Kiedyś stresowałam się, że to co polecam nie spodoba się komuś, kto skorzystał z mojej rekomendacji. Dzisiaj mam z tym luz. 
Nie podobał mi się Paryż, podobał Lwów. Wiecie dlaczego, wiecie co lubię - to jest ok, że czasem mamy różny gust, upodobania, zachwycają nas różne rzeczy.
Ktoś zwiedzając ruiny będące symbolem walki kultur i cywilizacji wzruszy ramionami i powie „kamienie jak kamienie”, albo zrobi sobie popielniczkę z zabytkowej kolumny.
Kogoś zachwyci przyroda, ktoś inny powie, że drzewa jak drzewa.
Jeden cieszy się na deszcz, bo rosną mu warzywa, drugi płacze, bo chciał się opalać.
Od kiedy myślę o tym w ten sposób, to zrzuciłam z siebie całą presję odpowiedzialności. Całkiem fajnie!
Jestem ciekawa, czy jest jakieś miejsce, które cię totalnie zachwyca, a inni tego zachwytu nie podzielają ;) #podróże #podróżemałeiduże #blogerka #aniamaluje #szczerze_pisząc #wakacje #lato #tunsia #tunezja #zakochaniwtunezji #discovertunisia @discover_tunisia @sunfunholidays #pranie #sukienka #100dnibezspodni #afryka #tunis

Kiedyś stresowałam się, że to...

Long time no selfie!

Jaki jest sens wstawiać nieaktualne selfie, bo zmieniło się kolor włosów? Chyba żaden, ale mam taki problem, że rzadko umiem cieszyć się obecną chwilą. Moje myśli albo dotyczą czegoś, co było, albo (to częściej!) tego, co nadchodzi. Jakiś deadline, projekt, kolejna podróż. Nieustannie jestem głową w miejscach innych, niż jestem ciałem. Kiedyś bardzo pomagało mi na to bieganie - miałam swój ustalony czas na gonitwę myśli. Chyba pora do tego wrócić! #tuiteraz #szczerze_pisząc #aniamaluje #podróże 
#tunezja #zakochaniwtunezji #discovertunisia @discover_tunisia @sunfunholidays #blogerka #blogerkapodróżnicza #travelblogger #podróżemałeiduże #kropki #sukienka #selfiaczek #tunisia

Long time no selfie! Jaki...

Rzadkie zdjęcie mnie cieszącej się chwilą i nie reagującej na obiektyw jak na lufę karabinu. Monastyr 2019, koloryzowane.
##tunezja #zakochaniwtunezji #discovertunisia @discover_tunisia @sunfunholidays #Tunisia #wakacje #monastir #monastyr #lato #kropki #sukienka #100dnibezspodni #aniamaluje #podróże #podróżemałeiduże #blogerka #travelblogger

Rzadkie zdjęcie mnie cieszącej się...

Lecąc do Tunezji miałam jeden plan - uporządkować swoje myśli i całkowicie odpocząć. Bardzo lubię oddzielić się od grupy i pozachwycać się albo pomyśleć. Na tym wyjeździe to bez sensu. Ekipa jest tak fajna, że bardzo przyjemnie jest po prostu ludzi słuchać. Każdy ma do opowiedzenia coś, co w jakiś sposób mnie wzbogaca. Uwielbiam poszerzać swoją bańkę filtrującą i podróże są do tego idealną okazją, ale z tego wyjazdu wracam też z dużą listą książek do przeczytania. #Tunisia #wakcje #podróże #podróżemałeiduże #blogerka #blogerkapodróżnicza #lato #afryka 
#tunezja #zakochaniwtunezji #discovertunisia @discover_tunisia @sunfunholidays

Lecąc do Tunezji miałam jeden...

Wrzucam dwa, bo nie wiem które lepsze. Oczywiście kolory domalowałam sobie sama (realne znajdziecie u @ewaszabatin ) ale chyba najbardziej w podróży lubię właśnie przystanąć, wystawić mordkę do słońca, zachwycić się widokiem. Fajnie!
#osiolek #osioł #donkey #tunezja #wakacje #podróże #podróżemałeiduże #blogerka #travelblogger #tunezja #zakochaniwtunezji #discovertunisia @discover_tunisia @sunfunholidays

Wrzucam dwa, bo nie wiem...

