierwsza myśl brzmiała „o cudownie! wreszcie będę miała czas na pisanie własnego ebooka i tekstów na bloga”. A potem uświadomiłam sobie, że ja zawsze mam nad sobą coś, co POWINNAM napisać. Nie pamietam kiedy miałam od tego wolną głowę. I tak jak cenię sobie szalenie dywersyfikację przychodów i wolność twórczą jaką mi daje, tak potrzebuję też wolności OD tworzenia. Nie da się tego streścić wpisem na IG, ale Fromm swoją genialną „Ucieczką od wolności” poukładał mi kiedyś w głowie. Potrzebuję powiedzieć sobie, że mogę bez konsekwencji dla swojej psychiki być wolna od bloga i instagrama i nie czynić z nich ważnych filarów mojej tożsamości. Ustawiam sobie jeszcze ostrzejszy limit czasowy na instagrama (godzinę dziennie!). Mam ochotę pisać i wrzucać tutaj coś tylko wtedy, gdy będzie mnie na to cisnąć jak na sikanie po siedmiogodzinnej jeździe z Tbilisi do Batumi.Może będę milczeć całymi dniami, może naparzać treściami jak szalona, dowiem się tylko postanawiając, że nie muszę! Pssst! Ograniczyłam na profilu komentowanie tylko dla osób; które mnie obserwują. Kompletnie wyzwoliłam się myśli o tym, że konto powinno rosnąć. Dałam sobie do końca roku czas na wolność także od zarabiania. Jestem ciekawa co będę CHCIAŁA robić czując, że mam ten cudowny komfort, że nie muszę.

#przerwa #aniamaluje #szczerze_pisząc #rajstopy #nogi #książka #kropki

Uwielbiam to zdjęcie. Książki i...

Wrzuciłam wczoraj na stories najbardziej memiczne momenty mojego życia (są w przypiętych!) i bezkonkurencyjnie wygrał gołąb, który leciał na mój tyłek😅. Naszła mnie przy tej okazji pewna myśl, której nie mogę wyrzucić z głowy. Zostanę pewnie zjechana i już słyszę te komentarze pod tytułem „zdefiniuj kobiecość!!!1”, ale nie czuję, abym miała jakiś obowiązek coś tu definiować, tak samo jak nie umiem zdefiniować czym jest chemia między dwójką ludzi i czemu czasami nie ma jej z kimś, kto teoretycznie łapie się we wszystkie nasze kryteria a „to coś” ma ktoś, kto do nich nie pasuje😉
Więc myśl, która mnie dręczy to ta, że poza aktorkami czy piosenkarkami mało widzę kobiet odnoszących sukcesy czy dzierżących władzę, które nie ukrywałyby swojej - no właśnie - kobiecości.
I nie zrozumcie mnie źle, jestem na tym etapie, że czuję się świetnie gdy mam na sobie bluzę ze sponge bobem, ale  co takiego sprawia, że kobiety w polityce ubierają się bardziej jak Angela Merkel czy Beata Szydło niż jak nie wiem, Angelina Jolie?
Może to, że gdy Magdalena Ogórek (nie głosowałam na nią!) kandydowała w wyborach prezydenckich, to nikt nie pytał jej o poglądy,  a media opisywały wyłącznie jej sukienki i sposób układania włosów?
Co takiego sprawia, że mądra kobieta nie może podkreślić strojem swoich pośladków?
Nie, nie uważam jakoby tyłek i cycki były jedynym co mam do zaoferowania (w ogóle co za debilne określenie) więc nie czuję abym musiała to skrywać i „najlepsze zostawić na koniec”, ale drapie mnie to, gryzie i męczy. 
Jakieś spostrzeżenia?

Wrzuciłam wczoraj na stories najbardziej...

