Wiele rzeczy w życiu myli! Na zdjęciu jestem szczęśliwa, serio. Było ciepło i miło, napoiłam i wygłaskałam pieska, zjadłam coś pysznego.
Często też krzyżuję ręce i nogi, ale nie jestem wtedy „zamknięta” albo „znudzona”, tylko wyrównuję sobie ciśnienie, bo mam niższe a tak czuję się lepiej 😉
I tak samo cudowne insta życie też jest mylące🤭. Ludzie pokazujący swoje sukcesy nie pokazują upadków i nieudanych działań (nie dziwię się, „propaganda sukcesu” bardzo dobrze sprzedaje!). Insta laski trudniące się prostytucją nie pokazują co muszą robić za te torebki,  buty i podróże.
Szczęśliwe mamy „wszystko jest kwestią organizacji” nie pokazują swojej frustracji gdy dziecko zwymiotuje na ostatnie czyste śpioszki.
Ja sama bardzo dbam o to co pokazuję, a czego nie. Nie chodzi o to, że nie jestem prawdziwa (bo jestem), po prostu moje życie to nie Big brother ;)
Wybieram się do Azji solo, więc nie będę wrzucać stories w czasie rzeczywistym. Nie chcę też siedzieć z nosem w telefonie, wolę sobie na godzinkę usiąść w hotelu i dorobić napisy do relacji. Trochę szukam zatem nowej formuły!
Dajcie znać czyje stories najbardziej lubicie, szukam świeżych inspiracji.
Moje aktualne top 3 to:
1. @szafasztywniary - nie potrzebuje 10 kafelków by powiedzieć „sto lat!”, merytorycznie, ze spokojem
2. @kasia_coztymseksem - Kasie śledzę jeszcze od czasów gdy nie opowiadała na insta o seksie i wiem, że bardzo potrzeba kogoś takiego w Polsce!
3. @evrdtrp - uwielbiam merytoryczne i fajne storiski z podróży❤️
Tych osób jest oczywiście dużo więcej, ale takie aktualne top3 stories w które klikam to właśnie te!
Dajcie znać kogo warto oglądać! Od razu mówię - nie lubię dram, ludzi o agresywnym tonie, filtrów „upiększających” ludzi i widoczki, i „smacznej kawusi”😁 Lubię ludzi konkretnych!
Kto wzbogaca Twoje chwile na insta?

#wakacje #podrozemaleiduze #lato #urlop #blogipodroznicze #blogpodrozniczy #travelpassion #relaks #motywacja #travelstagram #wspomnienia #grecja #korfu #kerkira #greece #girlswhotravel #polishtraveller #girlswhoexplore #collectmoments #mytravels #wearetravelgirls #traveljournal #girlslovetravel

Wiele rzeczy w życiu myli!...

Pytacie, czy nie boję się do Azji sama. Jasne, że się boję! Może nie w tym sensie, że jestem przerażona, ale czuję dreszcz niepokoju. Na bank się któregoś dni rozpłaczę, bo coś mi nie wyjdzie😉 na bank a chwilę później będę się z tego śmiała!
Już na starcie robię to źle, bo zamiast spakować się w plecak (potrafię!) jadę z walizką, bo chcę odwiedzić kilka osób i przywieźć im z Polski rzeczy, za którymi tęsknią i których im brak.
Ja w ogóle mam 2 stany (oba w 100% prawdziwe!). W jednym z nich z łatwością poznaję ludzi, jestem otwarta i znajduję nowe przygody, w drugim moje spojrzenie mówi „Idź stąd”. Czasami zadziwia mnie jak szybko potrafię się pomiędzy nimi przełączać! 
Myślę, że będzie fajnie, bardzo potrzebuję takiego czasu dla mnie! Już jaram się na myśl o tym, że będzie mi się w tym wilgotnym powietrzu doskonale oddychać. Na myśl o pysznym jedzonku i porządnych masażach!
Zrezygnowałam na ten moment z Myanmaru i prawdopobnie będzie to Pekin(na chwilę!)- Bangkok-Koh Chang- Bali i na koniec dwa tygodnie w Wietnamie. Zacznę z dołu, ruszę w górę. Znając mnie - zmienię pewnie plan z 10x ;) I spoko, na tym polega zabawa, nie biorę życia już tak bardzo serio, staram się bardziej z niego korzystać, mniej się spinać. Dlatego teraz wskakuję do wanny pełnej piany, zapalam świeczki i pora na totalny relaks🥰

Wyobraź sobie, że problemu w stylu brak urlopu/kasy/towarzystwa/z kim zostawić psa/ nie znam języka nie istnieją. Jest czarodziej, robi plum i ich nie ma🧙🏻‍♂️. Gdzie w tej sytuacji chcesz pojechać? Co robisz, gdy nic cię nie ogranicza?☺️ Daj znać!
#podróże #podróżemałeiduże #wakacje #lato #azja #travelphotography #travelgirl #girlswhotravel #solotravel #langkawi #malaysia #malezja

Pytacie, czy nie boję się...

