Wiele rzeczy w życiu myli! Na zdjęciu jestem szczęśliwa, serio. Było ciepło i miło, napoiłam i wygłaskałam pieska, zjadłam coś pysznego.
Często też krzyżuję ręce i nogi, ale nie jestem wtedy „zamknięta” albo „znudzona”, tylko wyrównuję sobie ciśnienie, bo mam niższe a tak czuję się lepiej 😉
I tak samo cudowne insta życie też jest mylące🤭. Ludzie pokazujący swoje sukcesy nie pokazują upadków i nieudanych działań (nie dziwię się, „propaganda sukcesu” bardzo dobrze sprzedaje!). Insta laski trudniące się prostytucją nie pokazują co muszą robić za te torebki,  buty i podróże.
Szczęśliwe mamy „wszystko jest kwestią organizacji” nie pokazują swojej frustracji gdy dziecko zwymiotuje na ostatnie czyste śpioszki.
Ja sama bardzo dbam o to co pokazuję, a czego nie. Nie chodzi o to, że nie jestem prawdziwa (bo jestem), po prostu moje życie to nie Big brother ;)
Wybieram się do Azji solo, więc nie będę wrzucać stories w czasie rzeczywistym. Nie chcę też siedzieć z nosem w telefonie, wolę sobie na godzinkę usiąść w hotelu i dorobić napisy do relacji. Trochę szukam zatem nowej formuły!
Dajcie znać czyje stories najbardziej lubicie, szukam świeżych inspiracji.
Moje aktualne top 3 to:
1. @szafasztywniary - nie potrzebuje 10 kafelków by powiedzieć „sto lat!”, merytorycznie, ze spokojem
2. @kasia_coztymseksem - Kasie śledzę jeszcze od czasów gdy nie opowiadała na insta o seksie i wiem, że bardzo potrzeba kogoś takiego w Polsce!
3. @evrdtrp - uwielbiam merytoryczne i fajne storiski z podróży❤️
Tych osób jest oczywiście dużo więcej, ale takie aktualne top3 stories w które klikam to właśnie te!
Dajcie znać kogo warto oglądać! Od razu mówię - nie lubię dram, ludzi o agresywnym tonie, filtrów „upiększających” ludzi i widoczki, i „smacznej kawusi”😁 Lubię ludzi konkretnych!
Kto wzbogaca Twoje chwile na insta?

#wakacje #podrozemaleiduze #lato #urlop #blogipodroznicze #blogpodrozniczy #travelpassion #relaks #motywacja #travelstagram #wspomnienia #grecja #korfu #kerkira #greece #girlswhotravel #polishtraveller #girlswhoexplore #collectmoments #mytravels #wearetravelgirls #traveljournal #girlslovetravel

Wiele rzeczy w życiu myli!...

Pytacie, czy nie boję się do Azji sama. Jasne, że się boję! Może nie w tym sensie, że jestem przerażona, ale czuję dreszcz niepokoju. Na bank się któregoś dni rozpłaczę, bo coś mi nie wyjdzie😉 na bank a chwilę później będę się z tego śmiała!
Już na starcie robię to źle, bo zamiast spakować się w plecak (potrafię!) jadę z walizką, bo chcę odwiedzić kilka osób i przywieźć im z Polski rzeczy, za którymi tęsknią i których im brak.
Ja w ogóle mam 2 stany (oba w 100% prawdziwe!). W jednym z nich z łatwością poznaję ludzi, jestem otwarta i znajduję nowe przygody, w drugim moje spojrzenie mówi „Idź stąd”. Czasami zadziwia mnie jak szybko potrafię się pomiędzy nimi przełączać! 
Myślę, że będzie fajnie, bardzo potrzebuję takiego czasu dla mnie! Już jaram się na myśl o tym, że będzie mi się w tym wilgotnym powietrzu doskonale oddychać. Na myśl o pysznym jedzonku i porządnych masażach!
Zrezygnowałam na ten moment z Myanmaru i prawdopobnie będzie to Pekin(na chwilę!)- Bangkok-Koh Chang- Bali i na koniec dwa tygodnie w Wietnamie. Zacznę z dołu, ruszę w górę. Znając mnie - zmienię pewnie plan z 10x ;) I spoko, na tym polega zabawa, nie biorę życia już tak bardzo serio, staram się bardziej z niego korzystać, mniej się spinać. Dlatego teraz wskakuję do wanny pełnej piany, zapalam świeczki i pora na totalny relaks🥰

Wyobraź sobie, że problemu w stylu brak urlopu/kasy/towarzystwa/z kim zostawić psa/ nie znam języka nie istnieją. Jest czarodziej, robi plum i ich nie ma🧙🏻‍♂️. Gdzie w tej sytuacji chcesz pojechać? Co robisz, gdy nic cię nie ogranicza?☺️ Daj znać!
#podróże #podróżemałeiduże #wakacje #lato #azja #travelphotography #travelgirl #girlswhotravel #solotravel #langkawi #malaysia #malezja

Pytacie, czy nie boję się...