Jestem dziewczyną leniwą. Chociaż nie, nie migam się od pracy i obowiązków. Jestem po prostu wygodna! Nie dla mnie 10 kroków koreańskiej pielęgnacji, ale niestety przy wrażliwej cerze nie mogę sobie pozwolić na całkowite olanie tematu. Wrażliwa, skora do podrażnień cera szybko się na mnie zemści, jeśli nie poświęcę jej chwili uwagi wieczorem. Jeśli jesteś wrażliwcem jak ja - możesz śmiało zerknąć w drogerii na półkę z linią physio mikrobiom marki tołpa.
Moja cera nie ma ze mną lekko, bo ciągle podróżuję (zmieniam twardość wody i powietrze) a do tego nie śpię tyle ile powinnam. A z tymi kosmetykami się polubiłam, bo działają po prostu tak, jak trzeba! Na stories możecie zobaczyć jak wygląda. 
#tołpa #pielęgnacjatwarzy #physio #oczyszczanie #kosmetyki #uroda #makijaż  #pielęgnacja #blogerka #zakupy #krem #blogkosmetyczny #twarz #polskiekosmetyki #kosmetyczka #blogurodowy #piękno #kosmetyk #dzieńdobry #nawilżenie #aniamaluje 
Post we współpracy z marką @tolpa_mniej_wiecej

Jestem dziewczyną leniwą. Chociaż nie,...

Czy jeśli w Gruzji podoba mi się nie tylko to, że jest pięknie, miło i pysznie, ale też tanio, to znaczy, że akceptuję wyjątkowo niefortunne geopolityczne położenie kraju?🤔🤯
Pierwszy raz ta myśl zastrzeliła mnie gdy odnotowałam w swojej głowie, że z roku na roku mój ukochany Lwów staje się wyraźnie droższy. 
A potem dałam sobie mentalnego plaska w twarz, bo w sumie fajnie, że ludzie się bogacą. Nie chciałabym, aby Polska słynęła wyłącznie z tego, że jest tanio i można się za grosze naj*bać. 
W 2000 roku minimalne wynagrodzenie w Polsce wynosiło 700 zł. Pamiętam jak rodzice wielkim wysiłkiem kupili mi za jednym zamachem dwa pierwsze tomy Pottera. To było super, zawsze na prezenty chciałam tylko książki, ale dopiero z perspektywy gruzińskich cen zaczynam to doceniać.

Gruzja jest niesamowita nie tylko dlatego, że jest tania. Jest niesamowita tak po prostu. Różnorodna, pyszna. Z przebogatą mitologią, kulturą, alfabetem i dumą, która nie pozwala się ugiąć przed wielkim, groźnym sąsiadem. Jasne, Gruzja jest najbliższym nam kulturowo krajem będącym w top15 pod kątem niskiego Consumer Price Index (w uproszczeniu: stosunek zarobków do kosztów życia) i rozumiem, że dla wielu ludzi to będzie kraj taniej najebki, ale dla mnie to była jedna z najciekawszych podróży w życiu. 
Przy okazji; 
Czy znacie jakąś dobrze wydaną wersję gruzińskich mitów? Może być po angielsku :). #georgia #georgia🇬🇪 #georgiatravel #gruzja #podróże #podróżemałeiduże #wakacje #aniapodróżuje

Czy jeśli w Gruzji podoba...

Dlaczego inni nie są dla mnie konkurencją

W moim rodzinnym miasteczku oprócz możliwości dojazdu do Bydgoszczy pociągiem, były jeszcze dwie inne – PKS oraz prywatny przewoźnik oferujący przejazd busem, tą samą trasą. 

Obie opcje były kiepskie, ale były. Na Solec Kujawski PKS puszczał najgorsze graty, bus też był taki sobie, ale był jednak jakąś alternatywą.
Odległość jest niewielka – 21 km. Pamiętam, jak jeździłam tą trasą co piątek na warsztaty dziennikarskie i płaciłam za ulgowy 2,80 zł. 
Piękne czasy.
Z roku na rok robiło się coraz drożej i gorzej, więc przerzuciłam się na  niewiele, ale jednak tańszego busa.
Sam fakt alternatywy sprawiał, że PKS nie mógł puścić do końca swoich Januszowych wodzy fantazji bo jeśli opóźnienia były większe niż przyzwoitość nakazuje – pasażerów zgarniał konkurencyjny bus.
Nie mieszkam już w Solcu, ale od września sytuacja ma się tak, że busa już nie ma i został sam PKS.
Więcej hajsu to i szansa na podniesienie jakości, skoro pula pasażerów większa?
Heh, w snach,
Tabor równie beznadziejny co wcześniej, cena wskoczyła na 6 zł za bilet (i nie ma 50% ulgi dla studentów, tylko 10…) a opóźnienia coraz większe. Niedawno gdzieś na fejsie mi mignęło, że jeden autobus się w trasie zapalił. Normalnie, że ogień, że dym, ze straż pożarna.
Wcześniej też oczywiście było Januszowo i źle, ale jednak konkurencja sprawiała, że to źle było jeszcze do przełknięcia.
Gdyby każdego dnia dojazd na uczelnię miał mnie kosztować 10,80 zł i miałabym w tej cenie tak fatalną jakość, to nie wiem czy bym nerwowo to wytrzymała.
Tak przy okazji, to poza ceną wynajmu – koszty życia w Warszawie wcale nie są jakieś większe. Nagrałam kiedyś o tym film. 