Dziewczyno, jeśli czekasz jak na szpilkach czy chłopak odpisze- wyłącz te cholerne powiadomienia! Za każdym razem jak słyszysz charakterystyczny dźwięk🔔, uwalnia się kortyzol a ty masz reakcję stresową. A potem i tak jesteś rozczarowana, że to 20% rabatu na sandały, a nie książę z tindera💁🏻‍♀️ PLUM-stres-PLUM-stres-PLUM-stres - zwariować można!
Plus może warto przemyśleć, czy to właściwa relacja? Nie fajniej dostawać niespodziewane wiadomości od których się rumienisz, niż czekać aż ktoś odpisze?
Oczywiście dotyczy to relacji nazwijmy to... romantycznych, nie takich bez zobowiązań!😉 Piszę o tym przy okazji zadania numer 16 w ramach wyzwania. Dopóki nie oddałam tej działki mojemu przyjacielowi i menadżerowi @troyann (takie 2w1 bywa wygodne!), cały czas byłam w trybie stand-by czekając na umowę, ustalenia, akcept, dalsze negocjacje. Piątkowy wieczór, daleka podróż - wieczny podryg na dźwięk powiadomienia, bo może to akurat to, na które czekam... Zawsze na jakieś czekałam!😏
Maciek przekonał mnie w Gruzji, bym się ich pozbyła. Na bieżąco migają mi tylko podczas korzystania z instagrama, co jest wygodne, szczególnie gdy odpowiadam na pytania do wyzwania. Ale uwolniłam się od maila! Lubię kontakt z Wami, ale z umiarem!
Prawie w ogóle nie odpowiadam już na messengerze, jeśli mam do kogoś coś pilnego - dzwonię lub piszę SMS. Wiem, że jeśli ktoś będzie miał coś pilnego do mnie - też wybierze taką formę!
I jasne, pierwszą rzeczą, którą kupię w Bangkoku będzie karta SIM i internet (ostatnio też tak było🙈), ale zrobię to by ogarnąć transport i nocleg, a nie by sprawdzić czy przez moją nieobecność w sieci świat czasem nie spłonął ;) Jeśli nie jesteś gotowa na krok o którym mówię, pomyśl o tych wszystkich razach, gdy czekałaś na kuriera z paczką i specjalnie nie wychodziłaś z domu, a on cię olał i zostawił paczkę w punkcie, albo napisał, że przyjedzie jutro🙄
Dziewczyno! Życie Ci przelatuje przez palce na tym czekaniu!
Napisałam to pod wpływem wiadomości z uczestniczką wyzwania, której smartfon przyrósł do ręki bo wiecznie czeka! ;) zdjęcie zrobiłam 3 lata temu po Azji, kojarzy mi się z wolnością!
#szczerze_pisząc #motywacja #wyzwanie #aniamaluje #powiadomienia #stres

Dziewczyno, jeśli czekasz jak na...

Nie wiem jak szybki musiałby być aparat, aby uchwycić ten uśmiech na mojej twarzy😅 niestety mam domyślny bitch face, co nie znaczy, że odpowiada on temu co dzieje się u mnie w środku ;). Faktem jest jednak, że ludzie zawsze zauważają „ty się uśmiechasz” gdy się uśmiecham, bo jak ten uśmiech długo jest na mojej twarzy, to znaczy, że jest mi dobrze i błogo.
Ale dzisiaj to się śmieję cały dzień🤣 Nie dość, że wszystko mi fajnie wyszło, to jeszcze rozbawiły mnie do łez wasze wiadomości o tym, co dziwnego zrobiłyście podczas PMS🤪. Chodźcie na stories, jest fajnie! (Serio ten uśmiech jest rzadki, nie umiem się tak uśmiechnąć sztucznie, musi być totalnie autentyczny!)
#aniamaluje #szczerze_pisząc #zamioculcas #plantlady #crazyplantlady #pms #blogerka #uśmiech #radocha #frajda

Nie wiem jak szybki musiałby...