Bardzo podoba mi się ta fotka! Idealnie oddaje klimat Hammametu. Niebieskie drzwi, białe ściany i dużo koteczków. 
#hammamet #podróże #podróżemałeiduże #kotki #koty #catstagram #tunisian_girl #wakacje #tunisia #blogerka #blogerkapodróżnicza #kotełki 
#Tunezja #zakochaniwtunezji #discovertunisia @discover_tunisia @sunfunholidays 
Fot: @super_kristyne

Bardzo podoba mi się ta...

Pamiętacie jak śmiałam się z instagramerki, która na każdym zdjęciu dokleja te same chmurki? Karma wrocila 😅
W Odessie wyświetliło mi się pod hashtagiem „Odessa” zdjęcie z neonem „too late to die young”. Pomyślałam, że zajebiste z okazji nadchodzących urodzin, bo nie zdążyłam do klubu 27 i w sumie jest mi bliżej do pani pod trzydziestkę niż dwudziestolatki 😱 jakież było moje rozczarowanie, gdy po długim spacerze zastaliśmy pożegnalną popijawę pracowników, bo koniec sezonu i neonu włączyć się nie da😅 Nie mieli już prądu! Próbowałam neon włączyć sama w programie graficznym, ale nie umiem🙈 przesuń w bok by zobaczyć zdjęcie przed a potem zostaw mi urodzinowe serduszko ♥️🙈 Jedyne o czym w tym momencie marzę to zdrzemnąć się w samolocie. Kierunek #Tunezja!
28 lat, Thorze, kiedy to się stało😱😱😱
#urodziny #28lat #wakacje #aniamaluje #szczerze_pisząc #podróże #podróżemałeiduże #blogerka #discoverunder50k

Pamiętacie jak śmiałam się z...

#podróże to jedna z największych radości mojego życia, ale jednoczenie też powód przez który NIE OGARNIAM.
Wschód słońca nad morzem w Odessie to piękny widok, ale spacer po jesiennym Żoliborzu również zapiera dech w piersiach. No chyba, że to był smog😉
W każdym razie - zrobiłam sobie wczoraj dłuższy spacer, bo nie chciało mi się czekać na tramwaj, a potem to już nie chciało mi się wracać, bo było tak kolorowo i pięknie. Gdyby nie ta decyzja, nie doświadczyłabym piękna jesieni w tym roku. Ledwo rozpakowałam walizkę po Budapeszcie, a tonę w praniu bo zaraz Tunezja. Tu praca, tam trzeba podskoczyć na pocztę, wizyta u lekarza i czas ucieka. Podejrzewam, że po powrocie złotych liści już nie będzie.
Chwile. Piękne chwile, to one się liczą najbardziej. Staram się je doceniać i chwytać.
Nawet dosłownie, bo podnoszę liście i kasztany🙃
Wiem, że nie każdy lubi jesień (ja tylko złotą i słoneczną część) ale wymień w komentarzu ulubioną rzecz związaną z jesienią.
Jesieniaro, do boju :)💪🏻
#jesień #jesieniara #hamak #hammock #odessa #odesa #morning #poranek #herbata #relaks #blogerka #blogerkapodróżnicza #travelblogger #blogger #robe #ukraine #ukraina #aniamaluje #jesień #październik #helloautumn

#podróże to jedna z największych...

Planowałam wylegiwać się w termach i objadać, tymczasem termy okazały się najsłabszym punktem wyjazdu a #Budapeszt jest idealnym miastem na niespieszne jesienne spacery przerywane zachwycaniem się widoczkami. I zbieraniem kasztanów ;). A widoczki są przeróżne i przepiękne! Od panoramy miasta z licznych wzniesień, przez modry Dunaj (cokolwiek ten kolor oznacza😅) po zapierającą dech w piersiach architekturę.
Kuchnia nie do końca moja, znalezienie „placka po węgiersku” to jak szukanie spaghetti bolognese w Bolonii albo dobrych pierogów w Warszawie :D ale za to cała reszta jest absolutnie magiczna.
O właśnie. Magiczny. Taki jest Budapeszt.
Wpadłam na krótko, ale pewnie wrócę!