Po co ja Wam opowiadam o komunikacji podmiejskiej w kujawsko-pomorskim? Żeby na jakimś namacalnym przykładzie pokazać, jakim dobrem jest konkurencja.

Copywriterów wkurza konkurencja w postaci studentów, którzy zrobią wszystko dużo taniej.
Mnie to nigdy nie wkurzało. Czułam, że ceny moich usług muszą być maksymalnie uzasadnione. Co więcej- ja też zaczynałam od niziutkich stawek. Jak niskich, możecie zobaczyć w tekście

Jak zarabiać na pisaniu? Moja historia

I jasne, nie raz i nie dwa ktoś zrezygnował z moich usług, bo student zrobi taniej.
Czasem potem dzwonił “pani Aniu, da się pani przekonać, by znowu dla nas pracować?” gdy tamten wszystko koncertowo spartolił. Ale też nie zawsze, czasami student rzeczywiście robił wystarczająco dobrze i…
bardzo dobrze!

Ja też kiedyś byłam studentką i chciałabym dostawać wtedy szanse.

Czasami przekazuję zlecenia znajomym, gdy akurat mam urwanie głowy. I czasami klient zostaje u tych znajomych. Nie mam z tym problemu.
Cieszę się, że nie mogę stać w miejscu i popadać w rutynę.

Konkurencja sprawia, że wraz ze wzrostem cen musi wzrastać jakość. I że nie popada się w bierność i niezdrowe zadowolenie z siebie.

Od kiedy tylko istnieje cykl “tygodnik” (wcześniej jako “się działo” i “tygodniowe love” – wrzucam tam linki do wpisów innych blogerek i blogerów.
I wiele osób tego nie rozumiało.
To samo robię na swoich stories na instagramie. Polecam innych twórców, nawet jeśli poruszają tematykę zbliżoną do mojej i można by powiedzieć, że są moją konkurencją.

Bo to bardzo dobre!

Kojarzycie pierwszą falę youtuberek? To całe hejka kochani, dzisiaj przychodzę do was z unboxingiem?

Bardzo długo były w bazie agencji reklamowych i nie musiały się starać, bo hajs i tak płynął strumieniami. Ale pojawiło się dużo innych twórców, którzy zaczęli inwestować w lepszy sprzęt, oświetlenie, bawić się montażem i dostarczać jakość. Z ciekawości przeklikałam wczoraj kilka takich kanałów z pierwszej fali.
Laski mające po 150 tys subskrybentów, które kiedyś trzęsły youtubem dzisiaj mają mniej niż 10 tysięcy odsłon na film.
Instagramerki, które spoczęły na laurach i przestały się rozwijać, dzisiaj desperacko wykupują posty sponsorowane, bo łolaboga, zasięgi spadajo. Inni zmieniają publikę na niewymagające dzieciaki i robią pranki oraz content coraz niższych lotów.

To trochę jak w klasycznym scenariuszu – wieloletni związek w którym nikt się już nie stara, ale jest przynajmniej miło i stabilnie. Do czasu aż w pracy pojawi się nowa koleżanka, która będzie zawsze uśmiechnięta i nie będzie truła o rzucanie skarpet na podłogę.
Albo kolega, który nachyli się nad tobą gdy robisz coś na komputerze gapiąc się w excela. I tak niby przypadkiem położy dłonie na twoich ramionach robiąc “przyjacielski” masaż, aż przeszyje cię dreszcz, jakiego nie pamiętasz od dawna.

Konkurencja nie śpi.