Ależ ja miałam od kilku dni podły humor! Niczym kiepski detektyw chwytałam się banalnych tropów, jak osłabienie i rozdrażnienie po chorobie, ciśnienie, pełnia księżyca, zły stan powietrza... Ten stan narastał od kilku dni, a ja miałam takie „wtf, o co ci chodzi dziewczyno?” Wszystko w życiu idzie jak trzeba, niektóre rzeczy nawet lepiej, skąd ten nastrój?
Zrzuciłam wszystko co mi leżało na wątrobie i co mnie gniotło w różnych sytuacjach, ale nie pomogło.
W życiu bym nie wpadła na to, że z opóźnieniem trzepnęła mnie książka i czytanie o szalenie skomplikowanej sytuacji w Myanmarze (Birmie).
Tak już czasami mam, że reaguję z opóźnieniem. 
Czasami zadziwia mnie z jaką lekkością jednego dnia przeżywam frustrację, bo w żaden sposób nie mogę spuścić napięcia, a drugiego mam wyborny humor, uśmiecham się szeroko i zaśmiewam z prymitywnych memów.
Tylko czemu zawsze to uwolnienie przychodzi wtedy, gdy pozwolę sobie na te brzydkie emocje i przestanę z nimi walczyć?
Pewnie z tego samego powodu, dla którego ludziom wychodzi podryw gdy odpuszczą, a nie desperacko próbują bardziej.
Ale mi teraz dobrze po pozbyciu się tego dziwnego ładunku! Uczucie jak zdjęcie niewygodnych butów po całym dniu! Albo jak dobiegnięcie do domu i zrobienie siusiu po godzinie wstrzymywania resztką woli🙃

Super ważna lekcja dla mnie: bardziej poddawać się falom, nie walczyć z nimi, bo się utopię!

#tajlandia #thailand #podróże #podróżemałeiduże #aniamaluje #szczerze_pisząc

Ależ ja miałam od kilku...

Którą Anią dzisiaj jesteś? 1 czy 2? I tak się zawsze kończy z nogami na ścianie🤣, ale taka mała refleksja, którą chcę się podzielić - jestem z siebie dumna! Kiedy bardziej chorowałam, wymyśliłam sobie, że muszę mieć w życiu coś, co da mi niezależność i pozwoli zarabiać nawet wtedy, gdy ja nie będę w stanie pracować. Aż do wczoraj nawalało mnie gardło, więc napakowałam czas spotkaniami towarzyskimi i nawet wciągnęłam serial, bo z pracką mimo chęci to jakoś nie szło. I super czuję się z tym, że:
- MOGŁAM.
Nie żyję bez poduszki finansowej, mogę powiedzieć sobie - Ania, teraz nie pracujesz, zluzuj
- nic nie robiąc* i tak zarabiałam. Moja wydana w 2013 książka, której w ogóle nie promuję bo mi się już nie podoba(!) jak co roku złapała się w styczniowe flow i dała mi hajs. 
I to jest super rzecz, za którą jestem bardzo wdzięczna, bo i tak pozwalam sobie na miesiąc w Azji (podczas którego nikt nie zwolni mnie z płacenia za mieszkanie itp), a tutaj niemiłe niespodzianki nie niszczą mojego komfortu.
Ogromnie mnie to cieszy, bo wiem, że wiele osób „nie może sobie pozwolić na L4” z grypą, bo niższa pensja oznacza kłopoty finansowe a normalnie jest na styk😪O ile w ogóle są ubezpieczonymi szczęśliwcami na etacie!
Cieszę się, że udało mi się od tego uchronić! *przesadziłam z tym „nic nie robiąc” bo believe me or not - pytania do wyzwania i wyzwanie sprawiają, że siedzę na IG 5h dziennie😰 ale robię to za darmo i od siebie, nigdy nie prosiłam o patronite itp, więc still - nie robię w styczniu nic zarobkowo.

Cholernie mnie to cieszy, że mam komfort życia bez strachu i chociaż nie zarabiam bardzo dużo, to mogę sobie pozwolić na luksus chorowania.
I przeraża mnie, że w 2020 chorowanie stało się luksusem. 
Strasznie! 
#aniamaluje #szczerze_pisząc #książka #czytam 
#parisvibes #neutralstyle #styledujour #lookdujour #parisstyle #classicstyle #womenwithstyle #theparisguru #frenchvibes #parismood #modeaparis  #aestheticlypleasing #aestheticoutfit #postitfortheaesthetics #ootdsubmit #darlingdaily

Którą Anią dzisiaj jesteś? 1...