Fot: @agnieszkazysk 
#podróże #podróżemałeiduże #blogerka #budgettraveler #budgettravel #travelblogger #girlswhotravel #maxidress #aniapodróżuje #budapest #hungary #budapestgram #węgry #zamek #castle #100dnibezspodni #sukienka

Planowałam wylegiwać się w termach...

Jaką książkę poleciłabyś młodszej sobie? Dla ułatwienia - wyobraź sobie, że masz dorastającą córkę. Co powinna przeczytać? Moje pokolenie miało bravo, do którego czytelnicy pisali listy, a potem ekspert odpowiadał - "nie Tomku, to normalne, że ciekawiło cię jak smakuje twoja sperma, nie zwariowałeś i nie pochorujesz się od tego". Pamiętam jak moja wychowawczyni próbowała przekonać na zebraniu rodziców, by nie pozwalali nam czytać takich  gazet. A czy były złe? Przynamniej wypowiadali się tam eksperci po psychologii albo specjalności z ginekologii czy seksuologii. Dzisiaj teoretycznie dostęp do wiedzy jest większy, ale kto tworzy te informacje? Na ile są wiarygodne? Nie muszę wam tego tłumaczyć, jestem copywriterką, napisałam sporo tekstów o maszynach rolniczych, na których znam się jak na historii Mongolii w XIX wieku.
Chociaż te teksty mają jakąś korektę merytoryczną!

Sto razy bardziej wolałabym, aby moja nieistniejąca córka przeczytała merytoryczną książkę o swoim ciele, niż trafiła na stronę, na której szukając informacji o włosach na ciele sprzeda jej krem do wybielania odbytu albo inną niebezpieczną rzecz.

Merytoryczna, zabawna, konkretna - taka jest książka "Obrzydliwa anatomia" Mary Altman. 
Opinia powstała przy współpracy z wydawnictwem kobiecym, ale swojej nieistniejącej córce polecam naprawdę!
Jaka jest najgłupsza rzecz związana z ciałem, w jaką wierzyłaś dorastając?

#obrzydliwaanatomia #maraaltman #cialopozytyw #wystarczajacodobra #aniamaluje #czytam #szczerze_pisząc #bookstagrampl #bookstagram #ksiazki #terazczytam #współpraca #blogerka

Jaką książkę poleciłabyś młodszej sobie?...

Walentynki, co sądzę o feministkach i dziunie – [tygodnik]

Ale dzisiaj rozrzut tematyczny! Od domowego hummusu, przez dziunie aż po feministki. Gotowi?