Dziewczyno, jeśli czekasz jak na szpilkach czy chłopak odpisze- wyłącz te cholerne powiadomienia! Za każdym razem jak słyszysz charakterystyczny dźwięk🔔, uwalnia się kortyzol a ty masz reakcję stresową. A potem i tak jesteś rozczarowana, że to 20% rabatu na sandały, a nie książę z tindera💁🏻‍♀️ PLUM-stres-PLUM-stres-PLUM-stres - zwariować można!
Plus może warto przemyśleć, czy to właściwa relacja? Nie fajniej dostawać niespodziewane wiadomości od których się rumienisz, niż czekać aż ktoś odpisze?
Oczywiście dotyczy to relacji nazwijmy to... romantycznych, nie takich bez zobowiązań!😉 Piszę o tym przy okazji zadania numer 16 w ramach wyzwania. Dopóki nie oddałam tej działki mojemu przyjacielowi i menadżerowi @troyann (takie 2w1 bywa wygodne!), cały czas byłam w trybie stand-by czekając na umowę, ustalenia, akcept, dalsze negocjacje. Piątkowy wieczór, daleka podróż - wieczny podryg na dźwięk powiadomienia, bo może to akurat to, na które czekam... Zawsze na jakieś czekałam!😏
Maciek przekonał mnie w Gruzji, bym się ich pozbyła. Na bieżąco migają mi tylko podczas korzystania z instagrama, co jest wygodne, szczególnie gdy odpowiadam na pytania do wyzwania. Ale uwolniłam się od maila! Lubię kontakt z Wami, ale z umiarem!
Prawie w ogóle nie odpowiadam już na messengerze, jeśli mam do kogoś coś pilnego - dzwonię lub piszę SMS. Wiem, że jeśli ktoś będzie miał coś pilnego do mnie - też wybierze taką formę!
I jasne, pierwszą rzeczą, którą kupię w Bangkoku będzie karta SIM i internet (ostatnio też tak było🙈), ale zrobię to by ogarnąć transport i nocleg, a nie by sprawdzić czy przez moją nieobecność w sieci świat czasem nie spłonął ;) Jeśli nie jesteś gotowa na krok o którym mówię, pomyśl o tych wszystkich razach, gdy czekałaś na kuriera z paczką i specjalnie nie wychodziłaś z domu, a on cię olał i zostawił paczkę w punkcie, albo napisał, że przyjedzie jutro🙄
Dziewczyno! Życie Ci przelatuje przez palce na tym czekaniu!
Napisałam to pod wpływem wiadomości z uczestniczką wyzwania, której smartfon przyrósł do ręki bo wiecznie czeka! ;) zdjęcie zrobiłam 3 lata temu po Azji, kojarzy mi się z wolnością!
#szczerze_pisząc #motywacja #wyzwanie #aniamaluje #powiadomienia #stres

Dziewczyno, jeśli czekasz jak na...

Nie wiem jak szybki musiałby być aparat, aby uchwycić ten uśmiech na mojej twarzy😅 niestety mam domyślny bitch face, co nie znaczy, że odpowiada on temu co dzieje się u mnie w środku ;). Faktem jest jednak, że ludzie zawsze zauważają „ty się uśmiechasz” gdy się uśmiecham, bo jak ten uśmiech długo jest na mojej twarzy, to znaczy, że jest mi dobrze i błogo.
Ale dzisiaj to się śmieję cały dzień🤣 Nie dość, że wszystko mi fajnie wyszło, to jeszcze rozbawiły mnie do łez wasze wiadomości o tym, co dziwnego zrobiłyście podczas PMS🤪. Chodźcie na stories, jest fajnie! (Serio ten uśmiech jest rzadki, nie umiem się tak uśmiechnąć sztucznie, musi być totalnie autentyczny!)
#aniamaluje #szczerze_pisząc #zamioculcas #plantlady #crazyplantlady #pms #blogerka #uśmiech #radocha #frajda

Nie wiem jak szybki musiałby...

Ależ ja miałam od kilku dni podły humor! Niczym kiepski detektyw chwytałam się banalnych tropów, jak osłabienie i rozdrażnienie po chorobie, ciśnienie, pełnia księżyca, zły stan powietrza... Ten stan narastał od kilku dni, a ja miałam takie „wtf, o co ci chodzi dziewczyno?” Wszystko w życiu idzie jak trzeba, niektóre rzeczy nawet lepiej, skąd ten nastrój?
Zrzuciłam wszystko co mi leżało na wątrobie i co mnie gniotło w różnych sytuacjach, ale nie pomogło.
W życiu bym nie wpadła na to, że z opóźnieniem trzepnęła mnie książka i czytanie o szalenie skomplikowanej sytuacji w Myanmarze (Birmie).
Tak już czasami mam, że reaguję z opóźnieniem. 
Czasami zadziwia mnie z jaką lekkością jednego dnia przeżywam frustrację, bo w żaden sposób nie mogę spuścić napięcia, a drugiego mam wyborny humor, uśmiecham się szeroko i zaśmiewam z prymitywnych memów.
Tylko czemu zawsze to uwolnienie przychodzi wtedy, gdy pozwolę sobie na te brzydkie emocje i przestanę z nimi walczyć?
Pewnie z tego samego powodu, dla którego ludziom wychodzi podryw gdy odpuszczą, a nie desperacko próbują bardziej.
Ale mi teraz dobrze po pozbyciu się tego dziwnego ładunku! Uczucie jak zdjęcie niewygodnych butów po całym dniu! Albo jak dobiegnięcie do domu i zrobienie siusiu po godzinie wstrzymywania resztką woli🙃

Super ważna lekcja dla mnie: bardziej poddawać się falom, nie walczyć z nimi, bo się utopię!