Czy nie możemy próbować być TROSZKĘ lepsi bez tej całej napinki?
Bez zawstydzania nastolatek na utrzymaniu rodziców, że nie mają każdej jednej rzeczy eko i zero waste i w ogóle instagramowa policja approved?
Bez wytykania komuś lotu na chrzciny kuzynki, bo ślad węglowy i straszne zło?
Komuś, kto zaczął przygodę z byciem wege, że robi za mało?
 Nie podoba mi się napinka wyzwalająca poczucie, że jeśli stać cię tylko na malutki kroczek, to jesteś ZŁY I NIEDOBRY. Nie jesteś!
Wrzucając  jakieś linki do swoich starych tekstów (powiedzmy do 2016) często zaznaczam: dzisiaj napisałabym to inaczej. Dlaczego? Bo jestem bardziej empatyczna i rozumiejąca, złagodniałam. Nie lubię rewolucji, wolę łagodną ewolucję i dojrzewanie do zmian. Dlatego chociaż sercem jestem np. za bardziej eko, tańszymi i zdrowszymi (może za rok ukażą się badania, że jednak nie!) kubeczkami menstruacyjnymi, to nie wyobrażam sobie zawstydzania kobiet, dla których ten krok to za dużo. Bo mogę edukować i wyjaśniać, ale jestem za wyborem. I rozumiem gdy jest inny niż mój!
Tak samo jak rozumiem, że ktoś kupi bikini za 50 zł, na aliexpress zamiast takiego samego za 150 w sieciówce, bo ma ogólnie po opłaceniu wszystkiego 400 zł w budżecie i o takim szytym w Polsce w duchu eko to może pomarzyć. 
Chciałabym abyśmy bardziej próbowali się rozumieć, a mniej oceniać i osądzać. Pokaz innym jak żyjesz, zainspiruj do czegoś fajnego, ale nie wywołuj poczucia, że jest gorszym człowiekiem. Po co?
Nie zawsze da się wybrać idealnie, warto pomyśleć, że inni dokonują najlepszych wyborów jakich potrafią.
#noshame #aniamaluje #szczerze_pisząc #piesek #dogsofinstagram #wakacje #lato #toniemojpies #niestety

Czy nie możemy próbować być...

Jakiś czas temu wróciłam do robienia sobie autoportretów. Kiedyś dawało mi to frajdę, potem uznałam za dziecinne i głupie. Dzisiaj uważam, że dziecinne to jest nazywanie rzeczy przynoszących frajdę dziecinnymi🙃

Gdyby nie samowyzwalacz i kilka serii, to pośród kilku całkiem niezamierzonych sexy póz, nie znalazłabym tej! Perełka🤣
Mama całe dzieciństwo mi mówiła: usiądź jak człowiek! 
Dzisiaj to samo mówi mi fizjoterapeuta. A moje nogi plączą się na przedziwne sposoby i na krześle i na tym legowisku, które zrobiłam sobie do czytania😅
Co jest ironiczne, bo mam szeroki parapet o którym zawsze marzyłam, że czytanie z kubkiem gorącej czekolady w oknie... kupiłam nawet piankę tapicerską na ten parapet by było miękko w tyłek i co? W ogóle na nim nie siadam! 
Fun fact: kiedyś potrafiłam założyć sobie nogi za głowę, ale raz nie mogłam się z tego potem rozplątać😅
Czy są tu jakieś osoby dzielące mój problem z nogami? Odezwijcie się, może moja mama zrozumie, że to nie jest moja złośliwość, że przy obiedzie zdarzyło mi się siedzieć po turecku🤦🏻‍♀️ #aniamaluje  #szczerze_pisząc #czytanie #książka #nogi #autoportret #interiordesign #zamioculcas #plants

Jakiś czas temu wróciłam do...

No i jak, miała być realizacja postanowień „od nowego roku” a jakoś kacyk i zmęczenie nie sprzyjają treningowi a ze zdrowym odżywianiem też ciężko?
Startuję z czymś banalnym, bo cóż może być bardziej oklepanego niż wyzwanie styczniowe?🤪Ale na zachętę powiem, że miało wystartować rok temu, ale uznałam, że jest niedopracowane. Dałam je dziesięciu osobom, które przesłały mi swoje uwagi, podzieliły się trudnościami i je ulepszyłam.
UWAGA! To nie jest jedno z tych pięknych wyzwań, gdzie zapisujesz swoje wyniki w ślicznym notesie brokatowymi cienkopisami. Tu trzeba trochę pozasuwać w realu, nie w marzeniach!
Nie chciałam, by było jak te wszystkie rzeczy z pinteresta albo filmiki z pięciominutowymi DIY, które oglądasz, mówisz pod nosem, że fajne (a może nawet zapisujesz w zakładkach!) ale nigdy nie realizujesz🤫
Ono jest po prostu skuteczne.
30 zadań, na które jest 45 dni.
Lżejsze i trudniejsze.
Codziennie na stories! 
Aha, oczywiście wystartowałam z wyzwaniem, ale nie wymyśliłam nazwy, więc przygarnę propozycje 
#wyzwanie #nowyrok #motywacja #aniamaluje #szczerze_pisząc #nogi #nylons #rajstopy #kropki #kropeczki #polkadot #zamioculcas

No i jak, miała być...

