Ktoś mi napisał, że #Bangkok to syf, brudne miejsca z jedzeniem i szczury. „Sam jesteś syf” pomyślałam najpierw🙈 a potem stwierdziłam, że po prostu pokażę inne oblicze miasta.
Ja mam teraz taki mindset, że obecnie cieszy mnie nawet wycieczka do śmietnika (kwitną forsycje!) ale w podróży doświadczysz tego, co jest w Tobie, serio!
Jeden na Bali odnajdzie swoją duchowość, drugi smoothie bowla z ładną łyżeczką, trzeciego zachwycą fale a czwartego wodospady. Piąty będzie się cieszył, że z jego zachodnią pensją jest tanio i może robić co chce, bo stać go na mandaty. Znaczy - łapówki, nie znam nikogo kto zapłacił mandat na Bali, nawet jadąc napruty bez kasku.

Z Bangkokiem i każdym innym miejscem na ziemi jest tak samo. Znajdziesz to, czego szukasz, albo co przyciągasz swoim zachowaniem. Ja zawsze znajduję przygody!
A to jedzenie... nie tylko wyglądało, ale też smakowało. Sernik z cheddara to był taki foodgasm, że oglądając te zdjęcia aż się ślinię! Na wyżerkę zabrałam @justdeliciousx - trochę dlatego, że jest super, trochę dlatego, że mogłyśmy się dzielić i więcej spróbować🙈 ale Justyna jest dobrą kompanką foodgazmicznych wypraw, więc się nawet nie zastanawiała😁

Jedzenie było wyśmienite, ale ja lubię być nim dostymulowana, lubię jak coś ma różne smaki jednocześnie, jak ma różne faktury i tekstury, jak coś jest jednocześnie kremowe i miło rozpływa się po brzuszku, ale też ma coś chrupiącego. Kremowa jajecznica z plastrem boczku cieszy mnie tak samo jak... Burger z maczka🤣 może nie spodziewaliście się takiego zwrotu akcji, ale uwielbiam, cóż począć 🙈
Więcej na stories!
#foodporn #bangkok #cafebangkok #cafehoppingbkk #foodlover #omnomnom #slodkosci #cukiernia #ciastka #ciasto #podrozemaleiduze #podróże

Ktoś mi napisał, że #Bangkok...

Na bloga wskoczyły 3 propozycje filmów na wieczór, po których mam nadzieję, każda dziewczyna czytająca mojego bloga będzie mieć jakieś przemyślenia. A już najlepiej jak  wyrośnie z pomysłów na manipulacyjne „ja mu pokażę” i inne żenujące gierki, które tak ochoczo podpowiadają koleżanki przy winie😉

Ja tymczasem odkładam telefon (nie ma wstępu do łóżka przed snem!) i zamierzam przeczytać chociaż rozdział książki zanim zasnę po całym dniu zasuwania.
Straciłam przez tego wirusa masę projektów i nie kryję - boli! Ale chwyciłam się zaraz za inne rzeczy i nie mam czasu rozpaczać nad tamtym, trzeba iść do przodu. To jest moment na poprawienie CV, potrenowanie do rozmów kwalifikacyjnych, nauczenie się obsługi nowego programu - polecam bardzo niedoceniany profil @dorisinsocialmedia, która zdradza naprawdę fajne wskazówki jako specjalistka od Linked In. Na rekrutacji zna się jak mało kto, a wiedzą dzieli się za darmo na insta.
Dobrej nocy!
#kwarantanna #bangkok #podróże #podrozemaleiduze #kiedytobylo #filmy #aniamaluje

Na bloga wskoczyły 3 propozycje...

Cokolwiek zrobisz - zawsze znajdzie się ktoś, dla kogo to będzie złe🙃. Ta myśl była kiedyś dla mnie bardzo wyzwalająca, dlatego po prostu robię swoje✌🏻 Nie wiem o czym jest mój profil, w tym tygodniu dziękowaliście mi za zachęcenie do negocjowania niższych opłat za mieszkania, książkowe rekomendacje, piankową kawę, halloumi smażone jak kurczak w przyprawie kebab-gyros i polecenie dobrego newslettera a nawet... rewolucję w sposobie robienia kupy💩. Myślałam, że każdy korzysta ze stołka i to żadna nowość😅
I wiecie co? Ogromnie mnie to wszystko cieszy. Może i mam kilka irytujących cech, jestem strasznie ciekawska, zadaję zbyt dużo pytań, mogłabym się czasami ugryźć w język ze swoją szczerością, strasznie się wymądrzam ale wiecie co? Jak dzięki temu ktoś wynegocjował sobie o połowę niższe opłaty za mieszkanie, to nie mam pytań, japka mi się śmieje, jest moc!😁
Moja skrzynka jest zawalona wiadomościami z podziękowaniami, nie odczytam każdej, ale polecam wyryć sobie w serduszku - „gdy nie pytasz, odpowiedź zawsze brzmi nie”.
I pytać!