#tajlandia #thailand #podróże #podróżemałeiduże #aniamaluje #szczerze_pisząc

Ależ ja miałam od kilku...

Którą Anią dzisiaj jesteś? 1 czy 2? I tak się zawsze kończy z nogami na ścianie🤣, ale taka mała refleksja, którą chcę się podzielić - jestem z siebie dumna! Kiedy bardziej chorowałam, wymyśliłam sobie, że muszę mieć w życiu coś, co da mi niezależność i pozwoli zarabiać nawet wtedy, gdy ja nie będę w stanie pracować. Aż do wczoraj nawalało mnie gardło, więc napakowałam czas spotkaniami towarzyskimi i nawet wciągnęłam serial, bo z pracką mimo chęci to jakoś nie szło. I super czuję się z tym, że:
- MOGŁAM.
Nie żyję bez poduszki finansowej, mogę powiedzieć sobie - Ania, teraz nie pracujesz, zluzuj
- nic nie robiąc* i tak zarabiałam. Moja wydana w 2013 książka, której w ogóle nie promuję bo mi się już nie podoba(!) jak co roku złapała się w styczniowe flow i dała mi hajs. 
I to jest super rzecz, za którą jestem bardzo wdzięczna, bo i tak pozwalam sobie na miesiąc w Azji (podczas którego nikt nie zwolni mnie z płacenia za mieszkanie itp), a tutaj niemiłe niespodzianki nie niszczą mojego komfortu.
Ogromnie mnie to cieszy, bo wiem, że wiele osób „nie może sobie pozwolić na L4” z grypą, bo niższa pensja oznacza kłopoty finansowe a normalnie jest na styk😪O ile w ogóle są ubezpieczonymi szczęśliwcami na etacie!
Cieszę się, że udało mi się od tego uchronić! *przesadziłam z tym „nic nie robiąc” bo believe me or not - pytania do wyzwania i wyzwanie sprawiają, że siedzę na IG 5h dziennie😰 ale robię to za darmo i od siebie, nigdy nie prosiłam o patronite itp, więc still - nie robię w styczniu nic zarobkowo.

Cholernie mnie to cieszy, że mam komfort życia bez strachu i chociaż nie zarabiam bardzo dużo, to mogę sobie pozwolić na luksus chorowania.
I przeraża mnie, że w 2020 chorowanie stało się luksusem. 
Strasznie! 
#aniamaluje #szczerze_pisząc #książka #czytam 
#parisvibes #neutralstyle #styledujour #lookdujour #parisstyle #classicstyle #womenwithstyle #theparisguru #frenchvibes #parismood #modeaparis  #aestheticlypleasing #aestheticoutfit #postitfortheaesthetics #ootdsubmit #darlingdaily

Którą Anią dzisiaj jesteś? 1...

Czy nie możemy próbować być TROSZKĘ lepsi bez tej całej napinki?
Bez zawstydzania nastolatek na utrzymaniu rodziców, że nie mają każdej jednej rzeczy eko i zero waste i w ogóle instagramowa policja approved?
Bez wytykania komuś lotu na chrzciny kuzynki, bo ślad węglowy i straszne zło?
Komuś, kto zaczął przygodę z byciem wege, że robi za mało?
 Nie podoba mi się napinka wyzwalająca poczucie, że jeśli stać cię tylko na malutki kroczek, to jesteś ZŁY I NIEDOBRY. Nie jesteś!
Wrzucając  jakieś linki do swoich starych tekstów (powiedzmy do 2016) często zaznaczam: dzisiaj napisałabym to inaczej. Dlaczego? Bo jestem bardziej empatyczna i rozumiejąca, złagodniałam. Nie lubię rewolucji, wolę łagodną ewolucję i dojrzewanie do zmian. Dlatego chociaż sercem jestem np. za bardziej eko, tańszymi i zdrowszymi (może za rok ukażą się badania, że jednak nie!) kubeczkami menstruacyjnymi, to nie wyobrażam sobie zawstydzania kobiet, dla których ten krok to za dużo. Bo mogę edukować i wyjaśniać, ale jestem za wyborem. I rozumiem gdy jest inny niż mój!
Tak samo jak rozumiem, że ktoś kupi bikini za 50 zł, na aliexpress zamiast takiego samego za 150 w sieciówce, bo ma ogólnie po opłaceniu wszystkiego 400 zł w budżecie i o takim szytym w Polsce w duchu eko to może pomarzyć. 
Chciałabym abyśmy bardziej próbowali się rozumieć, a mniej oceniać i osądzać. Pokaz innym jak żyjesz, zainspiruj do czegoś fajnego, ale nie wywołuj poczucia, że jest gorszym człowiekiem. Po co?
Nie zawsze da się wybrać idealnie, warto pomyśleć, że inni dokonują najlepszych wyborów jakich potrafią.
#noshame #aniamaluje #szczerze_pisząc #piesek #dogsofinstagram #wakacje #lato #toniemojpies #niestety

Czy nie możemy próbować być...