Nadchodzi fala podsumowań  od tych, którym wszystko się udało (i fajnie!👏🏻) a przyznam, że nie zrealizowałam żadnego kluczowego celu na 2019🤪
I nie jestem zła! Ani trochę!😲
Miałam jakieś założenia odnośnie tego, co bym chciała osiągnąć.
A potem poczułam, że sama kasa jest dla mnie za małą motywacja i mogę to zrobić, ale nie czuję z tego radochy. 
W 2019 dałam sobie plaska w twarz i zastanowiłam się , czego NAPRAWDĘ CHCĘ. Nie zawsze to były fajne myśli! ✅przestałam uciszać ten głos, który mówił czego pragnę, a który uciszałam, bo nie pasował mi do moich wyobrażeń o mnie samej.
Ale kiedy ich posłuchałam, to o jeju! Zaczęło mi być fajniej w życiu. ✅ Np. niedziele tylko dla mnie (dzisiaj to święto ruchome). Nie zdawałam sobie sprawy jak ja bardzo potrzebuję przestrzeni TYLKO dla siebie! ✅ Jestem asertywna bez poczucia winy i strachu przed tym, że ktoś uzna mnie za niemiłą (nie muszę być miła!)✅ Piszę bloga znowu dla przyjemności, bo choć Wasze propozycje tematów są super, to ja muszę czuć moment i dać myślom dojrzeć, nie jestem wyrobnikiem tworzącym na zawołanie. Nie chcę być!
✅ Przestałam patrzeć  na liczby i zastanowiłam się, czy w ogóle chcę być instagramerką i blogerką. Nie chcę. Chcę być Anią, która ma bloga i instagrama.

To był naprawdę dobry rok, chociaż nie postawię spektakularnych ptaszków na kartce z celami! Jak ja mogłam w ogóle mieć cele, nie wiedząc czego chcę?🙈
To był mój taki gap year, w którym przypadkiem zarobiłam najwiecej w życiu (i większość przehulałam!) ale niczego nie żałuję!

#aniamaluje #szczerze_pisząc #barcelona #parkguell #sukienka #podróże #podróżemałeiduże #catalunya #cele #podsumowanieroku #podsumowanie2019 #motywacja

Nadchodzi fala podsumowań od tych,...

Mity o życiu/szkole w USA w które wierzycie


Zapraszam na tekst Izy 🙂


Ja, Polka mieszkająca przez kilkanaście lat w tej samej, niewielkiej miejscowości na południu Polski nagle znalazłam się w… amerykańskim liceum.  Czasami naprawdę czuje się jak w filmie idąc korytarzem do swojej szafki gdzie muszę przepraszać całującego się footballiste z cheerliderka aby dostać się do książek.

Dobra, zdarzyło mi się to tylko raz. I nie wiem czy on był footbalistą.
No ale pomyśl. Przypomnij sobie te głupkowate amerykańskie filmy. Wszystkie wyglądają tak samo. Szczęśliwi sportowcy, dopingujące ich seksowne dziewczyny, kujony którym zawsze zabierane jest jedzenie na lunchu, tańce na korytarzach i imprezy z czerwonymi kubkami.  
Przyjechałam i się zdziwiłam, bo rzeczywistość okazała się być zupełnie inna. Oto kilka przykładów:
1.       Żółte autobusy nie są takie fajne i nikt nie chce nimi jeździć. Są niewygodne, śmierdzą i zawsze jadą okrężna drogą. Rano się spóźniają, przez co uczniowie muszą czekać w przeróżnych warunkach atmosferycznych.  I co najważniejsze- nie podwoża Cie pod sam dom, a jedynie na przystanek!
2.       Footballiści nie są tacy straszni i nie gadają tylko z cheerliderkami.  Sa otwarci i mają pełno innych znajomych.  Nie są chamscy i nie zabierają jedzenia nerdom.  W  pierwszy dzień szkoły nie znałam nikogo i nie miałam z kim usiąść na lunchu. To właśnie oni zaprosili mnie do ich stolika.
3.       W ramach przygotowania do życia w rodzinie, organizowany jest projekt gdzie znajdujesz sobie ojca i udajecie ze macie dziecko. Musicie wszędzie z nim chodzić,  zabierać je na lekcje, imprezy i mecze. W filmach jest to wypasiona lalka która robi kupkę, płacze kiedy jest głodna i marudzi. W realiach jest to zwykły misiek, którego sam musisz sobie przynieść z domu.
4.    Nie znajdziesz miłości wpadając na kogoś i upuszczając wszystkie papiery.
Kojarzycie ta scenę kiedy dziewczyna wpada na chłopaka tak, że wszystkie papiery lecą na ziemie, a on pomaga jej sprzątać co owocuję wielką miłością?  Zdarzyła się to i mi. Znaczy po części.  Zamiast słodkiego wzroku, powolnego podawania papierów i rumieńców gościu odburknął coś o moim akcencie i żebym uważała na następny raz.  Plus za to, że pomógł mi pozbierać kartki.
5.       Jak powszechnie wiadomo Ameryka słynie z fast foodów. Mc Donald jest na każdym rogu. Ceny są bardzo niskie. Tak niskie jak jakość tego jedzenia.  W Polsce uwielbiałam od czasu do czasu wpadnąc do Maca, nie ukrywam-smakowało mi. Ale tutaj? Kupiłam cheesburgera i wywaliłam go po pierwszym kęsie! Nawet te ich legendarne frytki są obrzydliwe. Nie wspomne juz o pizzy. Nie jadłam jeszcze dobrej w Stanach. Pierwsze co zrobię po przylocie do Polski to zamówię sobie pysznego, wielkiego hamburgera z sałatkami i ogórkami konserwowymi w środku. Takiego którym moge się najeść. Mmmm…