Ah, jeszcze jedno - cieszą mnie też te wiadomości - „rzadko kiedy się z Tobą zgadzam, ale za radę o negocjowaniu muszę podziękować bo się udało!”. Wiecie dlaczego? Bo sam fakt, że jesteście otwarci na wysłuchanie kogoś o odmiennym światopoglądzie jest super! A jeszcze posłuchać... bajka✌🏻
Nie pytajcie jak się odwdzięczyć, nie założę patronite i tak, wystarczy mi, że lajkujecie posty, te reklamowe także (ja 💩 nie polecam!) a jak ktoś bardzo chce, to zawsze może kupić moją książkę na legimi 😎
Nie chcę być tą osobą, która z instagrama tylko czerpie, chcę też dawać. Czasami fajny content z Wietnamu, czasami radę, która pozwoli komuś zachować w trudnym czasie 5 stów w kieszeni✌🏻
Ściskam i spadam uczyć się nowej rzeczy - wzięłam zlecenie na coś, czego jeszcze nie umiem, taki kryzys 😁 trzeba się szybko uczyć i reagować na zmiany, zanim zmiecie nas z planszy, trzymajcie się zdrowo!🤗 #szczerze_pisząc #aniamaluje #blogerka #siedzęwdomu #siedzenadupie #bangkok #podróże #infinitydress #multiwaydress #sukienka #podróże

Cokolwiek zrobisz - zawsze znajdzie...

Jak wejdziecie w lokalizację, to zobaczycie jak to POWINNO wyglądać. Cóż, być w jednym z najbardziej zapierających dech w piersiach miejscu i go nie zobaczyć, bo chmury - zdarza się! :D Potem zaczął padać deszcz, więc ja zaczęłam mieć z tego radochę😅
Pytacie, dlaczego tak mało się stresuję! Słuchajcie, ja kiedyś byłam tą osobą, którą ze stresu zawsze bolał brzuch. Przed egzaminem, zawodami, konkursem... dzisiaj stresik czuję tylko przed podróżą (czyli chyba długo nie poczuję🙈) a częściej towarzyszy mi EKSCYTACJA. Większy problem mam z napięciem, ono się silnie odbija na moim ciele. Zazwyczaj szłam je wybiegać, ale ponieważ wróciłam przed obowiązkową kwarantanną, narzuciłam sobie własną i... chodzę po ścianach, bo moje najlepsze sposoby na rozładowanie napięcia są niedostępne🙈Nie cierpię biegać. Ale lubię zgrzana wrócić do mieszkania i mieć ten uśmiech na twarzy, że już wszystko za mną😅

A nie stresuje się, bo nie pozwalam, by rzeczy, które są poza moją kontrolą władały moim umysłem. Poza moją kontrolą jest to, ile potrwa pandemia, ile osób umiera każdego dnia, jak wygląda stan opieki zdrowotnej w Polsce, czy będzie szczepionka albo kiedy będzie i ile potrwają obostrzenia.
Ale mam kontrolę nad najważniejszymi rzeczami: mogę ograniczyć do minimum wyjścia (spacerek do sklepu po jedną rzecz nigdy tak nie kusił, co?😉), poprawnie myć ręce, unikać dotykania buzi, dbać o odporność, być aktywna fizycznie, słuchać komunikatów GiS i dostosować swoją sytuację finansową do zmieniających się warunków (przyciąć wydatki? przebranżowić się? podnieść ceny usług czy obniżyć i iść na ilość?).
Skupiam się nad tym, nad czym mam kontrolę. Zawsze!
Nie wiem czy na egzaminie dostanę trudne pytania, nad tym nie mam kontroli. Ale mam kontrolę nad tym, jak przyswoję materiał.
A u Was jak? Stres? Czarne myśli? Czy spokój na myśl o tym, że cokolwiek przyniesie życie, będzie trzeba się do tego dostosować?
#stres #szczerze_pisząc #emocje #stacalm #stayhome #vietnam #goldenhandsbridge

Jak wejdziecie w lokalizację, to...

Ale mam dzisiaj kiepski dzień! Chyba będę ładną sumkę w plecy. Auć! Bolesna lekcja, by nie robić czegoś „jednym okiem”. Pomyślałam, że podzielę się kilkoma swoimi wpadkami i poproszę Cię o to samo 👉🏻 zatytułowałam oficjalny przelew „pieniądze za las”. Byłam rozkojarzona!
👉🏻 kilka razy wysłałam polecony do samej siebie, jakoś odruchowo wpisuje mi się mój własny adres 🤷🏻‍♀️
👉🏻 wybrałam się na basen i nie spakowałam stroju, zorientowałam się już w szatni
👉🏻 bez portfela to też wyszłam wiele razy
👉🏻 wysłałam klientowi plik o tytule „wersjaostatecznailetychpoprawekjapierdole.pdf”
👉🏻 wyszłam z knajpy i zapomniałam zapłacić. Biegłam przeprosić i uregulować należność ze zwieszonym jęzorem a oni się nawet nie zorientowali! Przeprosiłam chyba z 5x🙈

Teraz Ty, będzie mi raźniej!
Zdjęcie z Bali! Było pięknie, mam nadzieję, że Balijczycy dadzą sobie radę z kryzysem, żyli w dużej mierze z turystyki :( #wpadka #aniamaluje #szczerze_pisząc #wodospad #waterfall #podrozemaleiduze #podróże

Ale mam dzisiaj kiepski dzień!...