Jakiś czas temu wróciłam do robienia sobie autoportretów. Kiedyś dawało mi to frajdę, potem uznałam za dziecinne i głupie. Dzisiaj uważam, że dziecinne to jest nazywanie rzeczy przynoszących frajdę dziecinnymi🙃

Gdyby nie samowyzwalacz i kilka serii, to pośród kilku całkiem niezamierzonych sexy póz, nie znalazłabym tej! Perełka🤣
Mama całe dzieciństwo mi mówiła: usiądź jak człowiek! 
Dzisiaj to samo mówi mi fizjoterapeuta. A moje nogi plączą się na przedziwne sposoby i na krześle i na tym legowisku, które zrobiłam sobie do czytania😅
Co jest ironiczne, bo mam szeroki parapet o którym zawsze marzyłam, że czytanie z kubkiem gorącej czekolady w oknie... kupiłam nawet piankę tapicerską na ten parapet by było miękko w tyłek i co? W ogóle na nim nie siadam! 
Fun fact: kiedyś potrafiłam założyć sobie nogi za głowę, ale raz nie mogłam się z tego potem rozplątać😅
Czy są tu jakieś osoby dzielące mój problem z nogami? Odezwijcie się, może moja mama zrozumie, że to nie jest moja złośliwość, że przy obiedzie zdarzyło mi się siedzieć po turecku🤦🏻‍♀️ #aniamaluje  #szczerze_pisząc #czytanie #książka #nogi #autoportret #interiordesign #zamioculcas #plants

Jakiś czas temu wróciłam do...

No i jak, miała być realizacja postanowień „od nowego roku” a jakoś kacyk i zmęczenie nie sprzyjają treningowi a ze zdrowym odżywianiem też ciężko?
Startuję z czymś banalnym, bo cóż może być bardziej oklepanego niż wyzwanie styczniowe?🤪Ale na zachętę powiem, że miało wystartować rok temu, ale uznałam, że jest niedopracowane. Dałam je dziesięciu osobom, które przesłały mi swoje uwagi, podzieliły się trudnościami i je ulepszyłam.
UWAGA! To nie jest jedno z tych pięknych wyzwań, gdzie zapisujesz swoje wyniki w ślicznym notesie brokatowymi cienkopisami. Tu trzeba trochę pozasuwać w realu, nie w marzeniach!
Nie chciałam, by było jak te wszystkie rzeczy z pinteresta albo filmiki z pięciominutowymi DIY, które oglądasz, mówisz pod nosem, że fajne (a może nawet zapisujesz w zakładkach!) ale nigdy nie realizujesz🤫
Ono jest po prostu skuteczne.
30 zadań, na które jest 45 dni.
Lżejsze i trudniejsze.
Codziennie na stories! 
Aha, oczywiście wystartowałam z wyzwaniem, ale nie wymyśliłam nazwy, więc przygarnę propozycje 
#wyzwanie #nowyrok #motywacja #aniamaluje #szczerze_pisząc #nogi #nylons #rajstopy #kropki #kropeczki #polkadot #zamioculcas

No i jak, miała być...

Nadchodzi fala podsumowań  od tych, którym wszystko się udało (i fajnie!👏🏻) a przyznam, że nie zrealizowałam żadnego kluczowego celu na 2019🤪
I nie jestem zła! Ani trochę!😲
Miałam jakieś założenia odnośnie tego, co bym chciała osiągnąć.
A potem poczułam, że sama kasa jest dla mnie za małą motywacja i mogę to zrobić, ale nie czuję z tego radochy. 
W 2019 dałam sobie plaska w twarz i zastanowiłam się , czego NAPRAWDĘ CHCĘ. Nie zawsze to były fajne myśli! ✅przestałam uciszać ten głos, który mówił czego pragnę, a który uciszałam, bo nie pasował mi do moich wyobrażeń o mnie samej.
Ale kiedy ich posłuchałam, to o jeju! Zaczęło mi być fajniej w życiu. ✅ Np. niedziele tylko dla mnie (dzisiaj to święto ruchome). Nie zdawałam sobie sprawy jak ja bardzo potrzebuję przestrzeni TYLKO dla siebie! ✅ Jestem asertywna bez poczucia winy i strachu przed tym, że ktoś uzna mnie za niemiłą (nie muszę być miła!)✅ Piszę bloga znowu dla przyjemności, bo choć Wasze propozycje tematów są super, to ja muszę czuć moment i dać myślom dojrzeć, nie jestem wyrobnikiem tworzącym na zawołanie. Nie chcę być!
✅ Przestałam patrzeć  na liczby i zastanowiłam się, czy w ogóle chcę być instagramerką i blogerką. Nie chcę. Chcę być Anią, która ma bloga i instagrama.

To był naprawdę dobry rok, chociaż nie postawię spektakularnych ptaszków na kartce z celami! Jak ja mogłam w ogóle mieć cele, nie wiedząc czego chcę?🙈
To był mój taki gap year, w którym przypadkiem zarobiłam najwiecej w życiu (i większość przehulałam!) ale niczego nie żałuję!

#aniamaluje #szczerze_pisząc #barcelona #parkguell #sukienka #podróże #podróżemałeiduże #catalunya #cele #podsumowanieroku #podsumowanie2019 #motywacja

Nadchodzi fala podsumowań od tych,...

ROZWOJOWY CZWARTEK : ZRÓB COŚ WRESZCIE!