_____________________________
Autorką tekstu jest Iza z bloga Stayy-positive, na którym dzieli się swoim doświadczeniami z życia w USA. Czytam z dużym zainteresowaniem!

 

Follow on Bloglovin

lub polubisz na fejsie 😉

Uściski, Ania

54
Dodaj komentarz

avatar
38 Comment threads
16 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
0 Comment authors
BarbaraAniamalujeollga90:: Martynasupergirl Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Daisy K
Gość

Ciekawe jest to co piszesz. Zazwyczaj w filmach wszystko jest ubarwiane. 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

czułam, ze ten cykl będzie fajny, dobry odcinek 🙂

Publiczna Pralnia
Gość

wchodzę do Izy a to blog Ani – mindfuck ;]

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Tekst Izy jak zawsze świetny, super Aniu że polecasz jej bloga, jesteś chyba jedyną blogerką która robi takie rzeczy 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

zdecydowanie nie jedyną… 😉

Natalia Slawek
Gość

Czyli jednak nie jest tak kolorowo.. fajnie było dowiedzieć się, jak wygląda szkolna rzeczywistość w USA.

Mimi K.
Gość

Bardzo ciekawy tekst 😉 Jestem jeszcze ciekawa, czy każda ładna blondynka ma obstawę dwóch przyjaciółek, a także czy szkoła żyje nauką czy samymi eventami, kółkami, konkursami i dyskotekami (jak to w filmach).

Karolina S.
Gość

Znam bloga Izy od jakiegoś czasu 🙂

Patis Home
Gość

Hej, świetny pomysł z tymi tekstami od czytelniczek 😉 Ogólnie sam, tak go nazwę, felieton bardzo mnie zaciekawił i pokazałam go również mojemu chłopakowi, który też chętnie przeczytał. Brawa dla autorki 😉 Mam nadzieję niebawem przeczytać coś więcej 😉
Jeśli masz chęci to w wolnej chwili zapraszam też do siebie 😉 http://www.patishome93.blogspot.com
Zachęcam też do polubienia na Facebook'u 😉

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Pomysł z Megafonem super! A ten tekst o amerykanskiej szkole, hmm zaskoczył mnie ;p na filmach było to tak pokazane i powtarzane że aż uwierzyłam 😉 dobrze wiedzieć że te szkoły nie są tak super i tak rozne od naszych 😉 pozdrawiam Izę i Ciebie Aniu ;))

rose vanilla
Gość

Bardzo fajny pomysł na cykl i kolejny ciekawy blog, którego nie znałam 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Cykl zapowiada się bardzo interesująco! 🙂

Edyta D.
Gość

Ale to też zależy dużo od stanu gdzie jesteś i od szkoły do jakiej chodzisz 😛 ja znam inne opowieści znajomych i rodziny, która jest w stanach i to co się dzieje w ich szkołach niemalże całkowicie pokrywa się z filmami 😀

Izabela
Gość

No na pewno co szkoła to inaczej 🙂 Ja byłam w dwóch liceach i pisze tylko moje doświadczenia z nich.

Anne Mademoiselle
Gość

Nie znam tego bloga, ale już tam pędzę 🙂

aGwer
Gość

Ale super tekst kurcze, nie wiedziałam że tam McDonalds ma tak kiepską jakość! 😛

BlingAlley
Gość

Strasznie mi się ten tekst spodobał. Na szczęście nie wszystko jest takie jak w filmach.