Mam taką ulubioną grę, gdzie zadaję ludziom pytania w stylu „wolisz do końca życia jeść tylko sernik, czy tylko burgery?”. Nawet mam jej karcianą wersję (nazwa się „Dylematy” i pytania są w niej czasami na maksa odjechane!) ale i tak wolę zadawać własne😈. Zasady są proste! 👉🏻 odpowiadasz na dowolne pytanie z tego wątku (moje, cudze)
👉🏻 kupujesz sobie w ten sposób prawo, by zadać własne pytanie 
Można uzasadniać, wychodzą z tego super dyskusje!!! Uwielbiam w to grać! I na żywo i przez smsy jak na żywo nie można pogadać.
Więc ja zacznę, a Wy mam nadzieję, będziecie w komentarzach aktywni. Pytanie które wrzucam, pochodzi z gry „Dylematy”:
2 osoby zaproponowały ci namiętny pocałunek. Jedna z nich to 10 w Twojej osobistej skali, ale jest w związku. Druga to singiel, ale w twojej skali „5”. Kogo wybierasz? Napisz, a potem stwórz własny „dylemat”😉 Zawsze trzeba coś wybrać, nawet jak obie opcje są złe 🙃
Odpowiedz i zadaj swoje pytanie.

Możecie odpowiadać sobie nawzajem, będzie zabawnie! To jak, 5 czy 10? 
#gra #zostajewdomu #rozrywka #buivien #buivienstreet #vietnam #saigon #hochiminh #podróże #podróżemałeiduże #aniamaluje

Mam taką ulubioną grę, gdzie...

Idziesz do pracy, bo musisz? Źle, bo masz siedzieć na pupie. Bierzesz bezpłatny urlop, żeby siedzieć na pupie - źle, bo będzie kryzys, a w ogóle to ktoś musi w sklepach sprzedawać.
Wrzucasz związane w wirusem treści - źle, bo wszyscy już mają dość. Wrzucasz treści rozrywkowe - źle, bo jesteś ignorantem. Kupujesz papier dla siebie i rodziny - źle, bo panikujesz i „odbierasz innym”. Kupujesz tyle ile potrzebujesz - źle, bo nie myślisz o przyszłości.

Nie dajmy się zwariować. Jesteśmy różni! Przeżywamy sytuacje na swój sposób. Ktoś, kto lubi siedzieć w domu nie zrozumie kogoś, kto serio chodzi od tego po ścianach. za dzieciaka byłam często chora i 2 tygodnie na dupsku to dla mnie żadna nowość. Przyznam, że czasami wręcz chciałam mieć anginę, żeby oglądać na satelicie bajki na jakimś Rai due czy niemieckim RTL2, oglądać reklamy produktów, których w Polsce nie ma, układać puzzle, czytać książki, wpuszczać psa do łóżka (chora, to mama przymknie oko) i układać domki z kart. Przeszłabym się chętnie, marzę o zakupach w lidlu, żałuję, że nie mam balkonu, ale jakieś wielkie wyrzeczenie to nie jest. Dla kogoś innego może być niemal traumatyczne i nie mam prawa tego oceniać! Jeden będzie tańczył i śpiewał, drugi zwinie się w kulkę i będzie mu smutno.
Dlatego proszę, nie oceniajmy się! Jeśli tylko słuchasz się do zaleceń i oficjalnych komunikatów - nie czuj wyrzutów sumienia, że masz ochotę spać albo leżeć zamiast pisać ebooki i tworzyć genialne biznesy. Albo na odwrót, że w tej sytuacji przyszedł Ci do głowy genialny produkt  i wchodzisz w to jak opętany!
Nie miej wyrzutów sumienia, że czujesz radochę na myśl o gotowaniu, porządkach w szafie i wszystkich rzeczach, na które brakowało ci czasu. Albo na odwrót - że zamawiasz na wynos i marzysz o pracy w której odwiedza cię pan kanapka. Ale nie oceniaj. 
Polecam z  stories @evrdtrp która pokazuje, jak odmienne mamy perspektywy i sytuacje życiowe. To nie są rzeczy czarne albo białe, raczej tak niedookreślone jak moja skora na tym zdjęciu. Opalona, spalona, czy blada? Wszystko po trochu!
Wspieranie, nie ocenianie. Proszę🤗
#staystrong #siedzęwdomu ... bo mam ten przywilej, nie każdy może.
Doceniam! #szczerze_pisząc #aniamaluje

Idziesz do pracy, bo musisz?...

Robicie czasami głupie rzeczy? Ja niestety ciągle! Czasami szybciej działam niż myślę, a refleksja nad głupotą przychodzi po fakcie. Osobiście za jedną z najgłupszych rzeczy na świecie uważam jednak palenie papierosów. Śmierdzą, trują, niszczą zęby i zdrowie - bez wahania zdecydowałam się dorzucić swoje 3 grosze do kampanii przeciwko paleniu!
Dajcie koniecznie znać w komentarzach czy kiedyś paliliście (albo palicie) i czego wam najbardziej w związku z tym żal!
Więcej na : http://stopfejkfriends.pl/ 
Post w tamach kampanii społecznej: #stopfejkfriends i „Papierosy i e-papierosy to fałszywi przyjaciele”

#aniamaluje #szczerze_pisząc

Robicie czasami głupie rzeczy? Ja...