Fajnie jest się jednak starać by mieć poczucie, że jest się razem nie dlatego, że po prostu nie ma lepszej alternatywy, tylko dlatego, że jest się dla siebie najlepszą możliwą opcją.

Nie czułabym satysfakcji, gdybyś drogi odbiorco, czytał mojego bloga z tego samego powodu, dla którego pokolenie moich rodziców oglądało tylko TVP1 – bo nie ma nic innego.

Mnie szalenie cieszy, że poświęcasz czas na czytanie moich słów, chociaż możesz czytać mnóstwo innych blogerów.
To jest satysfakcja.

Nie postrzegam innych jako konkurencji, którą trzeba wykosić. Cieszę się z sukcesów koleżanek i kolegów. Z radością obserwuję ich rozwój. Gdy widzę, że publikuję regularnie – sama mam ochotę pisać częściej.
Jeśli ważna jest dla mnie jakaś idea, np. zachęcanie kobiet do budowania niezależności finansowej, to nie jestem zła, gdy tę tematykę poruszają inne blogerki.
Ja się cieszę!

I strasznie jest mi smutno, że nie wszyscy tak to postrzegają.

Ostatnio pewna stylistka na instagramie atakuje inne stylistki, oskarżając je o kopiowanie treści. Zupełnie, jakby miała monopol na relacjonowanie fashion weeków albo była jedyną osobą na świecie, której może spodobać się spódnica z Zary.
Nie interesuje mnie moda, ale gdy widzę takie rzeczy – jest mi przykro. Gdyby tej lasce chodziło o edukowanie Polek w zakresie mody i stylu, cieszyłaby się, że inni też to robią. I docierają do nieco innego grona.
Nie lubię nieczystych zagrań, nie lubię traktować innych jak konkurencji.

Ale na szczęście są też super osoby.
Kilka dni demu dowiedziałam się, że Marta z Codziennie fit będzie ze swoją trasą też w Warszawie. Od razu kupiłam bilet. Dzisiaj Marta mi pisze*, że zarejestrowała się na Influencer Live Poznań, bo ja mam tam wystąpienie.

Nie raz i nie dwa Marta realizowała kampanie, o które sama dostawałam zapytania.  I nigdy nie miałam o to bólu tyłka.

“Konkurencja” sprawia, że stajemy się coraz lepsi i nie zatrzymujemy się w miejscu. Że staramy się bardziej. Eksperymentujemy z formą albo treścią. Mamy powody do radochy, że jest więcej ludzi walczących o jakąś sprawę.

Następnym razem spróbuj ucieszyć się, że twój największy rywal w walce o stypendium jest taki dobry – dzięki niemu musisz być jeszcze lepszy.
Spróbuj docenić jak dobre jest to, że otaczasz się ludźmi, którzy są dla ciebie wyzwaniem. Że są rzeczy, których możesz się od nich uczyć.
Że musisz szukać coraz to nowych sposobów, by nie zostać w tyle.
To jest dla mnie niesamowicie piękne.

*ktoś doceni grę słów? 😀

Uściski, Ania

29
Dodaj komentarz

avatar
23 Comment threads
6 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
22 Comment authors
Weronikaaniamalujearchigame.plbbikarubinowaaa Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Weronika
Gość
Weronika

Aniu dziękuję za ten wpis! Takich słów i przekazu mi było trzeba! 🙂

asiowe-szarosci
Gość
asiowe-szarosci

To ważny tekst i bardzo Ci za niego dziękuję. Kiedy przeprowadzalam się z Trójmiasta do Warszawy i szukałam pracy byłam tylko na jednej rozmowie rekrutacyjnej. Od razu udało mi się załapać tam, gdzie chciałam, więc miałam super szczęście. Na rozmowie (mój obecny) manager zapytał mnie jak sobie radzę z pracą z lepszymi od siebie ludźmi. Coś tam odpowiedziałam, ale istotne jest to, co jest teraz. Oni naprawdę są tysiąc razy lepsi ode mnie – wszyscy dookoła. Bardzo często czuje się źle, muszę to przyznać otwarcie. Mam poczucie, że nie będę na ich poziomie kilka razy w tygodniu. ALE! Robiąc bilans… Czytaj więcej »

bebe
Gość
bebe

Aniu czytam Cię od 6 lub 7 lat i Twój blog jest jedyny, którego odwiedzam tak regularnie i chętnie. Przeszłam przez wiele blogów o podobnej treści i na żadnym nie zatrzymałam się na dłużej. Lubię tez wracać do Twoich postów, niektóre znam niemal na pamięć 😉 także mimo konkurencji nadal jesteś numerem jeden 🙂

aniamaluje
Gość

aaaaa dziękuje! <3
I od razu wykorzystam moment by powiedzieć, że te paskudne reklamy jutro znikną, zapomniałam opłacić disqussa 😀