Ostatnio pisałam o tym, że ludzie narzekają, a nic nie robią aby zmienić to, na co narzekają. No i tak zrodziło się kolejne zadanie.
 Całkiem niedawno, bo pod koniec ubiegłego roku stwierdziłam twardo, że chcę w końcu poprawić swój stan zdrowia. (Tak, znowu posłużę się tym przykładem, chociaż ktoś mi właśnie zarzucił, że w sumie, to nic mi nie jest i jestem hipochondryczką 😛 Serio, chciałabym.)
Ale do rzeczy. Zapisałam sobie na kartce wszystko, co do tej pory zrobiłam, aby sobie pomóc. Do tej pory wydawało mi się, że zrobiłam dużo. Wiadomo, lekarze, skierowania, leki, czytanie czegośtam… i nagle zorientowałam się, że poza bieganiem do lekarzy do których mnie kierowano i postępowaniem wg. ich rad i zaleceń oraz masakrowaniem swojego organizmu lekami z masą skutków ubocznych (ostatni okres miałam prawie rok temu! -.-) nie zrobiłam tak naprawdę NIC.
Nie kryję – zabolało mnie to. Zawsze myślałam, że wypruwam sobie flaki, żeby sobie pomóc, wydaję kupę kasy na lekarstwa, rezygnuję z wielu rzeczy, jadę zamiast na kolokwium na badania na które czekam na kilka miesięcy a potem staję na głowie żeby dostać jakiś termin na zaliczenie… Ale zadałam sobie pytanie Czy moje dotychczasowe działania przyniosły oczekiwane skutki?

Odpowiedź prosta : nie.
Więc znowu pomedytowałam nad kartką i wypisałam wszystko inne, co jeszcze mogę zrobić. Wymyśliłam jedną rzecz : przeczytać wszystko na temat płuc, oskrzeli i układu oddechowego… niezadowolona poszłam spać.
Zaraz po przebudzeniu miałam mnóstwo pomysłów i zapisałam całą kartkę.
Od działań typu całkowita zmiana myślenia, po kontaktowanie się ze specjalistami z zagranicy, czytanie po angielsku, przez medytację aż do różnych dziwnych praktyk.

I co?
Do tej pory jak zapomniałam jakiejś tabletki to każdy “atak” duszenia się był bardzo groźny, czasami traciłam przytomność.
A teraz nie biorę nic chemicznego i żyję 🙂
Jedna pozytywna zmiana pociągnęła za sobą MASĘ kolejnych. Słucham medytacji, skupiam się na swoich myślach, “kręcę” sobie leki z substancji występujących w naturze (dzięki cudownym wskazówkom lekarzy z UCLA), rozciągam swoje ciało tak, żeby płuca miały pełną swobodę (jeszcze trochę, a zrobię ten mostek!). Nie powiem, żeby było idealnie, bo będzie zbyt cukierkowo i skłamię, ale doszłam do stanu w którym bardziej panuję nad swoim organizmem. I zachęcona tymi pozytywnymi zmianami mam apetyt na więcej. No i przy okazji trenuję angielski, bo rozmawiam z lekarzem przez Skype’a. Tylko wczesne wstawanie przy tym kuleje, bo trochę męczy mnie różnica wynikająca z innej strefy czasowej 🙂

Tak więc, krótko pisząc :
wysyłasz CV i nic – skończ narzekać, zmień coś. Nie w innych, nie w rekruterach, w sobie!
masz depresję dwubiegunową i nic – zmień coś!
nie masz znajomych i wkurzasz się , że nie masz z kim wyjść – zmień coś!
jesteś gruba, chcesz schudnąć, ale waga ani drgnie – zmień coś! Od oglądania inspiracji na tumblr nikt jeszcze nie schudł!




Nigdy nie myślałam o sobie jako o kimś, kto zwala winę na innych. Dopiero zapisanie tego wszystkiego co robię solidnie grzmotnęło mnie między żebra. Usłyszałam od siebie samej Dziewczyno, weź się w garść i zrób coś z tym, bo będzie tylko gorzej.  If you change nothing, nothing will change

Jeśli kogoś zabolało to co piszę – tak, miało.
Nie lubię już wymówek typu “to nie takie proste…” albo “łatwo Ci powiedzieć”. Chcesz tych zmian, czy nie?

Uściski, Ania

86
Dodaj komentarz

avatar
36 Comment threads
50 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
0 Comment authors
JustaDorARTtheaAniamalujeAnonimowyVicky Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Anonimowy
Gość
Anonimowy

Cześć. Chciałabym bardzo prowadzić bloga (Tematyka podobna do Twojego) Ale brak mi do tego motywacji.
Ty pewnie bierzesz motywacji z tego, że Twojego bloga przegląda mnóstwo osób i pisze komentarze. Lecz wiadomo, że na początku tak nie jest. Dużo czasu minęło aż ludzie "odkryli" tego bloga? 🙂
Jest świetny i przeglądam go codziennie. Pozdrawiam!

Zyskowa
Gość

po prostu zacznij, dobrego bloga czytelnicy sami odkryją, podeślij mi linka, ja z chęcią zajrzę na blog o takiej tematyce. Poza tym myślę, ze najważniejsze mieć z tego przyjemność i pisać choćby dla siebie, a nie robić to ze względu na czytelników.

Zyskowa
Gość

chcę! idę pokręcić hh. Bo nie robię nic dla swojej sylwetki, oprócz kilkudniowych ćwiczeń, które wynagradzam sobie potem słodkościami:(

Barb Brussels
Gość

Oj, skad ja to znam!