Uwielbiam, kiedy dużo się dzieje, ale konsekwentnie trzymam się swoich granic prywatności. Mam teraz trochę wolnego od uczelni i odbieram to jako chwilę na głęboki oddech. Mam nadzieję, że plan w przyszłym semestrze będzie łaskawszy. Na studiach doktoranckich mam tylko jeden dzień zajęć (tych, kiedy ja się uczę), ale dochodzi ten, kiedy prowadzę zajęcia, seminarium, dyżur… i cały tydzień rozwalony 😀 Cóż.
Podzielę się zatem garstką drobnych przemyśleń.
Na blogu napisałam tekst o książkach, które zmieniły moje życie i cieszę się, że odebraliście go dość ciepło. Przyznam, że wcześniej nie znałam takiego słowa jak abibliofobia,  ale dobrze do mnie pasuje. Uwielbiam czytać, natomiast staram się nie konsumować książek z tą samą bezmyślnością z jaką konsumuje się kolejne odcinki serialu o losach jakiejś Esmeraldy i Antonio (jeśli istnieje taki serial, to nie miałam go na myśli, ot uogólnienie).
Jestem wielką fanką czytania, ale czytania dość świadomego. Owszem, raz na jakiś czas lubię przeczytać typowego mózgotrzepa i nie widzę w tym nic złego. Jeśli ktoś wyśmiewa się z czytania Greya, Harlequinów i Coleho to cóż – mam większy problem z tym, który się nabija, niż z tym która czyta w ogóle. Prawdę mówiąc – z tym czytającym problemu nie mam żadnego. Pisałam o tym tekst “szukanie głębi na siłę“. Czytanie jest fajne – po prostu. Jeśli czytam, staram się wyciągać z lektury jak najwięcej. Znam sporo maniaków poradników, szczególnie tych o motywacji, niezależności finansowej, własnym biznesie. Zgadnijcie ilu z nich te biznesy prowadzi 😀
No właśnie. Samo czytanie bez wprowadzania zmian w życie (nawet jako krótkich eksperymentów!) jeszcze nikomu chyba nie pomogło. Pisałam kiedyś o kilku trikach podnoszących skuteczność czytania  (krótko mówiąc – co zrobić, by z lektury wynieść jak najwięcej), mam nadzieję, że dla kogoś te wskazówki będą przydatne :)). 
W moje łapki trafiła też książka-zeszyt ćwiczeń:
Początkowo chciałam puścić ją dalej w świat, ale chyba przerobię sama, bo przy bardziej szczegółowym przekartkowaniu wydaje się intrygująca :D. Muszę wyleczyć się z tego oddawania wszystkiego innym 😀
W sumie, to mam jeszcze jedno ogłoszenie – sama nałogowo czytam książki w usłudze Legimi – mam tam abonament, zupełnie jak za telewizję cyfrową czy telefon (z tą różnicą, że tych innych abonamentów nie posiadam :D) i co miesiąc przedłużam sobie dostęp do bazy wieeeelu tysięcy e-booków. Za cenę jednej książki mogę czytać ile dusza zapragnie, i jeszcze mam w ramach abonamentu czytnik za 1 zł. Brzmi jak bajka, ale każda bajka kiedyś się kończy – jeśli ktoś chce dołączyć po starych stawkach, to są na to ostatnie dni – do usługi przyłączyły się kolejne wydawnictwa, więc cena niebawem wzrośnie. Więcej szczegółów i ostatni gwizdek na zamówienie (klik). 
Mój znajomy powiedział kiedyś w ramach żartu, że gdy widzi dziewczynę w różowych albo turkusowych włosach to wie, że to lesbijka, radykalna feministka albo weganka – jeden wuj. Całą sobą krzyczy – jestem powalona, akceptuj mnie 😀 
To żart (pewnie dla niektórych mało zabawny) ale ilekroć widzę dyskusję w internecie i z jakimś radykalnym argumentem wyjeżdża jakaś niebieskowłosa Karo Lina albo Jo Anna jestem-taka-odważna-ale-nie-podam-na-fejsie-nazwiska, śmieję się pod wąsem. To znaczy śmiałabym się – gdybym go nie usuwała :D.
Oczywiście mam do tego meeega dystans (sama miałam kiedyś fioletowe włosy :D), ale nie umiem się nie zaśmiać :D. Co więc myślę o feministkach?
Głośne hmmmm.
Ciężko wrzucić mi je do jednego worka – istnieje na przykład frakcja uważająca związki heteroseksualne za formę ucisku, która uważa że jedyne wyzwalające związki lesbijskie. Jak wrzucić je do tego samego worka co kobiety walczące kiedyś o prawa wyborcze? Nie wiem czy zawdzięczam coś feministkom. Nikt nie wie. Zdaje się, że u nas w Polsce stosowne dokumenty podpisał swego czasu Piłsudski. A jeśli to wszystko było potrzebne tylko po to, by opodatkować drugą część społeczeństwa? Przekonać kobiety że praca na kasie albo w zakładach drobiarskich jest dla nich wyzwalająca? :). 