Na tym zdjęciu moja mina mówi „czy mogę już iść?” i nawet powiedziałam to na głos do @czula.kaminska bo obok latał jakiś szerszeń, a ja się panicznie boję🙈
Bo ja wcale nie jest odważna! 
Życie jest przewrotne. Pojechałam solo, żeby sama pobyć ze swoimi myślami - nie spędziłam sama ani jednego dnia! A teraz siedzę na tyłku jak wszyscy i mam to swoje wyciszenie, chociaż czas po wyjeździe miał być turbo intensywny🤪
🌱Fajnie jest być gdzieś z kimś. Dzielić zachwyt, czasami pokazać coś swoimi oczami, czasami rozproszyć poczucie odpowiedzialności by nie ciążyło tylko na jednej osobie, czasami by poczuć się bezpieczniej. 🌱Podróżowanie solo jest inne. Ludzie dzielą z Tobą jakieś fragmenty drogi, ale na Twoich zasadach. Zero kompromisów, dostosowywania się, szukania knajp gdzie będzie coś bez pszenicy albo gaszenia światła bo ktoś chce spać, a ty jeszcze nie. Omijania czegoś, bo komuś za gorąco albo za daleko, za blisko, za brzydko, za ładnie, zawsze coś.
🌱Łatwiej poznaje się ludzi. Ja na nowo uwierzyłam, że w ludziach jest dobro. Spotkałam się z wielką życzliwością, chęcią pomocy, wskazówkami. Ktoś mnie podwiózł, ktoś naprawił laptopa, ktoś pokazał fajne zakątki, ktoś zrobił zdjęcie, ktoś popilnował rzeczy. To było piękne!🥰
🌱Podróżowanie solo nie jest ani lepsze ani gorsze. Jest zupełnie inne. 
Polecam przeżyć chociaż raz w życiu, może jak wszystko się uspokoi? ☀️Ja lubię mieć jakąś nagrodę w perspektywie. Jeśli ogarnę to finansowo to po tej całej pandemii chciałabym wybrać się do Włoch i zjeść nieprzyzwoicie pyszną pizzę. I makaron. I potańczyć. I pośpiewać pijąc nad morzem ich domowe wino z plastikowej butelki.
Tak będzie, musi być! 
Każda burza się kiedyś kończy, w to chcę wierzyć!
Zabawmy się! Wyobraź sobie, że pandemia się skończyła, Twoje finanse i rodzina mają się dobrze.
Pierwsze co robisz „w nagrodę” aby to odreagować to?
Ja totalnie wybieram się na pizzę! #podróże #solo #solotravel #drzewo #szczerze_pisząc #aniamaluje #infinitydress #multiwaydress

Na tym zdjęciu moja mina...

To, co dzisiaj wydaje się dramatem, kiedyś może okazać się cenną lekcją. Pamiętam jak z dnia na dzień straciłam źródło dochodu nie mając planu B. Bolało, ale od tej pory pamiętałam, że „najpierw płacę sobie”. No matter what! Budowałam poduszkę finansową, chociaż było bardzo ciężko. Za drugim razem gdy straciłam głównego klienta też bolało potwornie. Wtedy wyciągnęłam kolejną lekcję i postawiłam na dywersyfikację. Teraz przy okazji wirusa moje źródełka powysychały albo stały się mniejsze, ale jedno, zupełnie pasywne działa nadal i to lepiej niż wcześniej. Książka, którą napisałam w 2013! (Dostępna na legimi).
Kryzysy są ciężkie, ja się cieszę, że dostałam mocno po dupie bardzo młodo. Że przegadałam sobie kilka tematów i np. podjęłam trudną decyzję, że nie stać mnie na pracę w szkole, (wtedy byle ósemka do wyrwania oznacza tarapaty finansowe).
Czasami te bolesne lekcje po czasie okazują się bardzo cenne! 
Mam taką zasadę, że porażkę zawsze zamieniam w „teachable moment”. Wypisuję 10 rzeczy, których nauczyła mnie ta sytuacja i wdrażam wnioski w życie.
Z takim podejściem z wielu problemów wychodzimy silniejsi!
Gdybym nie przerobiła tego problemu 10 lat temu, dzisiaj też z przerażeniem patrzyłabym na topniejący stan konta😰ale czasami żeby było lepiej, przez chwilę musi być trochę gorzej! Dzisiaj widzę, że przez ten kryzys podjęłam decyzje, które zapewniają mi całkiem wygodne życie.
Teraz wydaje się ciężko, ale jeśli wyciągniemy z tego lekcje, to będzie lepiej.
Każdy zna chyba kogoś, kto załamał się po rozpadzie związku a potem poznał partnera pod każdym kątem nieporównywalnie lepszego, prawda?
Wierzę, że tak to się skończy! 
Masz jakąś historię życiowej tragedii, która okazała się potrzebną lekcją i chcesz się nią podzielić?
#aniamaluje #szczerze_pisząc #saigon #hochiminh #kryzys #staystrong

To, co dzisiaj wydaje się...