Joan J
Gość
Joan J

Uwielbiam Cie czytać i Twoje podjeście do życia. Mimo że jestem ciut starsza to ja się od Ciebie ucze 😀
A posty piszęsz za krótkie 😛

gosc123
Gość
gosc123

ceny mogą być niższe…nie tańsze.

aniamaluje
Gość

masz rację, poprawiam.

aniamaluje
Gość

nie widzę, gdzie napisałam błędnie? 🙂

Dorota
Gość

Wolę się uczyć od lepszych niż stać w miejscu. Dzięki za ten post 🙂

Karolina Ludwikowska
Gość
Karolina Ludwikowska

O kurcze to jest tak bardzo prawdziwe. Ja prowadzę hotel dla psów i przyjaźnie z koleżanką, która również prowadzi jeden z najlepszych w rejonie. Nie ma konkurencji nie ma zazdrości, ja prowadzę na mniejszą skalę bo tak wybrałam oni psiakow maja dużo ale jak któraś z nas nie chce, nie może to odsyłamy do siebie psiaki. Takich “hotelowych” znajomych mam jeszcze trzy z naszego rejonu i wszyscy sobie czasem odsyłamy psiaki. Da się?? Da. Ja też wychodzę z założenia że jak np ktoś idzie do tańszej opcji i nam o tym mówi (“czemu tak drogo, za co?” ) to ja… Czytaj więcej »

Paulina z simplistic.pl
Gość

Bardzo lubię Twoje podejście do wielu spraw. Przez długi czas dałam się porwać fali obaw przed konkurencją, jednak teraz staram się wspierać innych twórców, pomagać, gdy mnie o to proszą, ale też bezinteresownie polecać treści, które uważam za ciekawe. 🙂

OlaKombinuje
Gość

Świetny tekst Aniu jak zwykle zresztą. Mnie czasem konkurencja “wkurza” ale tylko na chwilę by zaraz zmotywować do działania 😉 często planuje napisać jakiś tekst ale widzę, że chwilę przez tym ktoś opublikował bardzo podobny. Nie odpuszczam i pisze swój zdeterminowana by był jeszcze lepszy.

aniamaluje
Gość

Ile razy sama tego doświadczyłam! 🙂 ale nie uważam, żeby to odbierało mi prawo to wypowiedzenia się ze swojej perspektywy 😉

Kosmetolog Marta
Gość

Z jednej strony rozumiem trochę ludzi z bólem tyłka o konkurencję. Jeśli stawiasz wszystko na jedną kartę czyli na kanał, do tego zakładasz sobie pewien poziom życia (makrowe torebki, buty) to ja nagle kasa zaczyna się kurczyć to robi się problem.
Natomiast nie rozumie kompletnie jak ludzie żyjący tylko “ze swojego konta na Insta” nie dbają o inne sposoby finansowania i pozyskiwania dochodów.
Ja nie wytrzymałabym nerwowo przy takiej niestabilności.
Z drugiej strony zastanawiam się jak takie osoby będą działać za te 20 czy 30 lat czyli w wieku 50-60 lat tuż przed emeryturą, kiedy będą “rządzić” już kolejne pokolenia.

archigame.pl
Gość

Wyjdę na mega naiwnego, ALE… uważam, że te wszystkie niefajne chwyty, o których piszesz to kwestia braku wychowania sportowego w narodzie (ale wymyśliłem). Skąd taka śmiała teoria? No zobaczcie. Uprawianie sportu uczy przeżywania porażek, pomagania innym sportowcom i co najważniejsze – uczy stałego poprawiania siebie przede wszystkim. Jeszcze się nie spotkałem by trener podpowiadał pływakowi, żeby ten zamienił rywalowi czepek na mniej opływowy zamiast lepiej przyłożyć się do pracy nogami. Wiem, że to idealizuje (jak każdy mężczyzna kocham sport), ale no coś w tym jest.
A najlepszym fragmentem jest “konkurencja nie śpi” – dobre! I to w tym kontekście.