Gaffi
Gość

Ty masz zupełną rację.
To ile wychodzi od nas owocuje w przyszłości, ale czasami łapie się na tym, że nie robię wszystkiego co bym mogła z powodu zwykłego lenistwa a czasami strachem przed zmianą lub krytyką. Ale znam osobę, która się nie poddaje i jest konsekwentna, powoli osiąga to co założyła. Zmuszam sie dlatego czasami bo jakiś wewnętrzny czart blokuje moje działania i tylko ja mam na to wpływ;-)

DorARTthea
Gość

Tak, to dobry temat na kolejne rozważania. Lubię Twoje rozwojowe czwartki, kilka z nich bardzo mi pomaga, odkąd zaczęłam COŚ robić w kilku sprawach… Czytając ten wpis, i ten poprzedni w temacie nicnierobienia i narzekania, pomyślałam sobie, że jednak są rzeczy, których nie robimy, mimo, że wiemy jak bardzo trzeba je zrobić, "chcemy"…a jednak jak przychodzi co do czego, nie robimy…Dlaczego? To tak, jakbyś miała rozmawiać z tym lekarzem przez Skype (wiesz, po co, masz nadzieję na poprawę stanu dzięki temu)…ale (załóżmy) masz blokadę przed mówieniem w innym języku. Jeśli sobie nie uświadomisz DLACZEGO nie podejmujesz prób nawiązania kontaktu z… Czytaj więcej »

Szuszi
Gość

Bardzo podoba mi się ten wpis, bardzo 🙂 Aż czuję taki pozytywny dreszczyk emocji 😀 Bardzo się cieszę, że już jest lepiej i mocno wierzę w moc ludzkiego umysłu, więc oby tak dalej, niech wszystko idzie w dobrym kierunku!
Ciekawi mnie bardzo czy próbowałaś jogi… 🙂 Moja siostra ostatnio zaczęła i zamierzam się przyłączyć, bo podobno to naprawdę skutkuje.
Trzymam kciuki za Ciebie!

PS Dziś robię swój pierwszy rozwojowy czwartek, trzeba coś zmienić 🙂

Szuszi
Gość

ja doskonale wiem, że nic nie robię, może dlatego mnie to nie zabolało, a zmotywowało 😀
w takim razie polecam Ci stronkę http://www.joga-medytacja.pl/ 😀
właśnie ogarnęłam 15 minutową sesję, wyszła mi 40 minutowa, bo nie mam intuicji czasowej 😀 napisz potem czy Ci się podoba i w ogóle 🙂

Vicky
Gość

Jeju jak ja Cie uwielbiam 🙂

Vicky
Gość

Duzo ostatnio czytam o zywnosci, o tym co znajduje sie w produktach ktore kupujemy I jak wplywaja one na nasze cialo I zdrowie. blog cudowne diety, ktory pilecilas w poprzednim poscie rowniez mnie bardzo zainteresowal. Zaczelam karmic swoje cialo tylko tym co dla niego najlepsze (oczywiscie jesli nagle najdzie mnie ochota na marsa to poprostu go zjem bo od jednego batonika jeszcze nikt nie umarl). Codziennie dowiaduje sie czegos nowego, szperam w internecie I wcielam w zycie. To jest moj cel, zadbac o siebie od srodka 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

super! bardzo mi się podoba to nastawienie, sama muszę wziąc się w garść 😉
Pozdrawiam!

Agata
Gość

Gratuluję Ci zmiany myślenia! I cieszę się, że metody naturalne działają. Kryje się w nich ogromna moc. Bardzo motywujący wpis, idę się zabrać tą metodą za kilka spraw 🙂

DorARTthea
Gość

To się tyczy wszystkiego! Jakość nie zawsze jest tożsama z ceną. Np najlepsze jakościowo tkaniny to te z odzysku z "ciuchów" (dawniej produkowali trwalsze, a nie obliczone na jeden sezon), a najlepszy kosmetyk wszechczasów to dla mnie…siemię lniane za dwa złote paczka, starczy mi chyba na pół roku!
Dobrze, że sobie zdajesz sprawę z medialnego marketingu. Bo to nie jest informacja, tylko reklamowanie najdroższych produktów!

Madzia B
Gość

Uwielbiam Twoje rozwojowe czwartki, zawsze dają kopa w tyłek! Ja właśnie zaczęłam działać zamiast narzekać i jest to o wiele przyjemniejsze!

tonia
Gość

Bardzo motuwujący post i świetnie jak kogos zabolało (np mnie 😛 ) – zabieram sie do roboty 😉

BogusiaM
Gość

prawda zawsze boli:p

Enka
Gość

o matko… właśnie takiego czwartku mi było trzeba! nie potrafię się skutecznie zmobilizować do działanie i dlatego żyję od dłuższego czasu w czarnej d**pie…. trzymaj za mnie kciuki 🙂

Ania
Gość

plik ściągnięty, teraz czas wybrać cel i poprawić go. Twój blog jest niesamowity!