Monika, co sama wydaje książkę… jak to robi? [BOHATERKI]

Macie czasami takie wrażenie, że jak robicie coś super-dobrego to jakimś cudem to na bank się uda? Jakby Wszechświat chciał pomóc realizacji.
Niedawno Kinga Kasperek (polecam blog Kingi każdemu, kto marzy o wydaniu książki!) skontaktowała mnie z Moniką. Napisała, że ta przebojowa kobieta zdecydowała się napisać powieść i ją wydać. Samodzielnie.
A na mojej  głowie rozgrzebana koncepcja doktoratu, niedokończony artykuł na konferencję, kilka dużych zleceń z pracy, blog i gdzieś tam obok jeszcze zwykłe życie. Dostaję dziennie kilka zapytań o współpracę i często jest wśród nich propozycja dotycząca jakiejś książki. 
Zdecydowanie nie miałam gdzie upchnąć czasu na przeczytanie kolejnej pozycji. A jednak – przejrzałam kawałek i tak już jakoś doczytałam do końca.
Głęboko wierzę w zasadę – traktuj innych tak, jak sam chcesz być traktowany.  Gdy wydawałam własną książkę, na mojej drodze niespodziewanie pojawiło się kilka wspaniałych i życzliwych osób. Wspomniana Kinga, Marta Kalarus i Katarzyna Domańska – chciałabym im z tego miejsca serdecznie publicznie podziękować💖.
Dlatego też po lekturze “Końca świata” poczułam, że chcę coś dla Moniki zrobić. Postanowiłam z nią porozmawiać i pokazać jak inspirującą jest kobietą. Może doda komuś odwagi do walki o swoje marzenia? 

Skąd w Twojej głowie urodził się pomysł napisania książki? Zawsze o tym marzyłaś, czy decyzja była raczej spontaniczna?
Ja w ogóle nie myślałam nigdy o tym, że napiszę powieść. Owszem, chodziła za mną ksiąka, ale oparta na własnym doświadczeniu odkrywania swoich łemkowskich korzeni, ale nigdy fikcja literacka! Wyjechałam we wrześniu z przyjaciółmi w Bieszczady, żeby podjąć ostateczną decyzję, czy chcę pisać doktorat z filozofii czy nie (przewód miałam już otwarty). Uznałam, ze jednak to nie jest droga dla mnie, wróciłam do domu i w 3 tygodnie napisałam “Koniec świata”. Historia do mnie przyszła zupełnie nieproszona…

Moją skrzynkę mailową co chwilę zalewają propozycje przeczytania i zarekomendowania jakiejś książki, a odbiorcy widzą ile przesyłek otrzymuję od wydawnictw. Niewiele z tych książek w ogóle czytam a jeszcze mniej finalnie rekomenduję. Twoją połknęłam błyskawicznie. Nigdy nie pomyślałabym że napisałaś tak udany debiut w trzy tygodnie. Jak tego dokonałaś?

Bardzo się cieszę, że wybrałas akurat moją książkę! I że tak dobrze Ci się ją czytało

. A wracając do pytania… niestety nie umiem na nie odpowiedzieć. To było tak, że przyszła do mnie historia dziewczyny, która bedąc w stałym zwiążku, zakochuje się w innym. Wędruje po Bieszczdach i mierzy się sama z sobą. Usiadłam do komputera i to napisałam. Nie mam pojecia, czy jeszcze kiedyś uda mi się taką akcję powtórzyć! Mam już plan na następną część i sama jestem ciekawa, czy też popadnę w takie twórcze flow, czy praca już bedzie przebiegała spokojniej. Oczywiście w 3 tygodnie powstał “surowy” tekst – później pracowałam nad całością już z redaktorka i naprawdę bardzo wiele rzeczy musiałam porpawić (np. przepisać wszystkie dialogi). Ale w fabule praktycznie nic nie ruszałyśmy.

Bohaterka Twojej książki ma 25 lat i musi dobrze przemyśleć co jest dla niej ważne. Ty również stanęłaś przed trudnymi decyzjami. Czy jest w Tobie coś z Melanii?
Jasne! Tak jak Melania, jestem po studiach filozoficznych i tak jak ona zajmuję się muzyką. Obdarzyłam Melanię częścią swojego życiorysu – i to była baza do stworzenia całej postaci. Inni bohaterowie też w ten sposób powstawali – brałam cechy moich przyjaciół i na tej podstawie budowałam charakter postaci. Ciekawa jestem bardzo, czy się w nich rozpoznają!
Bo oczywiście tylko część cech i historii oparta jest na tym, co faktycznie sie wydarzyło, reszta to fikcja i gra mojej wyobraźni…