Mówię to z uśmiechem i pewną przekorą (nie bądźmy tacy serio!), ale kurczę – dzisiaj słowo feministka kojarzy mi się po prostu źle. Gdy Beyonce nazwała się feministką, przetoczyła się wielka debata czy ma prawo, skoro tak epatuje swoją seksualnością.
Facepalm to za mało.
Czy nie chodziło czasem o to, by epatowała sobie czym chce? Czy feministka do jasnej Anielki musi być gruba, brzydka i nie myć włosów? 
Prawa człowieka – spoko, do głosowania, nauki, samostanowienia o sobie – bardzo proszę. Kobieta jest człowiekiem i skoro nawet kościół w końcu to zaakceptował, to po co drążyć temat? Należą jej się te same prawa, bezdyskusyjnie.  Jeśli miałabym zatrudnić opiekunkę do dziecka to – guess what – zatrudniłabym kobietę. Nie dlatego, że dyskryminuję którąś płeć – zrobiłabym to, bo mogę. Podobnie jak do wymurowania domu wybrałabym pewnie męski zespół pracowników. Oczywiście nie podoba mi się fakt, że na tym samym stanowisku kobieta zarabia często mniej niż mężczyzna, ale w sumie jest tu tyle zmiennych, że nie wiadomo czy wynika to z płci.
Słowo feministka mocno zmieniło znaczenie. Gdzie były feministki gdy lewica (rząd SLD) zlikwidował fundusz alimentacyjny? Kłóciły się o słowo “ministra”? Doceniam to, o co kobiety walczyły kiedyś. Te, które dzisiaj skupiają się na wyrażaniu swojej nienawiści wobec mężczyzn – cóż…
Nie zrozumcie mnie źle – zgadzam się z tym, że kobieta powinna mieć np. prawo do głosowania. Niestety przez falę nienawiści płynącą z ust bab nienawidzących mężczyzn, ci drudzy są skołowani. Widziałam niedawno zakłopotanie na twarzy młodego chłopaka, który chciał ustąpić miejsca w tramwaju kobiecie – wycedziła przez zęby “łaski bez!”. Nie miała turkusowych włosów, ale grzywkę długości dwóch, może trzech centymetrów.  Może coś jest na rzeczy… Umiem skręcić sobie meble z ikei, ale jeśli ktoś będzie mnie chciał wyręczyć, nie potraktuję tego jako formę ucisku i okazania wyższości nade mną – wprost przeciwnie! Podobnie jak umiem otworzyć sobie sama drzwi. Ale jeśli jakiś mężczyzna je przede mną otwiera, to nie patrzę na niego z pogardą, tylko dziękuję uśmiechem i jest mi miło. Nawet, jeśli zrobił to tylko po to, by móc pogapić się na mój tyłek.
Uwielbiam ten filmik 🙂 Koniecznie obejrzyjcie. 
A teraz zanim ktoś popisze się brakiem umiejętności czytania ze zrozumieniem. Prawa człowieka? Ok. Czy doceniam, że mogę się uczyć, pracować, nie pytać nikogo o zgodę przed wyjściem z domu i mogę pokazywać kostki? Tak, doceniam. Czy czuję się uciskana przez mężczyzn, albo przez to, że biologicznie mogę być w ciąży albo mam okres? Nie czuję. Nie chciałabym mieć problemów z prostatą. Ukrywać wzwodu na widok matki kolegi  na wycieczce szkolnej do aquaparku w wieku lat trzynastu. Tak samo jak nie chciałabym “rodzić” kamieni nerkowych.
Lubię być kobietą i nie nienawidzę mężczyzn. Amen.
Co z kwestii zawartych w tytule? Zostały jeszcze “dziunie” i walentynki 😀
Dziennikarka zrobiła eksperyment i na tydzień wcieliła się w “dziunię”, by sprawdzić jak to jest.
Hmmm, troszkę nie wyszło. Nie jestem jedną z tych kobiet, które przed wyjściem z domu upewniają się, że mają nienagannie pomalowane paznokcie, godzinę układają włosy, wykonują bardzo staranny makijaż. Jestem inna, ale nie zazdroszczę im, przez co nie muszę rzucać pod nosem insynuacji, że skoro miała czas się tak “wypindrzyć”, to pewnie zaniedbuje dzieci, albo projekt w pracy, a pracę to ma przez łóżko. 