Maxi A.
Gość

Chciałam schudnąć i rok 2013 ogłosiłam rokiem zmian:) Wzięłam się zawzięłam i chodzę na siłownię:) I podoba mi sie bardzo!! To była dobra decyzja:) Czekam teraz na efekty.

agazmaluje@gmail.com
Gość

Nie mieć okresu przez rok – rewelacja! Zawsze jest pozytywna strona, oszczędzasz na podpaskach i tamponach 🙂 Tak, u mnie pora też coś zmienić 🙂 Kwestia z szukaniem pracy i CV była zdecydowanie dla mnie 🙂

Nadine
Gość

Ja walczę o spoko-sylwetkę (niestety w ostatnich dniach naukę zagryzam słodkościami i właśnie kończę drugie piwo. I chciałabym… Naprawdę chciałabym poprawić powieść i w końcu ją gdzieś wysłać.
Chociaż jak tak teraz się zastanawiam… Właściwie dlaczego się za to nie biorę? Chyba boję się, że "to nie przejdzie"…

Nadine
Gość

Marzyłam zawsze o tytule w księgarni. Jeszcze nikt nigdy nie dostał całej mojej powieści do przeczytania. Jej, ja naprawdę boję się, że nikt tego nie zaakceptuje. To strasznie smutne.

Nadine
Gość

Aniu, a może by tak post motywacyjny o osiąganiu celów długoterminowych (takich jak pisanie powieści…)? Taki kopniak bardzo by się przydał. Dobrze kopiesz. 🙂

Jak napiszę licencjat (dałam sobie czas do końca lutego) to biorę się za poprawki i wysyłanie. Przysięgam.

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Aniu, myślałaś kiedyś o zajęciu się motywowaniem ludzi zawodowo? Śledzę rozwojowe czwartki i zawsze wyczekuję na kolejny odcinek 🙂 i nawet czwartki zaznaczam zielony kwadracikami które stworzyłaś. A słoik jest wspaniały! mam już 4 karteczki

Nadine
Gość

Coaching. 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

BARDZO byś się nadawała! Pomyśl o tym na poważnie, zastanów się. Być może wiele ze swoich mądrości czerpiesz z książek, ale chyba kluczem do sukcesu jest to, co masz – potrafisz te rady i mądrości odnieść do życia, wycisnąć z nich miąższ, to, co jest najbardziej wartościowe, nie podajesz truizmów, tylko motywujesz do działania. Niby to tylko jeden z kilku(nastu) tego typu postów na blogu, a jednak ma się wrażenie, jakbyś z każdym rozmawiała indywidualnie.

Anonimowy
Gość
Anonimowy

nie czuję się wystarczająco kopnięta Twoim tekstem… wiem, że powinnam zrobić mnóstwo rzeczy ze swoim życiem, bo nie daję rady i długo tak nie pociągnę, a z czasem robi się coraz ciężej, ale nie mam siły, fizycznej siły co jest najśmieszniejsze, cały czas czuję się jak po roku ciężkich robót na syberii…

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Anonimku, pierwszym krokiem być może powinny być badania profilaktyczne – przede wszystkie pełna morfologia. Może masz anemię, a może problemy z tarczycą? U mnie tak właśnie było. Miałam ciężką anemię i niedoczynność tarczycy, walczę z tym od dwóch lat i dopiero teraz widzę poprawę. Wyniki mam coraz lepsze, coraz więcej siły i energii, spinam tyłek i walczę o siebie i swoje marzenia. Miałam dość myślenia typu: "nie mam siły na nic, nic mi się nie chce, nie dam rady tego zrobić". Naprawdę czułam się przemęczona, do tego doszły różne smutki i skłonności do depresji, ale zmiana diety, nawyków, podejścia do… Czytaj więcej »

Chill Cake
Gość

ze wszystkim się zgadzam… no, prawie. co do ględzenia o figurze – kurde, no raczej, że od gadania się nie chudnie (inną sprawą oczywiście są choroby, których skutkiem ubocznym jest otyłość, ale mam nadzieję że o takich przypadkach nie myślałaś, kiedy pisałaś ten post), ale jeśli chodzi o depresję… no tu już sprawa niestety nie jest taka prosta, bo nawet jeśli w epizodzie manii lub zdrowia psychicznego (cały czas rozpatruję dwubiegunową, o której napisałaś) sobie postawimy jakieś cele i zaczniemy do nich dążyć, to kiedy przyjdzie epizod depresyjny, może zabraknąć siły do ich realizacji… wiem, bo, powiedzmy, byłam w podobnym… Czytaj więcej »

Megalaska
Gość

ja zastanawiam się nad sprawą związaną z pracą, jestem studentką, szukam pracy, zgłaszasz się na rozmowy kwalifikacyjne ale nigdzie nie chcą mnie przyjąć, często słyszę ze potrzebują ludzi do pracy na weekend a ja w weekend ide na uczelnie wiec w pracy nie moge byc albo mowią ze nie dadzą mi tyle dni wolnego bo dla pozostalych pracownikow byloby to niesprawiedliwe, denerwuje mnie to ze nigdzie nie chcą mnie przyjąć do pracy, ale pomyślę nad Twoim wpisem, przeczytam jeszcze raz i zastanowie się co mogę zmienić zeby w koncu dostać się do jakiejś pracy:) Pozdrawiam Cię i przy okazji zapraszam… Czytaj więcej »

Nikola
Gość

A ja na nieco inny temat- mówisz, że chcesz zrobić mostek. Możesz się podzielić jakimiś ćwiczeniami? Mamy z tym ogromny problem, a bardzo mi zależy i po prostu nie wiem, na których partiach i jak mam się skupić. 😉

Cosmetics Freak
Gość

Potrafisz zmotywować do działania:)

Fraise26 (My strawberry fields)
Gość

Tak samo jak Ty borykam się od dłuższego czasu z chorobą i poza latanie do lekarzy nie zrobiłam nic sensownego, żeby sobie pomóc. Dzięki za motywację do działania!