Kasia
Gość

A jednak nie jest tak pięknie jak w filmach 😉 Już wiem, że blog Izy będzie kolejnym, na który chętnie zajrzę 🙂

Agata Tarkowska
Gość

Też jadłam w McDonalds w Stanach i zgadzam się w 10000%, tragedia. Kurczak to normalnie jedna wielka żyła z samą bułką, w której się nie mieści ^^
A jak kiedyś poszłam do "restauracji" na włoskie żarcie to mi dali wodę pomidorową z kluskami odgrzaną w mikrofali 😀 Masakra ;D
Musiałam kupować sobie zdrowe rzeczy i sama w motelu kombinować jakieś normalnie zjadliwe żarcie, albo szukać lepszych knajpek 😛

Camillie Eve
Gość

Uwielbiam bloga Izy! Można z niego dowiedzieć się mnóstwa ciekawostek na temat życia w USA 🙂

Niezrównoważona
Gość

Świetny post!;)

Donnalavita
Gość

Fajnie dowiedzieć się jak jest naprawdę 🙂

ona
Gość

Ciekawe, faktycznie Stany nie są tak kolorowe, a fast food i otyłość to norma, oglądałam Kobieta na krańcu świata Martyny Wojciechowskiej i tam kobieta ponad 300 kg, żywi się w fast food, oni nawet nie wysiadają z samochodów, a do tego mają takie bankomaty pod które, też można podjeżdżać.

Izabela
Gość

Dokładnie. Są w stanie zrobić wiele rzeczy wyglądając tylko przez okienko samochodu. Leniwość bierze górę

Izabela
Gość

Lenistwo!* 😀

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Nie "wpadnąć" a wpaść 🙂

kubekczekolady
Gość

Odwiedzam bloga Izy regularnie, ciekawych rzeczy można się dowiedzieć 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Mnie o uszy obił się mit (a może i nie mit) o tym, że dziewczyny w Anglii (podkreślam w Anglii, nie wiem jak z Ameryką) są strasznie "łatwe". Ile w tym prawdy to nie wiem. Ale może, jeśli to mit, to pewnie wziął się z tych głupkowatych komedii, gdzie każdy w szkole stracił już dziewictwo (mężczyźni nie są prawiczkami), tylko jedna jedyna para tego jeszcze nie robiła. Tak btw. nie przepadam za takimi filmami xd

Izabela
Gość

Poruszyłam ten temat na moim blogu 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Zaciekawiona przeczytałam. A jednak to prawda. Cieszę się, że jednak mieszkam w Polsce, w małym miasteczku i temat seksu jest trochę wstydliwym tematem, zwierzać się można przyjaciółkom co najwyżej, nie opowiada się każdemu.

Szara Wiewiórka
Gość

To ja napiszę taką ciekawostkę; chodziłam do szkoły średniej w Anglii i w całej szkole (ok 1000 uczniów) jedyną nastolatką w ciąży (za moich czasów), była 15-letnia Polka. Ogólnie tu gdzie mieszkam mamy nie za dobrą opinię, niestety. To wszystko jednak zależy od dzielnicy, za mało znam ludzi, żeby ocenić czy to prawda, że Angielki są łatwe. Czasem tak mi się zdawało, ale teraz studiuję i widuję mnóstwo mądrych, wartościowych dziewczyn.

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Aniu, ostatnio pisałaś o podpłomykach, a dzisiaj na jakimś programie (nie umiem sobie za nic przypomnieć na jakim) podawali na nie przepis. Ach, nie jadłam nigdy, ale podkusiłaś mnie bardzo swoim wpisem, a dzisiejszy program w tv jeszcze bardziej zaostrzył mój apetyt. Pytałam się i mamy i babci czy jadły kiedyś podpłomyki, niestety też nie jadły :<

bognyprogram
Gość

Świetna inicjatywa z Tym megafonem:) Blog Izabeli jest genialny!

Niezapominajka
Gość
Niezapominajka

Fajny ten Megafon 🙂 Muszę koniecznie pobuszować po blogu Izy 🙂

Lucyna M
Gość

To nie wiedzieliście, że filmy to bujda? Zazwyczaj realia są tam nieco koloryzowane, a to co zobaczycie w amerykańskim filmie to zazwyczaj wyobraźnia reżysera.

bez senność
Gość

bardzo fajny post:))

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Hmm to jest takie pisanie na wyrost jesli idzie o hamburgery i pizze.
Nie wiem gdzie ty mieszkasz, ale w chicagoland jest pelno wpanialych restauracji i pizzeri.
Tylko ze trzeba odwiedzac te prywatnie otwierane, rodzinne a nie molochy nastawione na konsumpcje jak olive garden, fridays etc. tam jest sam syf.
Aczkolwiek z koncernowych to polecilabym jesli idzie o hamburgery portillos – sa genialne, chick-fil-a poziom obslugi i czystosci zawsze rzuca mnie na kolana, steak and shake tez przejdzie.
Pizze tylko z wloskich knajp, a nie zade papa johns etc.