Ania96
Gość
Ania96

Komentuję i na insta i na yt i tutaj, rzadko, bo rzadko ale jestem. Nie mam zbyt wiele czasu, z blogow korzystam gdy chce i potrzebuje, tak samo yt, nie robie tego by byc bezmyslnym odbiorca. Ciebie czytam bo forma mi odpowiada i zakres tresci. Ale jedno stwierdzenie mi sie nie podoba, chociaz brzmi dosc dziwnie jak na Ciebie mysle, ze to przez szybki przeplyw myśli przez palce po prostu. Otoz, Ci, ktorzy tworza pranki na yt nie tworza tylko dla niewymagajacych dzieci. Moim ulubionum przykladem jest Stuu, to co on osiąga, robi, to co kocha, motywuje juz od najmlodszych… Czytaj więcej »

Ewa
Gość
Ewa

Od niedawna zaczęłam bardziej wierzyć w siebie i mniej przejmować się opinią innych. W tej kwestii dużo zawdzięczam twoim tekstom😀dziękuję Aniu😘to mój pierwszy komentarz tutaj i czuję się dziwnie😅ale śledzę od dawna i podziwiam. A co do tego Marta piszę 😂to bez przypisów wiedziałam. Uwielbiam takie gry słów i twoje teksty oczywiście 😉

aniamaluje
Gość

Ewa, zapraszam częściej do sekcji komentarzy! ;))

bbika
Gość
bbika

Ja doceniam grę słów z Martą 😀 Na szczęście też mam wrażenie, że nie jest się dla siebie nawzajem konkurencją. Po głowie chodzi mi ostatni post Ani Kani, o współpracy w grupie i tych wszystkich “dorosłych dziewiętnastkach”, którym “robisz konkurencję na rynku pracy, choć to dopiero 1 rok studiów”. Jestem na ostatnim roku pedagogiki wczesnoszkolnej i choć wydaje mi się, że powinniśmy być mili i uprzejmi i pomocni, to jednak chyba tylko MI się tak wydaje. Mieszkasz daleko od uczelni i nie daj Thorze pracujesz na pół etatu, w związku z czym nie możesz uczęszczać na beznadziejny wykład o dupie… Czytaj więcej »

Nihil Novi
Gość

Przykład z mojego (przyszłego) podwórka – robienie afery, że początkujący makijażyści psują rynek, bo pracują za grosze albo tfp. Nie mają zalety w postaci doświadczenia czy super kursu z mistrzem świata, więc szukają innego sposobu, żeby zaistnieć. Klientka szukająca luksusowej usługi w pięknym studiu w życiu do nich nie przyjdzie, więc tak naprawdę nie stanowią żadnej konkurencji dla utyskujących weteranek. Dla każdego znajdzie się miejsce ;).

rubinowaaa
Gość
rubinowaaa

Lepiej być gorszym wśród lepszych, niż lepszym wśród gorszych – stara prawda. O ile konkurencja wzajemnie się szanuje, a nie atakuje (przejrzałam tą akcję stylistek – smutne i niesprawiedliwe), to działa to bardzo mobilizująco. Nie chodzi tutaj o wyścig szczurów, kto szybciej, więcej, kto zarwie noc, albo weźmie robotę na święta, tylko o rozwój. Rozwój człowieka powinien działać przez całe życie, w końcu świat się zmienia. Moim marzeniem jest tylko, żeby ludzie byli lepsi, nie tylko zawodowo, ale dla siebie samych, dla innych – po prostu dobrzy. Ja lubię Twoje tygodniki właśnie też ze względu na polecenia, warto poznać jakieś… Czytaj więcej »