Książka jest rewelacyjna i na pewno jeszcze sama przybliżę ją czytelnikom, ale teraz chciałabym poznać trochę Ciebie. Podjęłaś mnóstwo odważnych decyzji – zrezygnowałaś z pisania doktoratu niemal na finiszu. W trzy tygodnie napisałaś książkę i jeszcze samodzielnie ją wydajesz, a na dodatek napisałaś powieść pełną chrześcijańskich wartości, co niekoniecznie dobrze się sprzedaje. Skąd w Tobie ta odwaga?
Chyba z tej swiadomosci, że mamy tylko jedno życie i że nie warto marnować go na rzeczy, które nie przynoszą nam radości, nie rozwijają nas, nie budują nas w żaden sposób. Cały czas towarzyszy mi poczucie, że w życiu chodzi o to, zeby czerpać z niego pełnymi garściami, realizować sowje marzenia. Ale nie zawsze tak wyglądało moje życie! Jeszcze nie mam gotowej odpowiedzi co sprawiło, ze zaszły we mnie takie zmiany. Kiedys byłam szarą myszką, nieśmiałą dziewczyną, na którą nikt nie zwracał uwagi. A z tym doktoratem to nie było tak, że rzuciłam go na finiszu – przez trzy lata studiów byłam w stanie rozkręcić swój szyciowy biznes od zera, nagrać jedną płytę i przygotować materiał na kolejną, a na pisanie rozprawy nigdy nie miałam czasu. To znaczy czas miałam, ale wolałam go przeznaczać za każdym razem na coś innego. Mimo tego z decyzją o rzuceniu doktoratu zmagałam się przynajmniej rok – bardzo trudno było mi ją podjąć. Jak myśle sobie o tych wszystkich zmianach, któ©e zachodzą w moim życiu, jeszcze bardziej doceniam mojego meża, który jest dla mnie wielkim wsparciem w tych moich szaleństwach.
Postanowiłam napisać o wartościach chrzescijańskich, bo one dla mnie są bardzo ważne. Chciałam też trochę przełamać stereotyp Polaka-katolika, pokazać, na czym może polegać bycie chrzescijaninem w dziejszym swiecie bez ideologizowania i bez lukru, ale też pokazać, że to moze byc wartościowy sposób życia. Ciekawa jestem, czy mi sie to udało

Oj udało! Czytając miałam poczucie, że te wartości są bardzo bliskie także Tobie, nie tylko bohaterom. Przyznasz jednak, że porzucenie czegoś w co zainwestowało się dużo czasu wymaga dużej odwagi
A Self-pub? Dlaczego tak?

Wymaga odwagi, stąd pewnie tak długo nosiłam się z tą decyzją… Ale uznałam, że w tym momencie mojego zycia nie wyniosę już więcej ze studiów filozoficznych, że to, co miały mi dać, już mi dały. Nie mam wiec poczucia że zmarnowałam czas – nie, po prostu odeszłam wtedy, kiedy przestałam się rozwijac.
O self-publishingu myślałam praktycznie od początku, bo uwielbiam uczyć się nowych rzeczy i a samą myśl o tym, że poznam proces wydawania książki od początku do konca, uśmiechałam się.
Ani się obejrzałam nagle znaleźli się wokół mnie ludzie, którzy chcieli mi w tym pomóc. Za namową redaktorki wysłąłąm też tekst powieści do największych wydawnictw w polsce zajmujacych się literaturą młodzieżową. Zrobiłam to przed Bożym Narodzeniem, do teraz nie mam odpowiedzi (minimum czeka się 3 miesiące).
Ale kiedy dowiedziałam się, że idąc do tradycyjnego wydawnictwa, autor otrzymuje 8-12% ceny okładkowej od sprzedanego egzemplarza, a zazwyczaj jesczze nie może w pełni decydować o swojej książce – o jej wyglądzie i cenie – przeraziłam się i uznałam, że spróbuję to zrobić sama.

Uwielbiam taką postawę – wielu ludzi załamuje się widząc przeszkody i rezygnuje ze swoich marzeń. Ty wzięłaś sprawy w swoje ręce.


Prawda jest taka, że ja lubię brać sprawy w swoje ręce! I później się okazuje, że przyciągam ludzi, którzy chcą mi pomagać – bo zdaje sobie sprawę, że takiego przedsięwzięcia jak wydanie powieści nie udźwignęłabym sama.

I jest w tym chyba jakaś magia, bo sama nie grzeszę nadmiarem czasu a coś mnie do Twojej książki przyciągnęło. Jest chyba coś takiego, że dobre rzeczy zawsze się obronią. Domyślam się, że samodzielnie wydanie książki to wyboista droga. Jak dużą część tego procesu wzięłaś na siebie?


Na mojej głowie spoczywa zarządzanie całym procesem tworzenia książki i mapy – bo do ksiażki będzie dołaczona mapa Bieszczad, bo moim marzeniem jest, zeby czytelnicy poszli na szlak śladami bohaterów. I to samo w sobie jest dużym wyzwaniem, bo dopiero wchodząc od srodka w proces wydawniczy, dowiedziałam się, ile rzeczy trzeba ogarnąć! Ale najturdniejsze jest i tak zajmowanie się promocja i marketingiem. Muszę sama dotrzeć do moich czytelników, a nie mam agencji reklamowej. Nie spodziewałam się, ze będzie to tak obciążające, mimo że jestem osobą, która lubi pójść do radia i pogadać, lubi kontakt z ludźmi i ma już jakieś doświadczenie w biznesie. Na szczęście moje zaangażowanie przynosi efekty, i kiedy mam bardzo cieżki dzień i mam ochotę się skulić pod kołdrą i już spod niej nie wyjśc, dzieje się coś dobrego, co znów daje mi siłę do działania.