Anonimowy
Gość
Anonimowy

A to nie jest tak,ze izka porownala jakosc maca w pl i usa? 🙂 co w tym na wyrost?dla mnie to ciekawe,myslalam, ze mac jest wszedzie taki sam 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Mam na mysli ten tekst o tym co zje jak wyladuje w pl.
Obalam ten mit ze nie da sie zjesc dobrych burgerow/pizzy w usa, trzeba tylko wiedziec gdzie szukac ;p
Nie wiem ile kosztuje mac, bo nie jadam w mcd, ale czego sie spodziwac po ich ofertach mcchicken za 1$, ze to jest prawdziwe mieso lol . Haha
I innych tego typu ofertach restauracyjnych ktorych jest tutaj multum.
Btw mcd tez roznia sie od siebie, bo to zalezy wszytko od pracownikow i lokacji.
W stanach wszystko sie rozni, od europejskich wersji takich produktow jak loreal, garnier, rimmel, wizir etc

akwarelaplus
Gość

Ciekawy wpis :). Film, nie tylko komedie, ale i obyczajowe, dramaty mogą być bardzo koloryzowane.Spytałam kiedyś na amerykańskiej stronie jak to jest z cheerleaderkami tzn. czy np. są najpopularniejsze w szkole. Jedna osoba odpisała, że to zależy do regionu/stanu i u niej nie wyróżniają się w liceum. Inne:"I’m from Texas. And yes, cheerleaders were the ones that all the guys wanted. Even if a cheerleader was not attractive, she was still considered extrememly popular. And same went for football players." "im from texas. i didnt go to a public school but my brother did and i can say for sure… Czytaj więcej »

Joanna (kosmetyczny-przekladaniec)
Gość

Świetny tekst i przede wszystkim – super pomysł na promowanie innych blogów, jak zwykle Aniu, zrobiłaś kawał dobrej roboty 🙂 Tekst ma naprawdę interesujący temat, ale przede wszystkim super się go czyta, lecę sobie zapisać bloga autorki!
PS. Ja mam tak samo z Mc Donald's w Anglii, w Polsce zdarzało mi się mieć na niego ochotę, a tutaj choć także bardzo tanie, to wszystko dla mnie smakuje tam zupełnie, jak papier. Czyli w sumie nie smakuje. Do tego rewolucje żołądkowe też są zawsze wliczone w cenę…

ollga90
Gość

No i teraz nie dziwie się, że amerykanie suszą koty w mikrofalówce i muszą mieć na kubku od kawy napisane, że jest gorąca, bo inaczej się parzą, a dzieci na rowerkach napisane, że rowerek nie służy do jeżdżenia pod wodą, bo inaczej się topią w fontannie, skoro zamiast uczyć się matematyki, chemii, fizyki chodzą z miśkiem i bawią się w rodziców

ollga90
Gość

w szkołach językowych troszkę ich poznałam i znajomych znajomych. sytuacje o których wspomniałam zdarzyły się w realu – kot/chomik w mikrofali jest dla mnie kompletnym odrealnieniem i nie mam pojęcia, co tacy ludzi w bani mają:)

Ola O.
Gość

Świetny post 🙂 Nie wiedziałam, że jest to aż tak odbiegające od tego co widać na filmach, a jednak 🙂

supergirl
Gość

hahaha rozwaliła mnie koleżanka z suszeniem chomika w mikrofali i napisami na rowerkach, nie no w to nie uwierze! 😀 mam kilku znajomych w stanach, jedna koleżanka jest bardzo dobra i sliczna uczennica, zamierza studiowac farmacje, uprawia spotry i sie uczy. druga z kolei kompletne przeciwienstwo, tylko faceci i imprezy w glowie, z kilku szkol juz wyrzucona, ale nawet ona jest mila i zabawna i napewno nie wysuszyla by kota w mikrofali, zreszta ma duzo zwierzakow i wciaz zyja 😀

ollga90
Gość

no to to się zdarzyło. w jakimś tvn24 było czy coś. Kiedyś też było podsumowanie najbzdurniejszych wygranych spraw sądowych w stanach: dziecko 4-letnie wjechało rowerkiem do fontanny,utopiło się i rodzice oskarżyli producenta,że nie było w informacji, że 'rowerek nie służy do jazdy pod wodą', tak samo na kubkach w mac'u masz informację, że napój jest gorący i zalanie się nim grozi poparzeniem, bo też kobita się zalała i wygrała, bo 'ona nie wiedziała, że kawa może być gorąca', a z suszeniem kota to mi kiedyś koleżanka podesłała. To że masz koleżankę mądrą, nie znaczy że wszyscy amerykanie są mądrzy, jak… Czytaj więcej »

:: Martyna
Gość

Lubie opowieści o szkołach w Stanach 🙂

Barbara
Gość

Wiele informacji, ciekawostek i faktów o Stanach Zjednoczonych odsłonły xbebe18 na youtube i Cat's Little Corner (Catkrm) na blogspocie 🙂 . Polecam, można się wielu rzeczy ciekawych (i zabawnych) dowiedzieć na temat ludu zza oceanu 😉

Previous
Współprace – co i jak + ankietka
Mity o życiu/szkole w USA w które wierzycie