Patryk - edukacja dla blogera
Gość

fajny, rzeczowy wpis. Daje dużo do myślenia. Faktycznie ktoś kto robi dużo szumu bo ktoś coś niby podpatrzył, skopiował nie wynika z dobra tylko z własnej zazdrości, chciwości, że ktoś coś komuś a nuż zabierze. Mam wrażenie, że kiedyś słowo konkurencja oznaczało coś złego, negatywnego a dziś konkurencja nabiera innego znaczenia i pokazuje to szczególnie blogosfera. To, że jeden bloger z drugim blogerem razem stają obok siebie a nawet polecają się nawzajem poprzez podlinkowanie a czasem nawet możliwość zamieszczenia artykułu to powoduje, że konkurencja przestaje być zagrożeniem. Fajny, wartościowy wpis a tak przy okazji, ja też pochodzę z kujaw 😉

maartysia.blogspot.com
Gość

Post taki zwykły, a taki mądry. Patrząc z perspektywy czasu, ja jeszcze pomagałam swojej “konkurencji” (np. na studiach robiłam piękne, przejrzyste notatki, albo w ogóle opracowania na komputerze, żeby inni mieli prościej wydrukować ściągę), w zamian ja miałam stypendium (bo faktycznie dobrze się uczyłam), a inni mieli zaliczony semestr. Ale byli też tacy, którzy nie chcieli mi udostępnić notatek z jednego wykładu (byłam chora, miałam wyrywane ósemki… w każdym bądź razie nie z lenistwa na tym wykładzie nie byłam) bo byłam dla nich konkurencją w pogoni do stypendium. Potrafili być też ci bezczelni, którzy prosili o porównania z moją pracą,… Czytaj więcej »

aniamaluje
Gość

Ja na swoim poletku (pedagogika) nie wiem po co była laskom ta zawiść, skoro miejsc pracy od cholery a chętnych brak. Pensja ta sama, to budżetówka 🤷🏻‍♀️

hopeandfaaith
Gość
hopeandfaaith

Hej Aniu, wybacz że pytam pod tym postem, ale chciałam zapytać się o tą spinkę z aliexpress którą reklamowałaś kilka postów wcześniej – jak jest z jej jakością i czy farba nie schodzi?
dziekuje

Magdelena | palm tree view
Gość

Uwielbiam to, że w “blogosferze” jest taka konkurencja. Jak inaczej niż właśnie czytając i obserwując dobre blogi, rozwinęłabym swoje teksty i miejsce w sieci? Dzisiaj porównując 1 i ostatni post, widzę ogromny przeskok i to właśnie tym wszystkim świetnym blogerkom powinnam za to podziękować. Dzisiaj mój blog stał się portfolio sam w sobie – dzięki niemu piszę dobre jakościowo teksty i mogę negocjować fajne stawki za copy.
Hej, niech zatem żyje konkurencja ;)!

Zuzanna
Gość

Masz rację – teraz konkurencja w każdej dziedzinie jest ogromna, a z tym nierozerwalnie wiąże się… nasz rozwój. Bo w końcu czymś musimy konkurować, w czymś musimy być lepsi, dlatego warto wybrać sobie za cel jakość własnej pracy i efekty, którymi chcemy się dzielić. A spocząć na laurach możemy wtedy, gdy przekażemy swoja pracę innym pod opiekę 😉

Wrócha
Gość

Hej 🙂 to bardzo rzadko spotykana umiejetnosc doceniania konkurencji jako rozwoju, motywacji by byc lepszym, a do tego umiec docenic mądrość czy pracę "bliźnich" 🙂 Bardzo duzo w Tobie szacunku do innych, a to sprawia, ze z przyjemnoscia sie tu wraca, czyta i zagląda do starszych postow. Robie to od lat po cichutku, aczkolwiek od jakiegos czasu mam ochote zabierac glos. Bo prawda jest, ze czesc youtuberek kiedys bylo bardziej autentycznych i dobrze sie je ogladalo. Dzis polowa reklamuje rzeczy niedostepne dla mnie z racji polki cenowej czy dostepnosci w PL i nie wynosze z tych filmow nic dla siebie,… Czytaj więcej »

trackback

[…] wam, to może komuś znajomemu?). Bardzo dobrze napisane, rozwiewa dużo papikowych wątpliwości. Dlaczego inni nie są dla mnie konkurencją? – bardzo lubię i regularnie czytam wszystkie teksty Ani. Tu kolejny raz coś, pod czym […]

Previous
Moje pierwsze 100 tysięcy i to nie młodzież schodzi na psy, tylko wasze myśli [TYGODNIK]
Dlaczego inni nie są dla mnie konkurencją