Domyślam się, że drugą część też wydasz w ten sposób. Swoją odpowiedzią uprzedziłaś moje kolejne pytanie. Nigdy nie marzyłam o Bieszczadach, chociaż słyszałam o nich same dobre rzeczy. Twoja książka sprawiła, że mam ochotę wybrać się tam latem. Co takiego mają w sobie Bieszczady, że zdecydowałaś się podjąć kluczowe dla siebie decyzje właśnie tam?

Jeśli będziesz się tam wybierać, daj koniecznie znać, może uda nam się wspólnie wyskoczyć na szlak! Bieszczady mają w sobie jakąś magię; są bardzo przyjaznymi górami (co nie znaczy, że można je lekceważyc), choć jednocześnie możesz wędrować cały dzień i nie spotkać nikogo na trasie… Myślę, że dla mnie mają też takie znaczenie, bo niedawno odkryłam – dzięki muzyce – że mam korzenie Rusińskie. A przed II wojną światową Bieszczady były zamieszkane głównie przez Rusinów…

Czy możesz zatem powiedzieć, że w Bieszczadach odkryłaś siebie na nowo? Czy to działa trochę inaczej?

Myslę, że każda wyprawa w góry zmienia mnie i pozwala na odkrywanie we mnie jakiegoś nowego obszaru. Dla mnie takie odkrywanie to proces, który pewnie nigdy się nie skończy! Ale doświadczam tego, że podczas wędrówek w górach łatwiej jest o spotkanie z sobą samym – łatwiej jest dostrzec zmiany, które zaszły i przygotować się na nowe.
Brzmi sensownie. W ogóle czytając powieść miałam wrażenie, że jesteś bardzo poukładaną, świadomą osobą. Rzadko doświadczam czegoś takiego podczas lektury. Przychodzi mi w tym momencie do głowy jeszcze jedno kluczowe pytanie – zdecydowałaś się pozyskać fundusze na wydanie książki za pomocą ludzi i publicznej zbiórki. Kolejna odważna decyzja. Skąd taki wybór?

To była odważna decyzja, zgadzam się, i nawet powiem Ci, że chyba nie do konca zdawałam sobie sprawę z tego, na co się decyduję. Na crowdfunding już wcześniej namawiał mnie kolega, który jest właścicielem portalu mintu.me i organizuje takie akcje. Chciał mi w ten sposób pomóc pozyskać środki na nagranie płyty z moimi piosenkami, ale że dostaliśmy je od Marszałka Województwa Małopolskiego, uznałam, że w takim razie zrobimy zbiórkę na książkę. Podeszłam do tego jak to ja – super, nowe doswiadczenie, przygoda. W efekcie zbiórka miała ruszyć 1 marca, a ruszyła 9, bo mnie ilosć pracy zwyczajnie przerosła! Crowdfunding jest super dlatego, że pozwala na zbudowanie innej relacji niż klient-sprzedawca. W akcję ludzie angażują się dlatego, że wierzą w Ciebie i Twój produkt, chcą stać się współtwórcami produktu. Bardzo ta idea do mnie przemawia! To jest ten “wyższy” powód, dlaczego się zdecydowałam na crowdfunding, bo ten przyziemny jest taki, że samodzielne wydanie książki to duża inwestycja i trudno mieć na podorędziu tyle pieniędzy 😉

Crowdfunding jest też lekcją pokory – codziennie przemagam się, żeby po raz kolejny poprosić kogoś o pomoc.
Dla mnie to też osobowościowo spra zmiana, bo to zazwyczaj ja byłam tą osobą, która spiera i motywuje innych, a teraz jestem po drugiej stronie.
Bywa to trudne, ale kiedy widzę, ile osób juz się zaangażowało w akcję, naprawdę rosną mi skrzydła.

Zastanawiałaś się co by było, gdyby nie udało się zebrać funduszy?


Mieliśmy taki plan z mężem, że jeśli będzie brakowało kasy, to sami wpłacimy… Bo to jest tak, ze jeśli nie zbierzesz 80% kwoty, to pieniądze wracają do wspierajacych. Byłoby to dla mnie bardzo smutne, gdybym musiała ogłosić wszystkim tym, którzy we mnie uwierzyli, ze książki nie będzie – stad nasz plan awaryjny. Ale już widzę, że na szczęście nie będzie takiej potrzeby.
Ja i tak już sporo zainwestowałam sama w książkę – w akcji zbieram tylko pieniądze na wydruk, sama poryłam koszt redakcji i korekty (5 tysiecy).

To sporo. Mojego bloga czyta wiele osób, które chciałyby wydać własne książki ale nie mają do tego odwagi. Boją się odrzucenia przez wydawnictwo, przerażają je koszty. Co byś im powiedziała?