Zulka
Gość

Bardzo zachęcam Cię, żebyś dała drugą szansę jodze. I nie z płyty czy z netu, bo ćwiczyć samemu można świadomie dopiero po jakimś czasie, ale w prawdziwej szkole jogi u doświadczonego nauczyciela. Jeśli jesteś z Warszawy, mogę polecić Ci sprawdzone miejsca. I jeszcze dodam, że pozytywne działanie jogi sprawdzam na sobie od 2,5 roku 🙂

strī-linga
Gość

tak, rozwojowe czwartki są potrzebne nam wszystkim.

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Serio!

Marta - MC
Gość

a ja cały tydzień robię to co lubię i co mnie rozwija – polecam każdemu "rozwojowy tydzień" ;D
obserwuję 🙂

rouesik
Gość

Zamierzam przytyć 5kg! Mam niedowagę odkąd pamiętam i jestem często wyczerpana po "byle czym". Niby staram się więcej jeść, ale z przewagą na "niby" więc taki wstrząs dobrze mi zrobi.

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Należysz do typu studentów, którzy wszystko kserują, czy raczej do typu, który czyta książki i sam robi notatki? 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Tak zapytałam, bo też jestem na pedagogice, a konretnie na terapii pedagogicznej i tak przy okazji zbliżającej się sesji mnie natchnęło ;d wkurza mnie, że muszę strasznie dużo czasu poświęcać na mało istotne rzeczy (ok, może nie mało istotne, ale na pewno nieużyteczne) typu historia, czy filozofia. A niestety te najważniejsze przedmioty często prowadzone są po łebkach. A szkoda

Katarzyna
Gość

Czasem szpilke trzeba wsadzic 😉 Zabolalo 😉 A nie naleze do osob, ktore sie uzalaja nad soba i zwalaja wine na innych.

Powodzenia ze zdrowiem 🙂

Kokodylek
Gość

Ostatnio sama doszłam do takich wniosków Chociaż wydają się na pozór oczywiste, to wiele osób zapomina, że chcąc zmian, należy działać 🙂 Pozdrawiam.

CZEKO ADA
Gość

Koniec z wymówkami – działamy! Podoba mi się 🙂

Talia
Gość

Świetny post 🙂 Bardzo motywujący. Ja moimi sukcesami i porażkami w realizacji celów dziele się na blogu 🙂

Magda Zieterska
Gość

Fajny blog . 🙂
Zapraszam do mnie : http://modowyszpital.blogspot.com/

Bina!
Gość

dobra opcja 🙂 ja od zeszłego roku wcielam w życie coś podobnego, zdałam sobie sprawę, że wszystko zależy ode mnie! życia nikt za mnie nie przeżyje i to ja musze nim kierować jak najlpiej zmieniając to, co mogę i powinnam zmienić w swoim postępowaniu 🙂

Anonimowy
Gość
Anonimowy

Depresja dwubiegunowa jest praktycznie niemożliwa do wyleczenia. Jest to depresja, która ma dwie fazy: fazę popularnej depresji (obniżenie nastroju, melancholia) i manii(gadatliwości, ciągły przymusu bycia w ruchu, mocno zawyżona samoocena). Taką depresję miał m.in Roosevelt 🙂
Natomiast jednobiegunowa jest do wyleczenia za pomocą terapii i leków.
Pozdrawiam! 🙂

obserwatorka
Gość

Z tym CV to jest taki paradoks – chodzi o doświadczenie… a jak można mieć doświadczenie, skoro nie przyjmują do pracy bez? A pracowałam tylko raz, nie licząc trzech lat nauki pod kierunek turystyczny. Nieważne, jutro po raz kolejny atakuję rekrutów aplikacjami:) Nawiasem pisałam o Twoim słoikowym pomyśle i dwie osoby z tego skorzystały(ją). 🙂 A ja dziś szukałam słoika, oczywiście okazało się że nie mam… poczekam, aż ktoś zje ogórki, albo sama to zrobię.

obserwatorka
Gość

Mam wrażenie, że Ty masz na wszystko rozwiązanie, surowa z Ciebie kobieta.:P Właśnie nie chcę wolontariatu, a krótką praktykę hotelową mam za sobą. Myślałam też o freelancingu, ale musiałabym pisać po angielsku a trochę obawiam się błędów gramatycznych. Jeden błąd i odpadasz. Będę dalej szukać pracy, w końcu coś się musi znaleźć. :]

obserwatorka
Gość

Dziękuję za podpowiedź. Na razie spojrzałam pobieżnie, ale nie widzę informacji na temat możliwości zapłaty na zagraniczne konto. jeszcze obadam tą stronę i ewentualnie pogrzebię za czymś podobnym. nie ma nic lepszego nad zarobek z pracy przy czymś, co się lubi

Justa
Gość

cel: poprawić stan mojego brzucha
co zrobię?
używanie balsamu !codziennie!
jeden dzień z a6w raz w tygodniu
kręcenie hula hop (nowo zamówionym ;))

wiem że mi się uda, bo zamalowuję kratki na zielono i czerwono.
Dziękuję!
(moje rzęsy już są wdzięczne za codziennie smarowanie wazeliną c:)

Justa

Previous
Share week, czyli ulubione blogi
ROZWOJOWY CZWARTEK : ZRÓB COŚ WRESZCIE!