Prawdę mówiąc – znam dziewczyny, dla których ogarnianie urody jest naturalne jak dla innych mycie zębów. Ostatecznie dzisiaj istnieje manicure hybrydowy, keratynowe prostowanie włosów, depilacja laserem i rzęsy 1:1 – dbanie u urodę nie musi zajmować dużo czasu.
A dziennikarka – cóż, moim zdaniem do “dziuni” nawet się nie zbliżyła, ale pomysł był ciekawy. Zmarnowany potencjał, ale warto zerknąć (klik).
Lubię metamorfozy, znalazłam w tym tygodniu dwa teksty o przemianach. Chciałoby się powiedzieć – zmień wygląd – zmienisz swoje życie.
Kończąc tytułowe kwestie. Zrobiłam swój pierwszy hummus!
No dobrze, nazwijmy to prostą, dwuskładnikową pastą kanapkową. Tak czy siak – pyszna!
Teksty, które w tym tygodniu polecam:
  • Lady Gugu opowiada jak nauczyła czteroletnią córkę mówić po angielsku, nie wydając nawet złotówki (klik). Kolejny artykuł udowadniający, że nożem można też posmarować chleb
  • Pamiętacie panikę o opadtkowaniu Aliexpress, Amazona, Ebay itp? Nie ma czym się bać, artykuł o tym, że to NIE koniec Aliexpress przeczytacie (tutaj)
  • Marta z bloga Lusterko przygotowała ranking blogerek kosmetycznych. Linkuję nie dlatego, że mam przyjemność się w nim znaleźć, ale uważam że tak tytaniczna praca zasługuje na wyróżnienie (klik). Może znajdziesz tam fajny blog dla siebie?
  • Ula o minusach pracy freelancera (klik)
  • Bardzo ważny tekst – kobiety, których nie szanujemy  – jeśli macie przeczytać jeden z tego zestawienia, niech to będzie właśnie ten 🙂
  • D jak deficyt, D jak depresja, D jak długi rachunek w aptece? Czy słoneczko wystarczy by nie mieć niedoboru i jak to w końcu jest z tą witaminą D? Prawdopodobnie najlepszy tekst o witaminie D w Internecie (klik)
Ja na blogu napisałam jeszcze o swoim ulubionym sposobie na aplikowanie wcierek do włosów.
Mam też ważne ogłoszenie – fajnie jest inwestować w swoje umiejętności, a galopujące bezrobocie powinno do tego mocniej motywować. Pojawia się naprawdę wyjątkowa okazja nauki programowania dla kobiet – dwa dni świetnego szkolenia, brak opłat, malownicza Gdynia, wyżywienie w pakiecie – grzech nie spróbować. Jedyne co potrzebne, to własny laptop i podstawowa wiedza o obsłudze komputera. Wielkie wow! Zgłoszenia przyjmowane są do 25 lutego tutaj. Podejrzewam, że konkurencja będzie spora, więc gdybym miała wolny ten weekend, napisałabym coś ekstra w zgłoszeniu, tak wiecie – od serca. Warto się postarać, bo okazja genialna!
Pytacie też o to, jak noszą mi się hybrydy. No dość dobrze, ale szybko się znudziłam kolorem (Mardi Gras od semilac), więc użyłam naklejek wodnych:
Zanim poeksperymentuję z azjatyckimi markami, chciałabym stacjonarnie kupić jakiś odcień nude. Podoba mi się bardzo frappe Semilaca, ale nie jestem przywiązana do konkretnej marki. Jeśli nosisz hybrydy i możesz mi polecić konkretny odcień – będzie mi bardzo miło, bo chciałabym zmienić kolor w ciągu najbliższych kilku dni 😀
Ah, przegapiłam walentynki. Mój “strój dnia”:
Sukienka – klik
Na temat samych walentynek napisałam kiedyś osobny tekst, cytowany później setki razy na różnych stronach z cytatami, z moim ulubionym dopiskiem : źródło:internet 
Tekst można przeczytać tutaj (klik). Natomiast mnie osobiście najbardziej  rozbawiła riposta Natalii z Jest Rudo do niejakiego Macieja – przeczytacie tutaj .
Miłego dnia!
Bądź na bieżąco! 
  INSTAGRAM ❤ FACEBOOK 
❤ FACEBOOK MONIKI 

Niektóre teksty widzą tylko subskrybenci (nie lądują na “głównej”) –

 jeśli chcesz być na bieżąco, zostań obserwatorem w google lub na bloglovin 🙂 A jeśli dany tekst Ci pomógł, sprawisz mi przyjemność, jeśli klikniesz +1 w g+ pod tekstem 🙂

Follow on Bloglovin

Komentując oświadczasz, że znasz regulamin

Uściski, Ania

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o
Previous
Jak stosować wcierki do włosów? – Najlepszy sposób
Walentynki, co sądzę o feministkach i dziunie – [tygodnik]