Dziewczyny, walczcie o swoje marzenia! Jeśli będziecie wystarczajaco zdeterminowane, jestem przekonana, że się Wam uda. Kluczem jest dobry produkt, umiejętność mówienia o nim i społeczność, która będzie nim zainteresowana. Nie bójcie się też prosić o pomoc – wydanie własnej książki to naprawdę wielkie przedsięwzięcie, a jestem przekonana, że znajdziecie wokół siebie ludzi, którzy bedą chcieli Wam pomóc. Sposobów, jak to wszystko zrobić, jest wiele. Pamietajcie o tym, że jeśli wydawnictwo odrzuci Wasz tekst, to wcale nie znaczy, ze jest słaby, tylko na przykłąd wydawnictwo może nie dotrzegać w nim potencjału rynkowego. Ale to, że ono nie dostrzega, to wcale nie znaczy, ze go nie ma… Znajdźcie kogoś kompetentnego, kto Wam szczerze powie, czy z Waszym tekstem warto iść w świat. U mnie to był profesor z UW, a potem redaktorka. Nie zrażajcie się poprawkami – sama musiałam ich mnóstwo wprowadzić, ale dzięki temu powieść jest dobra.
A jeśli zdecydujecie się na self-publishing możecie iść w moje slady i zorganizować crowdfunding – to jest duże wyzwanie, ale też swietna przygoda!

Monika, bardzo mocno Ci kibicuję i nie mogę doczekać się drugiej części przygód Melanii!

Dziękuję! I chcę jeszcze dodać, że to nie jest tak, że ja się niczego nie boję i jestem taka hej do przodu. Jest we mnie sporo lęku, ale uczę się go oswajać i działać mimo niego. I idę małymi krokami do przodu… Wy też możecie!

To jeszcze jedno pytanie – Co wyróżnia Twoją ksiązkę? Dlaczego czytelnik ma po nią sięgnąć?
“Koniec świata” to pełna ciepła opowieść o losach Melanii i jej przyjaciół. To świetny sposób na przeniesienie się na bieszczadzki szlak bez wychodzenia z domu… A na doatek to książka interaktywna! W treści ukryte będą QR kody odnoszące do pięknych fotografii gór autorstwa Kasi Warańskiej oraz do piosenek, które na szlaku nuci sobie Melania. Do powieści bedzie też dołączona porządna mapa Bieszczad z zaznaczoną trasą przejścia bohaterów.
brzmi naprawdę innowacyjnie! Kiedy można spodziewać się gotowego produktu i gdzie będzie można kupić książkę?

Akcja crowdfundingowa trwa do 9 kwietnia, jeśli uda się nam utrzymać wszystkie terminy, to osoby rezerwujace egzemplarz w akcji dostaną ksiażkę końcem maja.
Czyli teraz można książkę zamawiać przez portal mintu.me, wspierajac dzięki temu jej wydanie. Później bedzie dostępna w moim sklepie manufakturamoniki.pl oraz w małych księgarniach. I w schroniskach, które odwiedzają w Bieszczadach moi bohaterowie!

Dziękuję za rozmowę 🙂

Zainteresowanych szczegółami zostawiam z masą linków do Moniki:
link do piosenki promocyjnej: https://www.youtube.com/watch?v=Jfd2RW6qi44

Link do nagrania, jak czytam pierwszy rozdział książki: https://www.youtube.com/watch?v=8EjWraheqDU&feature=youtu.be
Link do akcji: mintu.me/projects/koniec-swiata-powiesc-i-mapa (akcja trwa do 9 kwietnia)

Blog, więcej informacji o książce, historia odkrywania moich korzeni i moja muzyka: monikamalgorzatalis.pl

facebook powieści: https://www.facebook.com/koniec.swiata.powiesc/

instagram: monikamalgorzatalis

na zdjęciu portretowym komin z mojej manufaktury 🙂
plus foty kolorowej spódnicy (manufakturamoniki.pl)
facebook manufaktury: https://www.facebook.com/manufakturamoniki/?hc_ref=SEARCH&fref=nf

PSSST! Na jednym z moich ulubionych blogów też pojawił się wywiad z Moniką. Jak Ty to robisz kobieto, że zjednujesz sobie ludzi? 😉
Zachęcam do wsparcia projektu i obiecuję częściej pisać o odważnych kobietach!

Bądź na bieżąco! 
  INSTAGRAM ❤ FACEBOOK 
❤ FACEBOOK MONIKI 


Niektóre teksty widzą tylko subskrybenci (nie lądują na “głównej”) –

 jeśli chcesz być na bieżąco, zostań obserwatorem w google lub na bloglovin 🙂 A jeśli dany tekst Ci pomógł, sprawisz mi przyjemność, jeśli klikniesz +1 w g+ pod tekstem 🙂

Follow on Bloglovin

Komentując oświadczasz, że znasz regulamin

Uściski, Ania
Previous
Co warto kupić na Aliexpress – z perspektywy pięciu lat zakupów
Monika, co sama wydaje książkę… jak to robi? [BOHATERKI]